من شاید وقتے ناراحتم نخندم، اما اونایے کہ قصد داشتن منو بخندونن یادم میمونہ.!

گفت: توعم که همش مریضی و یه جات درد می‌کنه. خندیدم:) آخه نمیدونست روزی چندبار به خدا میگم درد و بلاش بخوره به جونِ من..

امیدوارم روزی برسه که دانشمندا برای اینکه روانها دیرتر نابود بشه،بتونن یه کاری کنن تا مردم هرموقع خواستن دیلیت ذهنی بزنن تا نگاه ها و حرفها و خاطرات رو فراموش کنن و دوباره از نو شروع کنن با یه خط افکار جدید!

_

اینکہ خودتو کنترل کنے و بہ کسے کہ خیلے دوسش دارے پیام ندے؛ یہ درد خیلی متفاوتہ.!

چی‌میشه‌کسی‌که‌دوستش‌داریم‌کنارمون‌باشه..؟بدون‌هیچ‌مانعی!؟)

به کجای دنیا بر میخورد؟:)))

اوج خفگی، همونجایی که کلی حرف داری برای گفتن و به شدت ناراحتی و خیلی چیزا رو اعصابت میرن ولی سکوت میکنی و به اخرین درجه ناراحتی میرسی و ترجیح میدی که هیچی نگی فقط یه گوشه بشینی ببینی چی میشه

-

آدمیزاد تاب نمی‌آورد؛ بالاخره باید یک جایی را داشته باشد تا به آن پناه ببرد'! شهری، دیاری، خانه‌ای، سایه‌ای، تنی، وطنی، آغوشی... و بیچاره آدمی که هیچ یک را ندارد بیچاره من:)

شاید گریه نکنم اما درد میکشم شاید چیزی نگم اما احساس میکنم شاید نشون ندم اما اهمیت میدم :)

‌نَخندیدَم دیگِ اَز تَهِ دِلَم مَن(: