تمام تلاشم اینه که فقط خودم سرپا کنم
اخه چه دشمنی دارید که اینجوری با حرفاتون قلبمو تیکه تیکه میکنید؟!
نمیدونم، شاید اگه جای فاصله گرفتن راجبش حرف میزدم، الان همه چی بهتر بود.
وقتی ایقدر اون اتفای تلخ بوده که ساعت ها فکر کدوم و گریه کردن درموردش بازم ارومت نمیکنه:)
حال و هوای این روزهایم
حال و هوای عروسک آویزان به آینه ی ماشینیست
که برایش مهم نیست که داخل چه نوع ماشینی باشد
حرف نمیزند
نگاه نمیکند
نفس نمیکشد
فقط و فقط میرقصد :)
هممون یه معذرت خواهی به خودمون بدهکاریم بابت تموم رنج هایی که کشیدیم و سزاوارش نبودیم.