تهش برمیگردم به تو..

روزها با فکر تو‌ میگذره…

نبودنت عادت نشد بلکه هروز به این فکر میکنم که اگر بودی دنیام چقدر قشنگ تر بود:)

وقتی ازم میپرسن چرا همه چیزو پیش خودت نگه میداری و با کسی درد و دل نمیکنی دلم میخواد این تیکه از کتاب پیتر هکر رو براشون بخونم: ‌ «هیچ کس درد مرا ندارد. ممکن است کسی با من احساس همدردی کند، ولی باز دردی را که من می‌کشم به خودم متعلق است و احساس همدردی از متعلقات ذهن اوست. نه او درد مرا دارد و نه من احساس همدردی او را.»

_

درست میشه :)

این بغض ها هم خنده میشن :)

یه کاری با دلش کردن ، کل زندگیش مخروبه‌ست.

انقد سکوت کردم بد عادت شدم ، دیگه درحد ضرورت هم نمیتونم حرف بزنم

به زمان بندی خدا اعتماد کن.

مامان تو جون منی:)