. من بچه ی پایین این شهرم یک عمر با عشق تو خو کردم از هر کسی هر جا دلم پر بود برگشتم و پیش تو رو کردم این روزها حالم بده آقا حس می کنم سر تا به پا دردم دارم غریبه می شوم با تو آقا یه کاری کن که برگردم .

. اگر چه نزد شما تشنه ی سخن بودم کسی که حرف دلش را نگفت من بودم دلم برای خودم تنگ می شود آری: همیشه بی خبر از حال خویشتن بودم نشد جواب بگیرم سلام هایم را هر آنچه شیفته تر از پی شدن بودم چگونه شرح دهم عمق خستگی ها را اشاره ای کنم, انگار کوه کن بودم من آن زلال پرستم در آب گند زمان که فکر صافی آبی چنین لجن بودم غریب بودم, گشتم غریب تر امّا: دلم خوش است که در غربتِ وطن بودم .

. بنا نبود که آفت به باغ ما بزند پسر بزرگ نکردم که دست و پا بزند .

. به هر کجا که میروم ضمانتم نمی کنند به طوس میروم مگر امام رضا کمک کند .

. هنوز شوق تو بارانی از غزل دارد نسیم یک سبد آیینه در بغل دارد خوشا به حال خیالی که در حرم مانده و هر چه خاطره دارد از آن محل دارد به یاد چایی شیرین کربلایی ها لبم حلاوت “احلی من العسل” دارد چه ساختار قشنگی شکسته است خدا درون قالب شش گوشه یک غزل دارد بگو چه شد که من اینقدر دوستت دارم؟ بگو محبت ما ریشه در ازل دارد غلامتان به من آموخت در میانه ی خون که روسیاهی ما نیز راه حل دارد #آقا_سید_حمید_رضا_برقعی .

. گر عقل روی حرف دل اما نمی گذاشت تردید پا به خلوت دنیا نمی گذاشت از خیر هست و نیست دنیا به شوق دوست می شد گذشت، وسوسه اما نمی گذاشت اینقدر اگر معطل پرسش نمی شدم شاید قطار عشق مرا جا نمی گذاشت دنیا مرا فروخت، ولی کاش دست کم چون بردگان مرا به تماشا نمی گذاشت شاید اگر تو نیز به دریا نمی زدی هرگز به این جزیره کسی پا نمی گذاشت گر عقل در جدال جنون مرد جنگ بود ما را در این مبارزه تنها نمی گذاشت ای دل بگو به عقل که دشمن هم این چنین در خون مرا به حال خودم وا نمی گذاشت ما داغدار بوسه ی وصلیم چون دو شمع ای کاش عشق سر به سر ما نمی گذاشت #فاضل_آقای_نظری .

. یک نفر نیست که از ما بستاند جان را... .

. -از مستی شدید رگ خواب می زنم حافظ تو دم ز باده ی شیراز می زنی من دم ز چای روضه ی ارباب می زنم .

. بی جهت دنبال برهان و کلام و منطقیم چای بعد از روضه کافر را مسلمان می‌کند ݪَبْݒَࢪ

. ای زندگی، بردار دست از امتحانم چیزی نه می‌دانم، نه می‌خواهم بدانم! #فاضل_آقای_نظری .