💠 معنای: غَفَرَ [اللَّهُ‏] لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ. یحیی عبدالهی روایات فراوانی در فضیلت زیارت امام حسین ع و دیگر ائمه (ع)، بر این نکته تأکید دارند که گناهان مَا تَقَدَّمَ وَ مَا تَأَخَّرَ بخشیده می شود: ُ مَنْ أَتَى قَبْرَ الْحُسَيْنِ ع عَارِفاً بِحَقِّهِ غَفَرَ [اللَّهُ‏] لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ. برخی در پاسخ به این اشکال که این تعبیر، منجر به اباحه گری و لاابالی گری شیعه می شود که با خیال راحت می تواند گناه کند، اخیراً چنین پاسخ داده اند که ترجمه صحیح این تعبیر چنین است که : گناهان قدیمی و جدید او بخشیده می شود و نه گناهان آینده! آیا این ترجمه درست است؟ با مروری بر استعمال این تعبیر در روایات فراوان، به شواهدی بر می خوریم که این ترجمه را تأیید نمی کند و موید ترجمه رایج (گناهان گذشته و آینده) است. به عنوان مثال: عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ وَ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقَاسَانِيِّ جَمِيعاً عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ الْمِنْقَرِيِّ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: سَأَلَ رَجُلٌ أَبِي بَعْدَ مُنْصَرَفِهِ مِنَ الْمَوْقِفِ فَقَالَ أَ تَرَى يُخَيِّبُ اللَّهُ هَذَا الْخَلْقَ كُلَّهُ فَقَالَ أَبِي مَا وَقَفَ بِهَذَا الْمَوْقِفِ أَحَدٌ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مُؤْمِناً كَانَ أَوْ كَافِراً إِلَّا أَنَّهُمْ فِي مَغْفِرَتِهِمْ عَلَى ثَلَاثِ مَنَازِلَ مُؤْمِنٌ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ وَ أَعْتَقَهُ مِنَ النَّارِ وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ- «رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ» أُولئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ وَ مِنْهُمْ مَنْ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ قِيلَ لَهُ أَحْسِنْ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِكَ وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ- «فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ » يَعْنِي مَنْ مَاتَ قَبْلَ أَنْ يَمْضِيَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقَى الْكَبَائِرَ وَ أَمَّا الْعَامَّةُ فَيَقُولُونَ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ يَعْنِي فِي النَّفْرِ الْأَوَّلِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ يَعْنِي لِمَنِ اتَّقَى الصَّيْدَ أَ فَتَرَى أَنَّ الصَّيْدَ يُحَرِّمُهُ اللَّهُ بَعْدَ مَا أَحَلَّهُ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ- «وَ إِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادُوا» وَ فِي تَفْسِيرِ الْعَامَّةِ مَعْنَاهُ وَ إِذَا حَلَلْتُمْ فَاتَّقُوا الصَّيْدَ وَ كَافِرٌ وَقَفَ هَذَا الْمَوْقِفَ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ إِنْ تَابَ مِنَ الشِّرْكِ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِهِ وَ إِنْ لَمْ يَتُبْ وَفَّاهُ أَجْرَهُ وَ لَمْ يَحْرِمْهُ أَجْرَ هَذَا الْمَوْقِفِ وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ- مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ. 📚 الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏4، ص: 522 در این روایت به کسی که غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ، گفته می شود : أَحْسِنْ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِكَ؛ یعنی مَا تَأَخَّرَ ، ناظر به مَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِكَ است. شواهد دیگری در همین روایت نیز وجود دارد که بر اهل دقت پوشیده نیست. در همین روایت به این آیه اشاره شده است: وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَّعْدُودَاتٍ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقَىٰ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ‎﴿البقرة: ٢٠٣﴾‏ مَن تَأَخَّرَ به معنای تأخیر انداختن است و ناظر به آینده است. شیخ صدوق عبارتی را نقل می کند که ظاهراً برگرفته از روایت فوق است: وَ الْحَاجُّ عَلَى ثَلَاثَةِ أَصْنَافٍ فَأَفْضَلُهُمْ نَصِيباً رَجُلٌ يُغْفَرُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ وَ وَقَاهُ اللَّهُ عَذَابَ الْقَبْرِ وَ أَمَّا الَّذِي يَلِيهِ فَرَجُلٌ غُفِرَ لَهُ ذَنْبُهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْهُ وَ يَسْتَأْنِفُ الْعَمَلَ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِهِ وَ أَمَّا الَّذِي يَلِيهِ فَرَجُلٌ يُحْفَظُ فِي أَهْلِهِ وَ مَالِهِ. 📚من لا يحضره الفقيه، ج‏2، ص: 226

اما این تعبیر دقیقاً در سوره فتح نیز آمده: لِّيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا ‎﴿الفتح: ٢﴾‏ اکثر قریب به اتفاق مترجمین این فراز را به گناهان گذشته و آینده ترجمه کرده اند (آقای قرائتی به گذشته و اکنون ترجمه کرده، آقای بهرام پور به گذشته و اخیر ترجمه کرده است). در روایتی در تفسیر این آیه چنین آمده است: قالَ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بِشْرَوَيْهِ الْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا [ثني‏] مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الرَّازِيُّ عَنِ الأركان [بْنِ مُسْكَانَ‏] عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ قَالَ يَا جَبْرَئِيلُ مَا الذَّنْبُ الْمَاضِي وَ الذَّنْبُ الْبَاقِي قَالَ جَبْرَئِيلُ ع لَيْسَ لَكَ ذَنْبٌ أَنْ يَغْفِرَهَا لَكَ. 📚تفسير فرات الكوفي، ص: 419 الذَّنْبُ الْبَاقِي دلالت بر آینده دارد. بنابراین همان ترجمه گناهان گذشته و آینده اثبات می شود. اما اشکالی که گذشت مبنی بر اینکه بخشش گناهان آینده، به اباحه گری ختم می شود، پاسخش این است که واضح است این تفضل، برای کسی است که در مسیر ولایت امام، ثبات قدم داشته باشد و از این مسیر، خارج نشود. این نکته از نظام مندی معارف به دست می آید و نوبت به اطلاق گیری های انتزاعی نمی رسد. 🏠@deraiat

سلوک عاشقی

✅ تشرف جوان ساده روستایی 📣 صدای حاج سید محسن میرباقری (به نقل از حضرت آیة الله وحید خراسانی) ⭐️ این داستان را با دقت گوش کنید. ببینید این جوان از کجا به کجا رسید. 🕋 الحُجّة (درباره امام زمان علیه السلام) @alhojjah

#معارف_اهل_بیت #حدیث #فلسفه @Nardebane_feghahat

💽 نشست جایگاه شناسی الکافی در اعتقادات 🎙 استاد حجت الاسلام والمسلمین محمدتقی سبحانی 🏘موسسه امام هادی علیه السلام 📌متن نشست به زودی در کانال منتشر خواهد شد.👇👇👇 ╔═ 📜🖋 ═╗ @mtsobhanii ╚═ 🖋📜 ═╝

📝#متن نشست جایگاه شناسی الکافی در اعتقادات 🎙حجت الاسلام والمسلمین استاد محمدتقی سبحانی ╔═ 📜🖋 ═╗ @mtsobhanii ╚═ 🖋📜 ═╝ #محمدتقی_سبحانی #حجت_الاسلام_والمسلمین_سبحانی #نشست_جایگاه_الکافی