چقدر دیگه باید گریه کرد تا همه چی عادی شه؟؛)

کاش اینجوری بودم که تا لنگ ظهر میخوابیدم ، عصرا میرفتم کافه با دوستام،شبا دور دور اندرزگو بودم، درگیر اکسم بودم، شیفته ی نکستم بودم، دنبال جلب توجه کراشم بودم، بیشتر اوقات تو اتاقم بودم، رپ حفظ بودم، اخر هفته ها چالوس بودم، برنامه کن بودم و سطحی نگر..چیه این زندگی پر چالش و خودساخته ی مستقلی که پر از خواسته های بلند پروازانه اس و مستقلانه میخواد ارتش تک نفره باشه، واقعا چیه این روحیه؟! ‌

مولانا خیلی قشنگ "هیچکسی برام تو نمیشه و همه‌ی درد و بلات به سرم رو" میگه : « از همه کس گُذر کنم از تو گذر نمیکنم . . مشکل تو وفای من مشکل من جفای تو :)!

کنار تو درگیر آرامشم : )!♥️′

حس میکردم که یه روزی رفتنی میشی ولی باور نه:)... پ.ن: غم این اهنگ💔

عمیق باش، حتی اگر آهی..

عاشق شدن مثل گوش دادن به صدایِ پیانو توی یه کافه شلوغ میمونه ، اگه بخوای به اون صدای قشنگ‌گوش کنی باید چشم هات رو ببندی و از بقیه صداها بگذری و اون هارو نشنوی ، صدای خنده ها ، گریه ها ، به هم خوردنِ فنجون ها . . تو واسم اون صدایِ قشنگ بودی ك من بخاطرش هیچ صدایی رو نشنیدم : )!💜✨

از‌غریبه‌ها‌گله‌نیست‌چون‌هرچی‌ضربه‌خوردیم‌از‌آشنا‌بود -

اگر سخن میان من و تو پایان یافت و راه‌های وصال قطع شدند و جدا و غریبه گشتیم، از نو با من آشنا شو... |نزار قبانی|

هرچی میگذره و با انسان های بیشتری روبه رو میشم بیشتر میفهمم علاقه ادما پوچه هیچ کدوم بهت علاقه ندارن بلکه بهت نیاز دارن. هیچکس موندگار نیست درسی که خیلی توان داره فهمیدنش. و وقتی کارشون باهات تموم شد تنهات میذارن :)

خوش به حالش که تو را صبح به صبح میبیند کاش من آینه کنج اتاقت بودم....! 🪞

حالم خیلی داغونه:)))