همه قرار نیست تو آیندهت وجود داشته باشن. بعضی از آدما فقط تو زندگیت رهگذرن برای اینکه بهت درس زندگی بدن.
ولی تهش میفهمیم که یک سری آدم ها ارزش این رو ندارند که التماس کنی پیشت باشن؛
قدر آدمای زندگیتونو بدونید.
وقتی یه آدمو شناختید باهاش یه تایمیو گذروندید و فهمیدید واستون ارزش قائله پیشش بمونید.
باور کنید هرکسی پیدا نمیشه که واستون ارزش قائل باشه و دوستتون داشته باشه!
و خب وقتی شما یه همچین فردی و از دست بدید
بدست اوردنش سخت تر از وقتیه که میتونستید نگهش دارید؛
زندگی با خانواده مفت به نظر میرسه،ولی در واقع شما هزینشو با از دست دادن سلامت روح و روانتون پرداخت میکنین.
یکی از عجیب ترین احساساتی که انسان میتونه تجربه کنه اینه که توی یک موقعیت حس کنه تنهاست. انگار یهو و در لحظه حجم زیاد از احساس پوچی و خالی شدن بهش تزریق میشه .
فاجعه اونجاست که یه نفرو به همه دنیا و آدماش
ترجیح میدی، بعد همون یه نفر
ساده ترین چیزها رو به تو ترجیح میده...
به قولِ شاعر:
وای بر من، تو همانی که امیدم بودی ؟!
ادما روزارو با چیزایی که تو سرشونه سر میکنن،
و شبارو با چیزایی که تو دلشونه:)