چقدر از آدمی که واضح حرفش رو می‌زنه خوشم میاد‌. انتظارش رو، خواسته‌ش رو، دلخوری‌ش رو.

‌لطفا ”حوصله ندارم” رو به عنوان دلیل موجه بپذیرید.

براتون آرزو می‌کنم عکس‌ محبوبتون توی پوشه camera باشه نه screenshot.

تمام عمرم داشتم دنبال راه فرار می‌گشتم.. امیدوارم تو صدامو شنیده باشی و بذاری چون الان بیشتر از هر موقع تو زندگیم نیاز ب فرار دارم فرار از همه عالم و آدم.. از همه مکان ها از همه صداها از غریبه و آشنا:) من ببر و دیگر برنگردون؛)

نیاز دارم تو بغلت یک دل سیر گریه کنم و از شدت گریه بمیرم گریه این شبایی ک نکردم و با بغض خفه شدم و میشم گریه وقتایی ک از شدت بغض نتونستم نفس بکشم الانم همینطورم..

تو می‌دونی دیگه:)

هرکسی ندونه تو می‌دونی..

قلبم یجوری شکسته که تا اخر عمرم درست نمیشه.. بی جون و خسته یک جا افتادم.. جنازه ب تمام معنا؛

آخه من فقط میتونم ب تو اینارو بگم؛

همه آدما یک جا حس میکنن هیچ پناهی ندارن هیچ آغوشی براشون باز نیست هیچ همدمی ندارن هیچ جا ارامش ندارن پیش هیچ کس ارامش ندارن بی قرارن نمیتونن یه جا بمونن و بند بشن من با تمام وجودم درک میکنم بی قرار بودنو.. شایدم بهتره بگم بی قرار برای نبودنو:)

آدما میگن کسایی که دلشون میخواد بمیرن و نباشن ضعیفن ،ترسوان، نمیتونن تلاش کنن، نا امیدن و.. ولی شاید با تمام کروموزوم های تک تک سلول هاشون درک نکردن ک... بیخیال طولانی میشه:)

ولی من همیشه می‌دونم هستید و نشستم پای صبر شما :)