نیاز دارم اون نگاهاتو شدیداً..

چرا وقتی جنبشو ندارم دنبالش میگردم ؛)

‌من شماره اون رو دارم، عکسشو‌ دارم، خاطراتشو‌ دارم، آیدیشو‌ دارم، اما خودشو ندارم.

دیدن خوشحالی و حال خوبت آرزومه:)

بیشتر از هر زمان فشار رومه و خسته ام انگار هرچی میرم جلو تر روزام بدتر میشه، سخت تر میشه ،سخت تر میتونم درمورد روزام حرف بزنم و بیشتر میگم دیگه نمیکشم و نمیتونم ادامه بدم ولی محکوم به ادامه دادنم شاید ی شکست خیلی کوچیک بتونه از پا در بیارتم.. چون دیگه ب تمام معنا پتانسیل ندارم. حتی از نوشته هام معلومه چقدر ذهنم آشفته است:)

کاش خدا بهم نشون بده ک منو هم میبینه🙃

*مارو

__

لااقل یبار بگو اشتباهم چی بوده:)

هیچوقت فراموش نمیکنم که شما باعث شدید هیچوقت خودمو دوست نداشته باشم.