✅ دستورالعملی از آیت الله میرباقری جهت: 💎 برکت در وقت و عمر 💎انجام به موقعِ کارهایی که فرصت زیادی برای آنها نداریم. 💎سرعت سیر در سلوک معنوی (2/11/1400 ، حرم حضرت معصومه سلام الله علیها) 🌹 به کانال «طلبگی» بپیوندید. 👇👇👇 @talabegi1

🔸 و وجه الإستشكال في تقديم النّقلي على العقلي الفطري السليم: ما ورد من النّقل المتواتر على حجية العقل، و أنّه حجة باطنة، و أنه ممّا يعبد به الرحمن و يكتسب به الجنان، و نحوها ممّا يستفاد منه كون العقل السليم أيضا حجة من الحجج، فالحكم المستكشف به حكم بلغه الرسول الباطني، الذي هو شرع من داخل، كما أن الشرع عقل من خارج. 📚 فرائد الأصول، الشيخ مرتضى الأنصاري ج1 ص59 #عقل @Nardebane_feghahat

در این عبارت سه مفهوم کلیدی «حجت»، «عقل» و «شریعت» به کار رفته شده است و چنین نتیجه گرفته شده که عقل، حجت باطن و شرع از داخل است. ضعف این بیان از آنجاست که متأسفانه فهم خود این مفاهیم، آسان و عرفی تلقی می شود و به درک سطحی و ساده عرفی بسنده می شود، دراینصورت بی آنکه در این مفاهیم و نسبت آنها تفقه کنیم و به اندازه یک فرع فقهی به فحص ادله و جمع بندی ادله اقدام کنیم، سریع حکم صادر می کنیم! آنچه از مجموع ادله به دست می آید، عقل، حجت باطن است اما حتماً متقوم به حجت ظاهر است و نه مستقل از آن. اما این عقل، قوه ای است در وجود انسان که میل به عبودیت دارد و با عقل مصطلح منطق و فلسفه که قوه درک کلیات است و در تعریف انسان، اخذ می شود متفاوت است. در معارف، عقل در مقابل جهل است و انسان می تواند سرپرستی خود را به عقل بسپارد و یا در مقابل جهل، منفعل گردد. اما «شریعت»، غیر از حجت است، حجت یعنی انسان حق و باطل را تشخیص می دهد اما شریعت، عبارت است از آنچه خداوند متعال تشریع کرده است و از طریق قرآن بیان کرده است و در کنار آن سنت نبوی قرار گرفته است. بنابراین مصادر شریعت، منحصر به کتاب و سنت است و حجیت عقل ربطی به مصادر شریعت ندارد. در فهم شریعت و اتمام حجت، عقل با تقوم با حجت ظاهر، ایفای نقش می کند اما عقل هیچگاه حاوی شریعت نیست و سند و مصدر و مخزن شریعت به حساب نمی آید. در هیچ روایتی هم عقل را در کنار کتاب و سنت معرفی نکرده اند. بررسی مبانی تفقه با روش اجتهادی ضرورتی است که پیش از تحقق آن، ورود به قواعد و روش ها، اقدامی ابتر است. از جمله این مبانی، «شریعت شناسی» است که شریعت به نحو ثبوتی چیست؟ در همین راستا می بایست شأن شارع را مشخص کرد و از کیفیت تشریع سخن گفت. تبیین این محورها نیز متوقف بر مبحث دین شناسی است. 🏠@fotoooh

💠 نور قرآن مرحوم آیت الله ناصری خدا رحمتش بکند آملا کاظم که معروف است حافظ قرآن بود.‏ ‏ فوق العاده حافظ قرآن بود ایشون، ما عرض می شود که ‏حدود شاید چهل سال قبل از این من نزدیک مغرب بود عرض می شود که مباحثه فارغ شده بود رفتم تو مدرسه ی ‏قزوینی ‏ حاج آقا فتاحی می دونن نجف نزدیک صحنه، تجدید وضو بکنم و برم نماز یکی از آقایون، ظاهرا نماز آسید ‏جمال ‏ بود ظاهرا، دیدم تو مدرسه طلبه ها ایستادند زیاد دور یک نفر پیرمرد رو گرفتند، من وضوم رو گرفتم آمدم برم ‏گفتم ببینم چه خبر است طلبه ها دورش رو گرفتند دیدم یک پیرمردیست نشسته است و کوسه مانند است، یه کم ریش ‏اینجا دارد و اما کوسه است، دهاتی ماننده، نشسته دورش رو گرفتند، به یک نفر گفتم این کیست گفتند آملا کاظمه که ‏قرآن حفظ است به طرز عجیب حفظه، من رفتم جلو گفتم آقا یک کسی دارد قرآن دستش هست و مکرر طلبه ها می ‏خونن، قرآن رو می خوند ایشون میگد فلان سوره فلان آیه اونجاست، این چندتا واو دارد چند تا الف دارد چند تا، سواد ‏نداشت هیچی ها، قشنگ اینها رو می گفت، یک نفر از رفقا مغنی ‏ دستش بود یادم نمیرد خدا شاهد است گفت آملا ‏کاظم این قرآن کجا آیه ی کدام سوره است و آیه ی چندم است، شروع کرد یک سطر از مغنی رو خوند، آملا کاظم گفت ‏اینکه قرآن نبود تو خوندی، گفت که تو که سواد نداری از کجا معلوم شد این قرآن نبود، نخیر این قرآن بود، گفت نه این ‏قرآن نیست، گفت از کجا میگی، گفت قرآن که می خونی <لمهه لمهه>{لمعه لمعه} نور از دهنت میاد بیرون، هر کی ‏میخواد باشه، قرآن که می خونی لمهه لمهه نور از دهنت میاد بیرون، این هیچی نور نداشت اینکه خوندی قرآن نبود، من ‏خودم شاهد بودم دیدم. ‏ روایات اهل بیت هم همینطور است، موقعی که انسان می خواند این <لمهه لمهه>{لمعه لمعه} نور ازش میاد بیرون ‏حالا من نمی بینم به واسطه ی حجاب های ظلمانیم کسانی که چشم بصیرت دارند اونها می بینند ‏. 📚8/4/84 🏠@deraiat

🚩 در ایام فاطمیه، تازه‌ترین اثر استاد میرباقری منتشر شد. 📚 گفتارهای موضوعی آیت الله میرباقری ـ جلد۷ «شرح زیارتنامه حضرت زهرا سلام الله علیها» 📌 نسخه مناسب چاپ در ابعاد A4 #کتاب_الکترونیک #گفتارهای_موضوعی۷ 🔘 @mirbaqeri_tafsir

🔰مؤسسه امام هادی «علیه السلام» برگزار می کند: ▫️اختتامیه دوره تخصصی "ده شب در محضر الکافی" 🎙 حجت الاسلام والمسلمین دکتر محمد تقی سبحانی 📌 چهارشنبه ؛ ۲۲ آذر ماه ۱۴۰۲ 🕰 ساعت ۱۸:۱۵ آدرس: عمار یاسر، کوچه ۴،پلاک ۱۴۸ ❖ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ❖ 👇 راه های ارتباطی 👇 02537725225-7 @emamhadi_qom https://eitaa.com/joinchat/2351693983C61a7dd7b27

شب اول اعتبار و حجیت کافی در گذر تاریخ استاد حیدری فطرت #ده_شب_در_محضر_الکافی

شب دوم استاد حسینی شیرازی #ده_شب_در_محضر_الکافی

شب سوم استاد حسینی شیرازی #ده_شب_در_محضر_الکافی

شب چهارم استاد سرخه‌ای #ده_شب_در_محضر_الکافی

چرایی نامگذاری #زهرا بر دختر پیامبر(ص) 🔺️آیت‌الله سیدمحمدمهدی میرباقری، رئیس فرهنگستان علوم اسلامی قم در سومین قسمت از مجموعه درس‌گفتار #حدیث_غربت درباره وجه تسمیه نام «زهرا» بر حضرت فاطمه(س) گفت: 🔹️در عالم ملائکه تاریکی حادث شد و آنها در حجاب تاریکی فرو رفتند، از خداوند متعال تقاضا کردند تا ما را از این حجاب بیرون بیاورد. پروردگار متعال نور وجودی حضرت فاطمه(س) را در یک چراغدان متناسب با آن عالم تجلی داد. iqna.ir/00HZLx @iqnanews خبرگزاری بین‌المللی #قرآن را دنبال کنید 👆

💠 معنای: غَفَرَ [اللَّهُ‏] لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ. یحیی عبدالهی روایات فراوانی در فضیلت زیارت امام حسین ع و دیگر ائمه (ع)، بر این نکته تأکید دارند که گناهان مَا تَقَدَّمَ وَ مَا تَأَخَّرَ بخشیده می شود: ُ مَنْ أَتَى قَبْرَ الْحُسَيْنِ ع عَارِفاً بِحَقِّهِ غَفَرَ [اللَّهُ‏] لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ. برخی در پاسخ به این اشکال که این تعبیر، منجر به اباحه گری و لاابالی گری شیعه می شود که با خیال راحت می تواند گناه کند، اخیراً چنین پاسخ داده اند که ترجمه صحیح این تعبیر چنین است که : گناهان قدیمی و جدید او بخشیده می شود و نه گناهان آینده! آیا این ترجمه درست است؟ با مروری بر استعمال این تعبیر در روایات فراوان، به شواهدی بر می خوریم که این ترجمه را تأیید نمی کند و موید ترجمه رایج (گناهان گذشته و آینده) است. به عنوان مثال: عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ وَ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقَاسَانِيِّ جَمِيعاً عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ الْمِنْقَرِيِّ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: سَأَلَ رَجُلٌ أَبِي بَعْدَ مُنْصَرَفِهِ مِنَ الْمَوْقِفِ فَقَالَ أَ تَرَى يُخَيِّبُ اللَّهُ هَذَا الْخَلْقَ كُلَّهُ فَقَالَ أَبِي مَا وَقَفَ بِهَذَا الْمَوْقِفِ أَحَدٌ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مُؤْمِناً كَانَ أَوْ كَافِراً إِلَّا أَنَّهُمْ فِي مَغْفِرَتِهِمْ عَلَى ثَلَاثِ مَنَازِلَ مُؤْمِنٌ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ وَ أَعْتَقَهُ مِنَ النَّارِ وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ- «رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ» أُولئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ وَ مِنْهُمْ مَنْ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ قِيلَ لَهُ أَحْسِنْ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِكَ وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ- «فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ » يَعْنِي مَنْ مَاتَ قَبْلَ أَنْ يَمْضِيَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقَى الْكَبَائِرَ وَ أَمَّا الْعَامَّةُ فَيَقُولُونَ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ يَعْنِي فِي النَّفْرِ الْأَوَّلِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ يَعْنِي لِمَنِ اتَّقَى الصَّيْدَ أَ فَتَرَى أَنَّ الصَّيْدَ يُحَرِّمُهُ اللَّهُ بَعْدَ مَا أَحَلَّهُ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ- «وَ إِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادُوا» وَ فِي تَفْسِيرِ الْعَامَّةِ مَعْنَاهُ وَ إِذَا حَلَلْتُمْ فَاتَّقُوا الصَّيْدَ وَ كَافِرٌ وَقَفَ هَذَا الْمَوْقِفَ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ إِنْ تَابَ مِنَ الشِّرْكِ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِهِ وَ إِنْ لَمْ يَتُبْ وَفَّاهُ أَجْرَهُ وَ لَمْ يَحْرِمْهُ أَجْرَ هَذَا الْمَوْقِفِ وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ- مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ. 📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏4، ص: 522 در این روایت به کسی که غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ، گفته می شود : أَحْسِنْ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِكَ؛ یعنی مَا تَأَخَّرَ ، ناظر به مَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِكَ است. شواهد دیگری در همین روایت نیز وجود دارد که بر اهل دقت پوشیده نیست. در همین روایت به این آیه اشاره شده است: وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَّعْدُودَاتٍ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقَىٰ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ‎﴿البقرة: ٢٠٣﴾‏ مَن تَأَخَّرَ به معنای تأخیر انداختن است و ناظر به آینده است. شیخ صدوق عبارتی را نقل می کند که ظاهراً برگرفته از روایت فوق است: وَ الْحَاجُّ عَلَى ثَلَاثَةِ أَصْنَافٍ فَأَفْضَلُهُمْ نَصِيباً رَجُلٌ يُغْفَرُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ وَ وَقَاهُ اللَّهُ عَذَابَ الْقَبْرِ وَ أَمَّا الَّذِي يَلِيهِ فَرَجُلٌ غُفِرَ لَهُ ذَنْبُهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْهُ وَ يَسْتَأْنِفُ الْعَمَلَ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِهِ وَ أَمَّا الَّذِي يَلِيهِ فَرَجُلٌ يُحْفَظُ فِي أَهْلِهِ وَ مَالِهِ. 📚من لا يحضره الفقيه، ج‏2، ص: 226