تا حالا گفته بودم بهت چشات دنیام شدن؟!

اره بهت گفته بودم خشگلی...

یادته دعوامون شد کی خشگلتره:)

هر آنچه در قلب هست را نمیتوان گفت، پس خدا آه کشیدن، اشک، خواب های طولانی و خنده های سرد را آفرید!

نه اون‌قدر شکست‌ خورده که بگیم ته خطه، نه اون‌قدر موفق که خیالش راحت باشه. یه جایی بین "اگه بازم تلاش کنم حتما میشه" و "دیگه دیر شده" گیر کرده.

صدایت کردم، نشنیدی. آینه شدم، ندیدی. از دوری ات یخ زدم، نتابیدی.

_

قرار نیست که تا ابد خودتو به خاطر اشتباهی که حالا به هر دلیل، در دوره ای از زندگیت داشتی سرزنش کنی و حس بد به خودت بدی از هر اتفاقی درسی که لازم داری رو بگیر و ازش رد شو چون همون اتفاقات و همون سوتی ها تو رو رشد دادن.

متاسفانه مشکل اینجاست الان تو همون سنی‌ام که وقتی بچه بودم فکر میکردم اگه برسم بهش دیگه فقط عشق و حاله . .)

من‌گمان‌می‌کردم‌که برای‌ دلباخته‌ کردنش‌ بایدلبخند بر‌لبانش بنشانم، ولی‌هربار‌که‌ می‌خندید‌ این‌من بودم‌که‌ عاشقش‌ می‌شدم!

:)