آدم های قوی انسان های عجیبین، مثلا دلداری دادن و آروم کردنشون کار هرکسی نیست، اونا میتونن ساعت ها لبخند بزنن، بگن و بخندونن و شاد به نظر برسن، ولی هیچکس حتی متوجه غمی که تو دلشونه نشه.

بقول اقای چاوشی حواسم نبود که به تو فکر کردم:)))

ای کاش تو بازم بکنی قلبمو پیداش...

نبودی ببینی گوش عالمو کر کرد سکوتم...

خندید گفت ببین: همه‌ی ما آدمای خوشحالی هستیم، اما کافیه تا یه خاطره یادمون بیاد، یه اسم، یه آهنگ، یه عطر... کافیه فقط یه لحظه به دیوار نگاه کنیم تا بشیم غمگین ترین آدمی که از درون شکسته و ‌کسی ندیده.

فقط کافیه خاطرات بیاد سراغت:)))

من تظاهر به فراموشی می‌کنم ولی هیچ چیز رو فراموش نکردم، تاکید می‌کنم هیچ چیز رو...!

_

خود فراموشم من...

شب ها مرغ پر بسته منم:)

دل شکسته منم تا سحر بیدارم:)

جوری که وقتی به عمقش پی میبرم بغض اجازه ام نمیده :)