eitaa logo
به سوی ظهور
709 دنبال‌کننده
4.5هزار عکس
10.4هزار ویدیو
22 فایل
مطالب و محتوای مندرج در این کانال برگرفته از نیازهای اساسی و اولویت‌دار‌جامعه در فضای مجازی وحقیقی با رویکرد روشنگری و بصیرت افزایی می باشد.
مشاهده در ایتا
دانلود
بهانه‌ای برای تکمیل پروژه یهودی‌سازی مسجدالاقصی در فلسطین اشغالی سلسله مباحث نیمه پنهان عید پسح عید پِسَح به عبریפסח که با نام‌های عید فصیح و عید فطیر نیز شهرت دارد؛ به مناسبت رهایی یهودیان از بردگی و ظلم فرعون توسط حضرت موسی علیه السلام ،یکی از سه عید بزرگ یهودیان سراسر جهان است که به مدت یک هفته تا هشت روز ادامه دارد. این عید به سبب مصرف نان فطیر؛ عید فطیر نیز نامیده می‌شود، این جشن ترک مصر و عبور از رودخانه نیل با آغاز فصل بهار جشن گرفته می‌شود و از نظر نمادشناختی، این روز برای یهودیان به معنی جشن بهار، آزادی و نعمت زندگی دوباره است. در قرآن کریم آیات ۳ الی ۶ قصص درخصوص اسارت، شکنجه و آزار و اذیت طاقت فرسا مصریان نزد فرعون تصریح فرمود: اى پیامبر، بخشى از داستان موسى و فرعون را بر تو مى خوانیم ـ داستانى راست و درست ـ تا آنان که به آیات ما ایمان دارند و پیرو تو هستند در آن بیندیشند و بدانند که آن خداوندى که بنى اسرائیل را از چنگ فرعونیان رهایى بخشید، همو آنان را از سرکشان قریش نجات مى دهد و حاکمیّت مى بخشد[۱] همانا فرعون در سرزمین مصر به سرکشى و استکبار پرداخت و میان ساکنان آن دیار اختلاف برانگیخت و از آنان چندین گروه مختلف و متفرق بساخت.او در این میان طایفه بنى اسرائیل را به استضعاف کشید تا آن جا که پسرانشان را سر مى برید و زنانشان را براى خدمت باقى مى گذاشت، چرا که او از فسادگران بود[۲] آرى، فرعون براى انقراض بنى اسرائیل تلاش مى کرد، در حالى که ما مى‌خواستیم کسانى را که در زمین به استضعاف کشیده شده بودند نعمتى گرانسنگ عطا کنیم; آنان را پیشوایانى قرار دهیم که از ایشان پیروى شود و مواهبى را که در اختیار فرعونیان بود از آنِ ایشان کنیم[۳] کلیمیان سراسر جهان هرسال هنگام فرارسیدن پانزدهم ماه عبری نیسان در فصل بهار(نیم‌کره شمالی)، با برگزاریعید پِسَح(به عبری פסח ) که یکی از سه اعیاد مذهبی پراهمیت نزد آنان است؛ خروج از مصر و آزادی اجداد خود را یادآوری می‌شوند. آنان باور دارند پِسَح یعنی آزاد شدن از آرزوهای پوچ و تباهی پذیر دنیا، پس باید قدردان نعمت آزادی خود باشند و نگذارند هویت تاریخی - دینی آنان فراموش شود.این عید هم‌چنین نماد حذف غرور و تکبر از روح است. حضرت موسی علیه‌السّلام از پیامبران اولواالعزم الهی که نام مبارک ایشان او ۱۳۶ بار در قرآن کریم آمده و از جایگاه ویژه‌ای در مقایسه با سایر پیامبران در این کتاب برخوردارند. پیامبری که نه تنها نزد مسلمان بلکه نزد مسیحیان و یهودیان نیز دارای جایگاه احترام و اهمیت است. در فرهنگ یهودیان؛ داستان خروج بنی‌اسرائیل از مصر با هدایت موسی در دومین کتابِ کتاب مقدس، سفر خروج، روایت شده است. عید پسح در واقع همان داستان خروج مصر و پایان دادن به بردگی این قوم است.معادل فارسی نام عید  این واژه گذر است به معنی گذر از رود نیل؛ معادل این روز به انگلیسیPassover ط، واژه‌ای که از نسخه لاتین کتاب مقدس عهد عتیق برگفته شده است. همچنین این جشن با عید پاک مسیحیان نیز در ارتباط است؛ زیرا در روایات مسیحیان حضرت عیسی مسیح علیه السلام هنگام برگزاری این عید به جاودانگی رسیدند و مصلوب شدند، از این رو نام عید پاک از واژه ی لاتین پاسخا Paskha گرفته شده که درواقع ریشه مشترک با پسح pesach دارد. تقویم عبری؛ تطبیق تقویم شمسی و قمری تقویم عبری بر اساس سال‌های خورشیدی و ماه‌های قمری استوار بوده و چرخشی است. به باور یهودیان؛ اولین دستور خداوند به این قوم؛تعيين حلول ماه عبري نيسان به عنوان مبدا شمارش ماه‌هاي سال است: خداوند به مُشه(حضرت موسي) و اَهَرون (هارون) در سرزمين مصر چنين فرمود: اين ماه (نيسان) براي شما اول ماه‌ها باشد، اين ماه براي شما اولين ماه از ماه‌هاي سال خواهد بود[۴] طبق آية مذکور، ماه‌هاي عبري، با حلول ماه آغاز و با حلول بعدي(يعني يك دور گردش ماه به دور زمين) پايان مي‌يابد. زمان دقيق شروع ماه، هنگامي است كه كره ماه بين زمين و خورشيد قرار دارد و در اين حالت قابل رويت نمي‌باشد. اين زمان به زبان عبري -مُولاد به معناي تولد نام دارد. فاصله زماني بين دو مولاد برابر ٢٩ روز و ١٢ ساعت و ٤٤دقيقه و٣/١٣ ثانيه است. 🔘 پی نوشت: [۱] - قصص - آیه ۳ [۲] - قصص - آیه [۳] - قصص - آیه [۴] - سفر شموت: ٢و١٢:١ ✍️تحقیق و پژوهش - سارا حتمی | گلیتا حسین پور 📌بخش ۲ - بخش۱ عید پسح یهودیان https://eitaa.com/dghjbbhg
بهانه‌ای برای تکمیل پروژه یهودی‌سازی مسجدالاقصی در فلسطین اشغالی سلسله مباحث نیمه پنهان عید پسح ماه‌هاي عبري، با حلول ماه آغاز و با حلول بعدي(يعني يك دور گردش ماه به دور زمين) پايان مي‌يابد. زمان دقيق شروع ماه، هنگامي است كه كره ماه بين زمين و خورشيد قرار دارد و در اين حالت قابل رويت نمي‌باشد. اين زمان به زبان عبري -مُولاد به معناي تولد نام دارد. فاصله زماني بين دو مولاد برابر ٢٩ روز و ١٢ ساعت و ٤٤دقيقه و٣/١٣ ثانيه است. به لحاظ کسری ده روزه سال قمری نسبت به شمسی، هر چهارسال یک سال سیزده ماهه محاسبه می‌شود تا تناسب سال‌ها و ماه‌ها برقرار بماند وگرنه در غیر این صورت پس از گذشت ٩ سال، عيد پسح از اول بهار به آخر پاييز منتقل خواهد شد. اتفاقی برخلاف فرمان تورات که تاکید دارد جشن سالگرد خروج بني اسرائيل از مصر(عيد پسح) همواره بايد در اوايل بهار و جشن سايه‌بان‌ها(سوكُوت) نيز بايد در اوايل پاييز برگزار گردد. بنابراین سازوکار درنظر گرفته برای حل معضل تطبیق اعیاد ماه قمری با سال شمسی، چنین بود که هر ٢ يا ٣ سال يك بار، سال كبيسه اعلام شده و يك ماه به آن اضافه شود (سال ١٣ماهه). همچنین نکته مهم دیگر هنگام طراحی تقویم عبری این است که مناسبت‌های مذهبی نباید در برخی روزها اتفاق بیوفتد. برای مثال همین عید پسح هرگز از روز دوشنبه، چهارشنبه يا جمعه نباید آغاز شود. از مشهورترين مستخرجين تقويم عبري در ايران مي‌توان از مرحوم سليمان كهن صدق ياد نمود. آیین جشن پسح نزد کلیمیان در عید پسح؛ یهودیان برّه قربانی می‌کنند چرا که بر اساس روایت داستان حضرت موسی؛ هنگامی که بلا بر سر مصریان و فرعون نازل می‌شد؛ فرمان از طرف خداوند آمد که یهودیان سر در خانه‌های خود با خون بره قربانی علامت گذاری کنند. در دو شب نخست این عید،همه خانواده پیش از صرف غذا به نوبت بخشی از داستان خروج از مصر که هگادا نامیده می‌شود را می‌خوانند، سپس شام سنتی را می‌خورند؛ شامی که به همراه نان فطیر است. سپس بعد از صرف شام، اعضای خانواده به خواندن غزل غزل‌های سلیمان و دیگر سروده‌های مذهبی از کتاب میرزا داوود، مشغول می‌شوند. استفاده از نان فطیر اهمیت بسیاری دارد به نحوی که این عید به عید فطیر نیز شهرت دارد. در تمام طولهشت روز عید پسح؛ استفاده از گندم و جو و یا فرآورده‌های حاصل از آن‌ها به صورت تخمیر شده ممنوع است و باید به جای آن از نان فطیر ویژه‌ای به نام مصا استفاده شود. این کار بخشی از اقدامی است در تلاش با فراموش نشدن رنج گذشتگانشان وریشه آن به سبک زندگی کوچ نشینی و داستان گذر از نیل باز می‌گردد. برخی معتقدند زمانی که عبریان باید مصر را ترک می‌کردند؛ فرصت کافی برای جمع آوری غذا و آذوغه نداشته‌اند و از این رو مجبور بودند خمیر نانی که هنوز جا نیوفتاده بود(فطیر) را به صورت نان پخته با خود حمل کنند. برخی دیگر بر این باورند که از آنجا که نزادسامی و عبریان قومی دامپرور و کوچ‌رو بودند، این سبک نان پختن درواقع تطبیق شرایط تغذیه آن ها با سبک زندگیشان بوده است. ✍️تحقیق و پژوهش - سارا حتمی | گلیتا حسین پور 📌بخش ۳ - لینک بخش۲ عید پسح یهودیان https://eitaa.com/dghjbbhg