ساعت ۲۰:۴۴ دقیقه . ژولی رو میبینم که روی کاناپه لم داده و پشت هم در حال اسکرول کردنه بدون توجه به اطراف . بدون اینکه حتی متوجه بشه که ساعت هاست نشیته و انگار نه انگار روزهام به شدت روزمره و تکراری شده اما شب ها ... امان از شب ها .. مخصوصا بهار و پاییز و تابستون و زمستون شب ها عمیق و مبهمه و خیلی بیش از حد تاریکه . مخصوصا اون تایم هایی که ماح پشت ابر پنهون شده و قصد رؤیت نداره . یا اون شب های تاریکی که بارون میاد ژولی یادته چقدر عاشق شب ها بودی ؟ هنوزم هستی ؟ یادته از آفتاب و هوای گرم گریزان و در عوض جون مبدادی که شب ها قدم بزنی تو خیابون ُتو سگ سرما بستنی لیس بزنی ؟ یادته تو تولد ۱۸ سالگیم کنار هم بودیم و دستت رو گذاشته بودی رو شونم ؟ تولد ۱۹ سالگیم هم همینطور ! ۲۰ و ۲۱ و ۲۲ هم همینطور خب .. من فقط تو ور داشتم ژولی .. دوست من کجایی ؟

همیشه آرزو داشتم یکی رو داشته باشم ارزش داشته باشه صداش کنم حب حیاتی .

سرما رو از دلال و مترو و گرون فروش ها نخورید بیاید از من تولید کننده بخرید

مغز جوان ایرانی بعد یک دست رندوم گیم با پینگ +199 .

از احوالاتت بگو جان دلم .

چطور تونستی بعد اون همه خاطرات ترکم کنی و بری جزو خاطرات ؟! ساعت ۱۳:۱۸ دقیقه . دست به قلم و منتظرم و ایده یابی میکنم تا بتونم دو خط بیشتر از تو بنویسم در واقع ژولی یعنی چی ؟! این لغت از کجا اومده و چرا اصلا ژولی ؟ چرا مثلا یه اسم دیگه نه ؟ اصل لغت ژولی نمیدونم کجاییه و اما ایده ای که ژولی رو به ذهن من انداخت لفظ «ژولیده» بود . یه لفظ ادبی ، فلسفی ، هنری و در عین حال زیبا و مناسب احوالاتم که مخفف شد و تبدیل شد به ژولی و شد بهترین دوست زندگیم . خب ژولی .. شاید اینطوری تصمیم بگیری کمی دست از کمالگرایی برداری و خودت رو بیشتر دوست داشته باشی .

محل کارم تو دنیای موازی .