‌ببخش اگر باورت کردم ، نمی‌دونستم فقط بلدی با کلمه‌ها بازی کنی‌ .

فاصله گرفتن، می‌تونه خوب باشه...

عزیز من، از امیدوار شدن می‌ترسم. حقیقت این است که از امیدواری‌هایم بیش از ناامیدی‌ها رنج کشیدم..

کاش میشد بفهمیم ک چیشد یهو ن فیلم دیدن حال میده ن اهنگ ن بیرون رفتن ن خونه موندن هیچ حالی نمیده ک همه صداها رو مختن. نمیدونم ولی احساس میکنم ۹۰ درصدمون دچارشیم

از یه جایی به بعد دیگه نخواستم برای بودن و حرف زدن با آدما تلاش کنم و از همونجا به بعد، دیگه هیچکس تو زندگیم نموند.

چقد حق...

چون بیش ‌از حد صبوری، گمان کردند که هیچ‌چیز را احساس نمی‌کنی .

‌

دختره وسط خیابون داشت داد میزد میگفت؛ -چشمایِ کورت رو باز میکردی میدیدی ك حتی وقتی ط مقصر بودی من گردن میگرفتم ك خَم نیاد ب ابروت و دلت نشکنه :) حتی وقتی ط منو زیرِ سنگینی گیرای الکیت خورد کردی من فقط ب فکر این بودم ط نشکنی :) خودم ب درک! چطور این همه خوبی رو ندیدی و دست گزاشتی رو بدی هایی ك زیادی ریز بود برای بررسی کردن؟ چطور دلت اومد دلم رو ك فقط سنگِ خودت رو ب سینه میزد بشکنی؟ :) هوم؟ =)

تنهایی همیشه تقدیر نیست ، یه وقتایی ترجیحِ .

دیگه بدون تو حالم واقعا بهتره...

اگر از ادم ها به ادم ها پناه ببرید قطعا بی پناه تر میشوید؛