رفتن تو پایان این قصه نبود حالا من با این شهری که اغشته به بوی توست چه کنم؟

کاش یکی بود . . . می‌نشست کنارم میگفت : هیچی نگو خودم دیدم ‌، چقدر عذاب کشیدی ، من پیشتم تا اروم شی . . ‌. کاش یکی میگفت : میدونم چرا قلبت درد میکنه ، میدونم چرا سرت درد میکنه ، میدونم چرا گریه میکنی ، میگفت امشبو پیشتم . . . ط اروم بخواب . وقتی هم از خواب بیدار میشدم میگفت:) دیدم همش یه کابوس بود .

ـ درونم یه دختر بچه‌س که همه‌ چیو با چشمای بغضی قبول کرده

میدونستم آخرم “تنها” میشم!

مست و پریشانم که تو سودای یار دگر داری ، اکنون من دیوانه تر از آنم که میپنداری:)

‌با من راه نیومدی؛ ولی واسه یکی دیگه دوییدی.

ای رفته ز دل ، راست بگو!‌ بهر چه امشب با خاطره ها آمده ای باز به سویم؟

خیلی دوست دارم ببینم چقدر خشگله مگ...

کاش سنگ بودم؛ دلم برایِ هیچ‌چیز هیچ کسی تنگ نمیشد..

خاطراتت دارن خفم میکنن

نیست‌کسی‌! حالِ‌مرا‌دَرک‌کُند:                      کاش‌این‌روح‌شَـبی‌جِسم‌مَرا‌ترک‌کند