🔴زنان عاقلهی قوم به داد حقوق سنگین خواهر برادری برسید که کمرنگ شده است
🔹متاسفانه ضعف ارتباطی ما در ساخت روابط و مدیریت هیجانات باعث کمرنگ شدن روابط خانوادگی برادران و خواهران بالاخص بعد از تشکیل زندگی مشترک میشود در حالی که تضعیف روابط میتواند منجر به مشکلات جدی برای حفظ فرهنگ دینی در جامعه اسلامی باشد؛ حال چند حدیث که عمق اهمیت این روابط را نشان میدهد را باهم بررسی کنیم.
🔹برادر پشت و پناه و تکیهگاه و قدرت و دلگرمی خواهر و برادران است
امام سجاد علیه السلام میفرمایند :
وامَّا حَقُّ أَخِیکَ فَتَعْلَم أَنَّهُ یَدُکَ الَّتِی تَبْسُطُهَا؛ ظَهْرُکَ الَّذِی تَلْتَجِئُ إِلَیْهِ؛ عِزُّکَ الَّذِی تَعْتَمِدُ عَلَیْهِ؛ قُوَّتُکَ الَّتِی تَصُولُ بِهَا؛لَا تَتَّخِذْهُ سِلَاحاً عَلَى مَعْصِیَهِ اللَّهِ؛ وَ لَا عُدَّهً لِلظُّلْمِ؛ (تحف العقول، ص ۲۶۳ و ۲۶۴):
و اما حق برادرت بر تو ؛ پس بدان دست بلندی است که میتواند از تو حمایت کند کمر تو است که میتواند بار را کمک تو کند؛ عزّتی است که میشود به او اطمینان کرد؛ قدرتی است که به دست او حاصل میشود.؛نکند با برادر ستم کنید و یا جمع شوید و ظلمی بکنید یا در حدیث دیگری امیرالمومنین میفرمایند. «یَا بَنِیَّ بِالتَّوَاصُلِ»: رفت و آمد داشته باشید، «وَ التَّبَاذُلِ»: به هم بخشش کنید، «وَ إِیَّاکُمْ … وَ التَّدَابُرَ»: به هم پشت نکنید، «وَ التَّقَاطُعَ»: از هم جدا نشوید، قطع نشوید، برادر بازو است، عزّت است، مبادا به هم پشت کنید، با هم بد باشید.
اگر میخواهی کمک کنی، اوّل به برادر و خواهرت، «لَا صَدَقَهَ وَ ذُو رَحِمٍ مُحْتَاج» (من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص۶۸)
🔹قران میآموزد برادرها و خواهرها گناهان هم را ببخشند
شاید زیباترین صفات انسانی بخشش است و اولیای خدا همیشه در این امر خیر پیشقدم بودهاند به عنوان مثال زمانیکه برادران یوسف آن ستمهارا بر یوسف و پدرشان متحمل کردند اما در اخر یوسف انها را فورا بخشید و حتی اجازه نداد خجالت بکشند و پدر برای آنها استغفار کرد. قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ ۖ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ یوسف /۵۳)
🔹به ما اجازه ندادهاند بیشتر از سه روز قهر کنیم پس چطور سه سال سه سال خانه خواهر نمیرویم؟
«لَا یَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ یَهْجُرَ أَخَاهُ ثَلَاثَهَ أَیَّامٍ» (وسائل الشیعه، ج ۱۲، ص۲۶۴)، ناپختگیهای ما در ارتباطات؛ تندزبانی و زودرنجی باعث به وجود آمدن کدورت میشود که گاها بستری برای قهرهای طولانی می شود اما ما بیش از سه روز اجازه نداریم قهر را طول دهیم؛ اصلا خداوند دوست ندارد در دل مومنین کینهها نسبت به هم شکل بگیرد؛ رَبَّنَا … لا تَجْعَلْ فی قُلُوبِنا غِلاًّ لِلَّذینَ آمَنُوا» (حشر/ ۱۰) گاها میبینی عروس سه سال است با مادر شوهر صحبت نمیکند.
🔹مگر ما خود گناه نداریم که گناه دیگری را عفو نمیکنیم؟
وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ(۲۲/نور)
مگر دوست نداری خدا تو را ببخشد، خب تو هم برادرت را ببخش. حالا این خواهر، برادر، عمو، عمّه، دایی، پسر خاله، پسر دایی، یک کلمهای گفت که نباید بگوید، دیگر حالا این را به عنوان یک سند جرم ابدی قرار نده. قلب سالم و بدون کینه و بخشنده هست که الطاف الهی را دریافت میکند.
🔹چرا پیشقدم نمیشویم تمام قهرهای فامیلی را تمام کنیم؟
«فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ» (حجرات، 10)، قرآن دستور داده که اگر بین دو تا برادر اختلاف است، شما بیایید آشتیکنان راه بیندازید، واسطهگر باشید، اگر دو نفر که با هم قهرند، شما اقدام کردی، اینها را آشتی دادی، از همهی نمازهای مستحبی و روزههای مستحبی ثوابش بیشتر است، روایت است، نگذاریم در فامیلمان افرادی با هم کدورت داشته باشند و ما بیخیال، بیتفاوت باشیم.
🔹برادر و خواهر بزرگ تنها کسانی هستند که حق والدینی هم دارند
در آیه۶۱ سوره نور، خداوند وارد شدن خواهر به خانه برادر و خوردن غذای موجود در منزل او بدون کسب اجازه را جایز شمرده است: «.. ولا عَلی اَنفُسِکُم اَن تَأکُلوا مِن. بُیوتِ اِخونِکُم...». این نشانه آن است که برادر حکم پدر را دارد، پس گویا فرد به خانه پدر وارد شده است. یکی از مسئولیتهای سنگین برادران و خواهران به هم را پیامبر اکرم متذکر میشوند «حق برادر بزرگتر بر برادران و خواهران کوچکتر، مانند حق پدر بر فرزند است؛ چنانکه حق خواهر بزرگتر بر خواهران و برادران کوچکتر، مانند حق مادر بر فرزند است».
◀️بانوان بزرگوار ما شما را خطاب این یادداشت میدانیم چرا که یک زن مسئول تنطیم روابط خانواده با فامیل است و قدرت، مهارت و عطوفت لازم را برای مدیریت عواطف انسانی در فامیل را دارد .
📜بی اصل دانستن حدیث ِ اصیل
🔹️سید حیدر آملی یکی از عارفان قرن هشتم از امام صادق حدیث پیش رو را نقل کرده است:
🏷لقد تجلّی الله لعباده في كتابه ولكن لايبصرون.
📚تفسيرالمحيط الأعظم: 1، 207.
🔺️یکی از نویسندگان معاصر این حدیث را بی اساس و ساختگی دانسته و معتقد است حدیث یادشده در کتاب های روایی پیش از آملی ذکر نشده است.
📚منهج نقدالحدیث، ملکیان: 2، 140.
🔺️در حالیکه ممکن است گفته شود: این حدیث، نتیجه نقل به معنای آملی از کتاب کافی می باشد چراکه حدیث ذکر شده، با تغییر در برخی از الفاظ و نه تغییر در معنا، در کتاب کافی آمده است:
🏷فتجلّى لهم سبحانه في كتابه من غير أن يكونوا رأوه.
📚كافي: 8، 387.
🏠 @chsiqs
#کتابشناسی
کتاب نهج الفصاحه
نویسنده کتاب آقای ابوالقاسم پاینده که در سال ۱۳۶۳ از دنیا رفته است، کتاب نهج الفصاحه برای اوائل انقلاب است؛
پس اولا کتاب خیلی متاخر است.
ثانیا همه ی روایات آن برای اهل سنت است، از کتابهای آنها نقل شده است! لذا اعتماد به کتاب خیلی سخت می شود؛ مثلا حدیث ثقلین با عبارت «کتاب الله و عترتی» که مشهور است، در اهل سنت دو گونه ثبت شده است:
1. کتاب الله و عترتی
2. کتاب الله و سنتی
نهج الفصاحه، در دو نقلی که از حدیث ثقلین دارد، «کتاب الله و سنتی» را آورده است؛ ۲ بار عبارت مخصوص "سنتی" بجای عترتی!!
بهتر بود نویسنده حداقل یک مرتبه «کتاب الله و عترتی» را نقل می کرد.
چون در اهل سنت عترتی هم نقل شده است..!!!
ثالثا احادیث اخلاقی و... این کتاب بر مبانی عرفانی بنی امیه و احادیث جعلی، پایه گذاری شده است!
👈تقریبا می توان گفت این کتاب تلخیص کتاب جامع الصغیر سیوطی سنی است.
نکته حائز اهمیت اینست که کانالهای تخصصی حدیث و حدیث شناسی گاهی از این کتاب حدیث منتشر می کنند....!
@dehban_ir
🔸 پيرامون ( اطلبوا العلم ولو بالصين )
روايت مشهور ( اطْلُبوا الْعِلْمَ وَ لَو بِالصِّین ) در هيچ يك از منابع روايي دسته اول از شيعه و سني وجود ندارد. بلكه اولين بار در كتاب مصباح الشريعة بدون ذكر سند و بصورت مرفوعه به امام علي (ع) نسبت داده شده و در ادامه آن آمده است : وَ هُوَ عِلْمُ مَعْرِفَهِ النَّفْسِ وَ فِیهِ مَعْرِفَهُ الرَّب.
نكته جالب توجه اينكه همين روايت بعدها و در قرن يازدهم هجري توسط شيخ حر عاملي در وسائل الشيعة با ذيلي ديگر بدون ذكر سند و به شكل مرفوعه از روضة الواعظين ابن الفتال به پيامبر(ص) نسبت داده شده و چنين باز نقل گرديده است :
محمد بن علي بن الفتال في روضة الواعظين قال: قال النبي (ص) اطلبوا العلم و لو بالصين فان طلب العلم فريضة علي كل مسلم.
همچنين مرحوم مجلسي در بحار در يكي از نقل هاي خود صرفا به ذكر صدر اين روايت بسنده كرده و آن را بدون هيچ دنباله ايي بدون ذكر سند چنين آورده است:
قال (ص) اطلبوا العلم ولو بالصين.
🔻 با اين همه اما كنكاش از مصادر روايت فوق ما را با اين واقعيت مواجه مي سازد كه:
١- اولا اين روايت منحصرا در سه منبع فوق آمده و مطلقا در منابع متقدم وجود ندارد. ضمن اينكه نقل اين روايت در منابع متاخر و معاصر دقيقا متاثر و برگرفته از يكي از سه مصدر فوق است.
٢- براي اين روايت هيچ سلسله سندي وجود نداشته و به اصطلاح مرفوعه و فاقد سند است.
٣- توجه به عناوين ابواب ذكر شده در مصادر فوق الذكر حاكي از آن است كه عبارت ( اطلبوا العلم ولو بالصين ) حسب موضوع مورد بحث با روايت و يا عبارت ديگري تلفيق گشته و متناسب با ظرف آن به پيامبر(ص) يا علي(ع) نسبت داده شده است.
مثلا در كتاب مصباح الشريعة كه از كتب عرفاني يا به نقلي ديگر از كتب صوفيه است با عبارت (وَ هُوَ عِلْمُ مَعْرِفَهِ النَّفْسِ وَ فِیهِ مَعْرِفَهُ الرب) تكميل و به امام علي(ع) نسبت داده شده است اما در كتاب القضاء از وسائل الشيعه كه مورد بحث صرفا مسائل فقهي بوده است با عبارت ( فان طلب العلم فريضة علي كل مسلم ) تكميل شده و به پيامبر (ص) منتسب شده است.
📌 لازم به ذكر است كه در مورد استناد کتاب (مصباح الشریعة و مفتاح الحقیقة) به امام صادق (ع) اختلاف نظر جدي در بین عالمان و صاحب نظران وجود دارد. بطوري كه برخي مانند سيد بن طاووس آن را از امام صادق (ع) دانسته و برخي ديگر در اين انتساب تشكيك كرده اند و برخي از بزرگان مانند مرحوم آيت الله بروجردي نيز صراحتا انتساب اين كتاب را به امام صادق(ع) نفي نموده و آن را نوشته شيخ ابوالقاسم قشيري از صوفيه مي دانند.
بر اساس تحقيقات و پژوهشهايي كه توسط بعضي از محققين انجام گرفته معلوم مي شود كه انتساب مصباح الشريعة به امام صادق(ع) چندان محرز نيست.
علاوه بر اينكه كتاب مزبور هم از نظر سند با اشکالات جدی مواجه است که استناد آن را به امام (ع) مشکل کرده و هم با تحلیل متن آن این نتیجه به دست آمده که هرچند برخی از روایات منقول از ائمه معصومین (ع) در این کتاب وجود دارد، اما هرگز نمی توان آن را املاء شده و یا نوشته شده توسط امام صادق (ع) دانست.
در نتيجه اگر شواهد ديگري خارج از کتاب وجود نداشته باشد که بتوان به وسیله آنها حدیث بودن عبارتي از آن را ثابت كرد، نمی توان آن سخن را به امام صادق (ع) نسبت داد.
⭕️ و نكته آخر اينكه بنا بر نقل مرجع بزرگوار جناب آقاي شبيري زنجاني در مجموعه ( جرعه اي از دريا ) مرحوم آيت الله بروجردي، كتاب مصباح الشريعة را تألیفِ شیخ ابوالقاسم قُشیری رئیس متصوفه دانسته كه ربطی به امام صادق (ع) ندارد.
آقای شبيري زنجانی در جرعهای از دریا بمناسبتي تصريح مي كند
كه اوائل كه مرحوم آقاي بروجردي به قم تشريف آورده بودند براي بازديد از علما به منازلشان تشريف مي بردند
من جمله يك بار به منزل آقاي خميني تشريف آورد
من در آن جلسه بودم
آقاي فقيه كه به حاج داداش معروف بود هم در آن جلسه بود. به تناسب عبارت( العبودیة جوهرة كنهها الربوبیة) مطرح شد.
آقای بروجردی فرمودند اين عبارت کجاست؟
آقاي خميني نخواست خودش را مطرح كند لذا آرام به حاج داداش گفت: در مصباح الشریعة است.
آقاي حاج داداش به آقاي بروجردي عرض كرد: آقا در مصباح الشریعة است.
آقای بروجردی فرمودند: مصباح الشریعة كه از شیخ ابوالقاسم قشیری رئیس متصوفه است.
📚 رجوع كنيد به :
١- مصباح الشريعة ص ١٣.
٢- وسائل الشيعة اسلامية ج ١٨ ص ١٤ باب ٤ از ابواب صفات القاضي، روايت ٢٠.
و وسائل الشيعة آل البيت ج ٢٧ ص ٢٧ باب ٤ شماره ٣٣١١٩.
٣- بحارالانوار ج ١ ص ١٧٧.
٤- جرعه اي از دريا ج ١ ص ٤٩٨.
نقل مطالب تنها با ذكر ماخذ آن بلا مانع است.
http://eitaa.com/nokaterjalie
تحقیق فقه الحدیث،بروزرسانی عید غدیر.docx
حجم:
62.4K
اطلب العلم و لو بالصین
الحکمه ضاله المومن
🔰قال الصادق(ع): إذَا أُضِيفَ الْبَلَاءُ إِلَى الْبَلَاءِ كَانَ مِنَ الْبَلَاءِ عَافِيَةٌ. (تحفالعقول، ص۳۵۷)
🔹چون بلا بر بلا افزوده شود، (نشانۀ) رهایى از بلا باشد.
🔺امیدواریم در روزهای آینده شاهد گشایش و پیروزیهای چشمگیر در جبهه مقاومت باشیم.
#جبهه_مقاومت
#شهادت_فرماندهان
🆔 @MohsenRezaei
✳️ مرحوم اصفهانی برای این که ببیند آیا باب مفاعله بین الاثنینی و طرفینی است یا یک طرفه است، برای فهم این مطلب «قرآن» را از اول تا آخر خواند
✔️ درس خارج فقه آیت الله سبحانی
95/11/16
🔸 شیخ محمد حسین اصفهانی میفرماید من یکبار همه قرآن را برای یک مطلب مطالعه کردم و آن اینکه «آیا مفاعله در همه جا دو طرفه است، یا گاهی یک طرفه هم میشود؟» ایشان این حرف را در کتاب «لا ضرر و لا ضرار» میگوید. ایشان میفرماید برای اینکه بفهمم که ضرار یکطرفه است یا دو طرفه، قرآن را یکبار برای فهم همین مطلب از اول تا آخر خواندم، و آنگاه فهمیدم که که باب مفاعله لازم نیست که همیشه دو طرفه باشد، بلکه گاهی هم یک طرفه است.
#ادبیات
@Nardebane_feghahat
نصر الله [یاری خدا] کجاست؟
فشار آنقدر زیاد می شود که این طور می گویند و اگر این جمله را بگویند یاری خداوند می رسد...
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۖ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ 👈مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ ۲۱۴ بقره
آیا پنداشته اید در حالی که هنوز حادثه هایی مانند حوادث گذشتگان شما را نیامده، وارد بهشت می شوید؟! به آنان سختی ها و آسیب هایی رسید وچنان متزلزل و مضطرب شدند تا جایی که پیامبر و کسانی که با او ایمان آورده بودند [در مقام دعا و درخواست یاری] می گفتند: یاری خدا چه زمانی است؟ [به آنان گفتیم:] آگاه باشید! یقیناً یاری خدا نزدیک است.
در کتب حدیثی این آیه مرتبط با حوادث پایان زمان(آخر الزمان) دانسته شده است:
الغيبة للطوسی، ص۴۵۸
الخرایج والجرایح، ج۳، ص۱۱۵۵
#سید_حسن_نصرالله
@dehban_ir
🔰 اعتماد چند باره به دشمنان و نگاه قرآن در این باره
🔺سخنان اعترافگونه برخی مسوولین دولتی و چهرههای سیاسی در روزهای اخیر نشان داد مهمترین عامل تاخیر در انتقام ایران از اسرائیل، اعتماد برخی دولتمردان به وعده آمریکا مبنی بر توقف جنگ اسرائیل علیه غزه و برقراری آتشبس بود.
🔺اعتماد چند باره این افراد به دشمنان نظام اسلامی و خلف وعده آنان نشان میدهد ما در عرصه #حکمرانی_اسلامی با مشکل جدی و زیربنایی مواجهیم و آن فاصله برخی از کارگزاران نظام اسلامی از مبانی اسلامی در عرصه حکمرانی است.
🔺برای این مشکل فکر اساسی باید کرد. کاش ساز و کاری تعریف میشد که مسوولین و کارگزاران نظام اسلامی با آموزههای دینی، آیات قرآن، سیره اهل بیت(ع) و نگاه اسلام در زمینههای مختلف حکومت آشنا میشدند.
🔺اسلام دین #سیاست و #حکومت است و نحوه حکمرانی و سیاستورزی و نوع تعامل با دشمنان را به خوبی بیان کرده است، قرآن کریم در این رابطه در آیات متعددی تاکید میکند به هیچ وجه نباید به قول و وعده کفار اعتماد کرد چرا که اساسا آنها پایبند به هیچ تعهد و قراردادی نیستند، در منطق آنان اصول انسانی جایگاهی ندارد، آنها فقط منافع خود را میشناسند.
🔻در اینجا به عنوان نمونه تنها به چند آیه اشاره میشود.
🔺و إِن نَّكَثُوا أَيْمَانَهُم مِّن بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنتَهُونَ/ توبه آیه۱۲: ﻭ ﺍﮔﺮ ﭘﻴﻤﺎﻥﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﻌﻬﺪﺷﺎﻥ ﺷﻜﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺩﻳﻦ ﺷﻤﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﻪ ﻃﻌﻨﻪ ﻭ ﻋﻴﺐ ﺟﻮﻳﻰ ﮔﺸﻮﺩﻧﺪ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺎ سران ﻛﻔﺮ ﺑﺠﻨﮕﻴﺪ ﻛﻪﺁﻧﺎﻥ [ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥﻫﺎﻳﺸﺎﻥ] ﻫﻴﭻ ﺗﻌﻬﺪﻯ ﻧدارند، ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ [ ﺍﺯ ﻃﻌﻨﻪﺯﺩﻥ ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥﺷﻜﻨﻰ ] ﺑﺎﺯﺍﻳﺴﺘﻨﺪ.
🔺و لَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَ مَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ/ هود آیه 113: به ستمگران تمايل و تكيه نكنيد كه آتشِ (عذاب) شما را فرا مىگيرد و (در اين صورت) براى شما در برابر خداوند، هيچ دوست و سرپرستى نيست، پس (از هيچ ناحيهاى) مورد كمك قرار نخواهيد گرفت.
🔺لا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ.../ آل عمران آیه 28: نبايد اهل ايمان، بجاى مؤمنان، كافران را دوست و سرپرست خود برگزينند و هر كس چنين كند نزد خدا هيچ ارزشى ندارد.
🔺الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَيَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا/ نساء آیه 139: آنان كه كافران را بجاى مؤمنان، سرپرست و دوست خود مىگيرند آيا عزّت را نزد آنان مىجويند؟ همانا تمام عزتّ از آن خداست.
🔺يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا/ نساء آیه 144: اى كسانى كه ايمان آوردهايد! كافران را به جاى مؤمنان دوست و سرپرست خود نگيريد، آيا مىخواهيد براى خداوند دليل و حجّت آشكار عليه خودتان قرار دهيد؟
🔺يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لايَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ/ مائده آیه 51: اى كسانى كه ايمان آوردهايد! يهوديان و مسيحيان را سرپرست و ياور نگيريد، (زيرا) بعضى از آنان يار و ياور بعض ديگرند، هر كس از شما آنان را ولىّ خود قرار دهد پس قطعاً از آنان است. همانا خداوند، قوم ستمگر را هدايت نمىكند.
🔺يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَ لَعِبًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ/ مائده آیه 57: اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از كسانى كه دين شما را به مسخره و بازى مىگيرند، آنان كه پيش از شما كتاب (آسمانى) داده شدهاند و (نيز) كفّار را ولىّ خود نگيريد و از خدا بپرهيزيد، اگر ايمان داريد.
🔺خوب است این آیات جلوی چشم مسوولین و کارگزاران نظام اسلامی به خصوص دستگاه #وزارت_خارجه قرار داشته باشد و به مفاد آنها عمل شود تا مجدد دچار اعتماد به دشمنان و کفار و خسارتهای فراوان آن نشویم.
1403/7/10
✍️ محسن رضایی
🆔 @MohsenRezaei
14.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
✅ أهمية التوجه إلى الأمور المعنوية لأهل العلم
✅ کرامة خاصة لسماحة الشيخ البهجة
💠 فی حوار مع السيد حسن نصر الله
کمبود معنوی یک نقص خطرناک است. زیرا وقتی انسان علمش (یا قدرت یا توان مالی و ...) افزایش مییابد، اما تقوی و معرفتش افزایش نمییابد، این انسان ممکن است طغیان کند و دچار انحراف شود. هر سستی در این زمینه دین و دنیای ما را در خطر می اندازد. این موضوع باید از فقه و اصول فقه و سایر مسائل دیگر واجبتر باشد.
✅ به نظرم احیای قلبها بزرگترین کرامت آیت الله بهجت ره بود. نفوس انسانی معادلات آن بسیار پیچیده است. در این زمان که شیاطین گوناگون بر انسان سیطره دارند، نفوس گمراه و ضایع شده بسیار زیاد شده است؛ اما هنگامی که انسان در محضر آیتالله بهجت مینشست، متأثر میشد. در یک دیدار یا دو دیدار، فرد حس میکرد زندگیاش متحول شده است. این کرامت بزرگی است. احیای روح انسان ها، از زنده کردن ظاهری مهمتر است.
https://eitaa.com/bahjatolghalb
5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
شفا با مسح تربت سیدالشهدا علیه السلام
🔻اثرات معنوی خاصی دارد:
در روایت ابراهیم بن عبد الحمید آمده است امام صادق(ع) به مردى فرمود: اگر تو را همّى رسید دست به موضع سجدهات (آن خاکى که بر آن سجده میکنى) بکش سپس بر صورت خود از جانب گونه چپ و بر پیشانى خود از جانب گونه راست مسح کن. سپس سه بار بگو: «بِسْمِ اللَّهِ الَّذِی لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عالِمُ الْغَیْبِ وَ الشَّهادَةِ، الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنِّی الْغَمَّ وَ الْحَزَنَ»
به نام خداوندى که معبودى جز او نیست داننده غیب و آشکار است، بخشاینده و مهربان است، بار الها! رنج و اندوه را از من دور ساز.
(من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 331)
2. حسین خراسانى که فردی نانوا بود، میگوید: در نزد امام جعفر صادق(ع) شکایت کردم از دردى که با من بود. آنحضرت فرمود: هنگامی که نماز را خواندی، دست خود را در موضع سجودت بگذار، بعد از آن بگو: «بِسْمِ اللَّهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ -صلّی الله علیه و آله- اشْفِنِی یَا شَافِی لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُکَ شِفَاءً لَا یُغَادِرُ سُقْماً شِفَاءً مِنْ کُلِّ دَاءٍ وَ سُقْمٍ»؛
به نام خدا. محمد رسول خدا است. درود خدا بر او و آل او باد. مرا شفا ده، اى شفادهنده! نیست شفایى، مگر شفاى تو. شفایى که وا نگذارد بیمارى را، شفایى از هر درد و بیمارى.
(کافی، ج 2، ص 567)
@mahdyarteb