اهای تویی که داری می‌چرخی دنبال یه جای باحال تو ایتا... بیا اینجا:👇👇👇 گروه مرزهای بیداری جایی واسه سؤال پرسیدن، جواب گرفتن، بحث کردن و حتی شوکه شدن! ❓ سؤالات تاریخی داری؟ 🕋 مذهبی، اعتقادی، حتی فلسفی؟ 🧠 کنجکاوی‌هات تمومی نداره؟ ما اینجاییم تا باحال‌ترین و خفن‌ترین جواب‌ها رو با هم پیدا کنیم! گاهی بحث جدی، گاهی یه فکت عجیب، گاهی هم یه معمای تاریخی که مغزتو قلقلک بده! منتظرتیم! بیا بپرس، بخند، یاد بگیر، بحث کن! 👇همین حالا عضو شو👇 https://eitaa.com/marz87bidari 📚❗🕰💬

👆👆👆👆👆 این کانال به وسیله چند نوجوان دانش آموز دهه هشتادی راه اندازی و اداره می شود که البته به ابتکار پسرم انجام شده

#حرف_مهم شماره ۱ برای این حرفها گاهی کلمه کم می آید بنابراین لازمه اش صبر است ، حقیقت بینهایت ، خداست ؛ نه بی نهایت ریاضی بلکه به این معنا که او غیر ندارد ، گفته قل هوالله احد نه واحد ! این بینهایت چرا مارا خلق کرد ؟ خدا میخواست خودش را ببیند و این یک قاعده دارد که باید یاد بگیریم و آن قاعده اضداد است هر چیزی با ضدش شناخته می شود ، سرما بدون گرما ،سفید بدون سیاه معنا ندارد . خدا برای اینکه خود را بشناسد باید ضدش را بسازد ضد نامحدود محدود است ، نامحدود برای اینکه خود را ببیند باید محدود شود ، حالا محدود چطور می تواند نامحدود را درک کند ؟فقط یک راه دارد .... خیال ! جایی که زمان و مکان معنا ندارد حالا فهمیدید چرا باید قوه خیال بچه ها را تقویت کرد ؟! نباید زیاد امرو نهی کرد ؟ خلاقیت و خیال برای کارآفرینی و ساخت دنیا نیست مقدمه شناخت بی نهایت است و از وجودی لم یزلی در ما نشر یافته است . آن را می کُشیم ، در مدرسه در خانه و... داستان نظریه نبوت فارابی را بخوانید و ببینید چگونه انسان را از عالم حس به عالم خیال و وهم می آورد تا بتواند مقام نبوت را درک کند . شاید الان داریم در خیال زندگی می کنیم ؟منطق عالم به راستی چیست ؟ .... ادامه دارد ... لطفا دیگران را دعوت کنید و نظرات خود در باره #حرف_مهم را برایم بفرستید . @dohhol

عرفه؛ فریادِ مشترک انسان در جستجوی معنا ✍سیدمحمد الحسینی در قلب جهانِ فردگرا و پیچیدهٔ امروز، عرفه تنها یک مکان یا روز نیست؛ نمایش باشکوه همدلی انسان‌ها در جستجوی امید و تعلق است. این پدیدهٔ جمعی، آینه‌ای است از عمیق‌ترین نیازهای انسانی: ۱. زنده‌کنندهٔ پیوندهای فراموش‌شده: در دشت عرفات، رنگ‌ها، زبان‌ها و مرزها در هم می‌شکنند. آنچه می‌ماند، انسان‌هایی یکسان در پوشش سادهٔ احرام است. این همسانی، یادآور قدرتِ "اشتراک" در ایجاد همبستگی است. ۲. پادزهرِ انزوای مدرن: فریادهای «لَبَّیْک» تنها دعا نیست؛ ندای جمعی علیه تنهاییِ عصر جدید است. اشک‌های عرفه، بار سنگینِ فردیت را برای لحظه‌ای از دوش میلیون‌ها انسان برمی‌دارد. ۳. اعتراضِ خاموش به مصرف‌گرایی: در جهانی که "هویت" را با ثروت می‌سنجند، حاجی در عرفه با ساده‌ترین لباس و کمترین امکانات، انسانِ رها از مادیات را به تصویر می‌کشد. این، نقدی عمیق به ارزش‌های مبتنی بر مالکیت است. ۴. جهانی‌ترین آرزوها: هزاران زبان با یک دعا همصدا می‌شوند: «خدایا، بی نیازمان کن!». این هم آوایی ثابت می‌کند نیازهای بنیادین بشر - عدالت، امنیت و کرامت - فراتر از جغرافیا و فرهنگ، مشترک است. ✨ پیام عرفه برای امروز ما: این رویداد به ما یادآوری می‌کند که حتی در اوج پیشرفت تکنولوژیک، گرایش به تجربه‌های جمعیِ معناساز در نهاد انسان زنده است. عرفه آزمایشگاهی زنده است برای پاسخ به این پرسش: «آیا می‌توان در جهانی پر از شکاف، همدلی را در ابعادی جهانی تجربه کرد؟» عرفه فقط یک مناسک مذهبی نیست؛ پدیده‌ای انسانی است که فریاد می‌زند: «انسان، هنوز تشنهٔ پیوندهای اصیل و لحظه‌های یکدلانه است.» @Dohhol

#حرف_مهم شماره۲ هرچه بیشتر به ناتوانی خودت آگاه بشوی به توان نامحدود دسترسی پیدا می کنی الهی انا عبدک الضعیف الذلیل مسکین المستکین ... چه خبرته ؟ بر اساس قاعده اضداد که در متن قبل گفتیم هرچه در برابر خدا اعتراف کنی و گذشت و ...داشته باشی بالا می روی امام سجاد می فرماید خدایا من را از تقصیر خارج نکن هرچه ضعف خودت را بشناسی استحکامت بیشتر می شود هرچه ریشه هایت در زمین بیشتر فرو رود شاخ و برگ بیشتر می شود . در مدرسه باید بفهمی که اونی که لیوانش خالی تره موفق تراست تربیت ،پر کردن نیست خالی نگه داشتن لیوان است ، به این می گویند تزکیه . مربی خوب باید مواظب خالی بودن ظرف باشد تا فیض بیشتری دریافت کند به همین دلیل بیشترین دستورات دینی سلبی است دائما باید از دست بدی ، به همین دلیل توبه ارزشمند است .اینکه کنتور بندازی صبح صدقه بدی ۲ امتیاز بگیری ، دست یکی را بگیری از خیابان رد کنی اینطور نیست .این گِیم است ؛ دستورات دینی گِیم نیست . چرتکه نیست ... در نگاه دین خوبی می کنی چون خوبه نه به طمع بهشت و بالعکس جُبن ترس از سرب داغ و سرو ته کردن آدم در جهنم است خوف نگران بودن از ، ازچشم کسی افتادن است مولا خوف داشت نه جبن ! خوف مرتبه ای از رفاقت و عشق است . کسی می‌تواند اهل خوف باشد که خالی باشد و خوبی را به خاطر خوبی انجام می دهند . پدر و مادرها به این عبارت آخر فکر کنید . در باره خوبی برای خوبی بعدا می نویسم خیلی عمیق است . ادامه دارد ... لطفا دیگران را دعوت کنید و نظرات خود را در باره #حرف_مهم برایم ارسال کنید . @dohhol

انشايم كه تمام شد معلم با خط كش چوبی اش زد پشتِ دستم و گفت جمله هايت زيباست ... گفتم اجازه آقا ... پس چرا ميزنيد؟؟؟ نگاهم كرد ... پوزخندِ تلخی زدو گفت: ميزنم تا همیشه يادت بماند خوب نوشتن و زيبا فكر كردن در اين دنيا تاوان دارد! @dohhol

در باره عرفه و واژه عرفه فکر کنید از هر عملی بیشتر ثواب دارد و منشا خیر می گردد . شناخت چیست ؟ آیا با کتاب خواندن و دانشگاه به دست می آید ؟ باقی باشما... @dohhol

در تاکسی در تهران نشسته بودم که ناخواسته حواسم به گفتگوی راننده و مسافر کناری ایشان جلب شد. از صحبت‌های راننده تاکسی با مسافر کنار دستی‌اش متوجه شدم که ایشان تازه از کانادا و از دیدار پسرش که ظاهرا آنجا مهندسی در یک شرکت خصوصی‌‌است، برگشته است. راننده با شوقی وافر در مورد زیبایی‌های کانادا و لطف و مهربانی مردم آنجا و صفا و شادی و رفاه مردم کانادا صحبت می‌کرد و با مخاطب خود هم دو گاه گاهی وسط صحبت هایشان افسوسی کشیده و لعنتی به بداقبالی خود از اینکه در ایران به دنیا آمده‌اند فرستاده و فحاشی نثار ملاها و حکومت می‌کردند. در این اثنا من با خنده به راننده گفتم، قربان اینگونه هم که می‌فرمایید نیست و جوامع غربی نه مردمان آنچنان شاد و گشاده‌رویی دارد و نه از چنین رفاه بی‌حد و حصر در آنجا خبری است. راننده با شنیدن این سخنان نگاه عاقل اندر سفیهی در آینه عقب ماشین به من کرد و گفت: «آره برادر فقط ایران خوبه! ایران و آخوندها» سپس آهی همراه با افسوس کشید و گفت: «این مملکت هیچوقت درست نمیشه!» گفتم نه جناب، ایران هم اوضاع خوبی ندارد ولی خب مردم ایران هم اوضاع‌شان آنقدر داغون نیست که از ساحل و فرودگاه گرفته تا خیابان و توالت‌های غرب برای‌شان این میزان جذاب به نظر می‌رسد. راننده خواست بیاید وسط حرفم که ادامه دادم، ببینید شما الان راننده تاکسی هستید اما پسر شما مهندسی با تحصیلات عالی در کاناداست و هم‌اینکه ایران شرایطی فراهم کرده است که فرزند یک راننده تاکسی یا کارگر بتواند در دانشگاه‌های این سرزمین درس خوانده و برای خدمت راهی سرزمین دیگری شود یعنی اوضاع اینقدر هم بد نیست. در این حین احساس کردم سخنم به او برخورده است، ادامه دادم که ببینید، من خودم بچه روستا هستم و پدر یا پدر بزرگ همه ما هم عموما روستایی و کارگر روی زمین و خان بوده‌اند و حال اینکه امروز توانسته‌ایم چهار جمله بخوانیم و بنویسیم هم از صدقه سر همین مملکت است و این نباید باعث چنان خودباختگی هویتی شود  که دشمن سرزمین و وطن خود تبدیل شویم... طبیعتا راننده تاکسی و آن مسافر دیگر چیز چندانی از سخنان من متوجه نشدند و در پایان هم با گفتن اینکه آقا به قیافه و ادبیات شما نمی‌خورد که حامی این فلان فلان شده‌ها باشید، گفتگو را پایان دادیم و من هم علاقه‌ای به ادامه گفتگو نداشتم اما دوباره این واقعیت که چگونه رسانه و نهاد دانشگاه در ایران به بزرگترین پرورش دهنده نیروهای ضد ایرانی تبدیل شده است مرا در فکر فرو برد. امروز عموم تجزیه‌طلبان نه از بی‌سوادها و کم‌سوادهای مناطق کردستان و خوزستان و آذربایجان بلکه از تحصیل کرده‌های دانشگاهی این مناطق هستند که با پول این مملکت تحصیل کرده‌اند. امروز عموم مهاجرانی که به حمال پرچم دشمنان ایران تبدیل شده‌اند، کسانی هستند که یک روز در دانشگاه‌های این سرزمین و با امکانات این مملکت درس خوانده‌اند. امروز امروز روشنفکران ایران‌ستیز با هزینه دانشگاه‌های این مملکت تحصیل کرده یا در جایگاه استاد، حقوق بگیر دانشگاه‌های این سرزمین هستند. @dohhol

#حرف_مهم شماره۳ بعضی ها فکر می کنند دین کارخانه است می‌روند احادیث را نگاه می کنند ، صفات خوب مثل گذشت ،ایثار ،فداکاری و ... را جمع می کنند مثلا می‌شود شصت تا بعد هدف می گذارند محتوا تو برنامه درسی می ریزند ،بعدش هم پیش بینی می کنند که چهار سال دیگر مثلا ۷۰ مومن انقلابی تربیت ! کردند . بعد میبینند خبری نشد ، برای خوب شدن نباید سرمایه گذاری کرد باید برای عبور از بدی سرمایه گذاری کرد (لطفا تا این جمله را متوجه نشدید از آن نگذرید ) تا قیامت تمرین بخشندگی کنید ، نخواهد شد اصلا طراحی انسان این نیست .انسان طوری طراحی شده که باید فقط از ضدش عبور کند ، مثل انبیا ،مثل ابراهیم علیه السلام ، مثل اسماعیل ،مثل پنج تن آل عبا (سلام الله علیهم). برای اینکه بخشنده شوی باید از خسیس بودن عبور کنی ! برای اینکه پاکدامن باشی باید از شهوت عبور کنی . کِی می توانم از شهوت عبور کنم ؟ وقتی که شهوتی وجود داشته باشد و موقعیتش باشد .با پاستوریزه کردن محیط و حذف مساله در تربیت فقط داریم یک سری حیوان مطیع تربیت ! می کنیم . وهدیناهم النجدین ، اصلا هدایت در دوراهی هاست . ان مع العسر یسرا ، ضدها ،سختی و آسانی همان لحظه ها باهمند جدا نیستند نه اینکه موقعیت بسازید باید همراهی کرد ادامه دارد ... لطفا دیگران را دعوت کنید و نظرات خود را درباره #حرف_مهم برایم ارسال کنید @dohhol

#حرف_مهم شماره۴ یک قاعده گفتیم تعرف الاشیا باضدادها قاعده تضاد ، یک قاعده دیگر هم داریم قاعده اتحاد عالم و معلوم ؛ تو یک چیزی ،وقتی شناختی جزئی از آن می شوی و آن جزئی از تو مثلاوقتی یک اثر خوشنویسی می بینی و لذت می بری یعنی این زیبایی در درون تو بوده ، یک موسیقی زیبا گوش می کنی و لذت می بری یعنی این در درون تو بوده حتی می‌توانیم فراتر برویم ؛ اتحاد علم ، عالم و معلوم ؛ما متاسفانه اینها را جدا از هم می بینیم چون در عالم قراردادها زندگی می کنیم .حالا برای شناخت خدای نامحدود توسط منِ محدود چه اتفاقی می افتد ؟با انسانی روبرو می شویم که بی نهایت طلب است ، حقیقت ما هم بی نهایت است ، اگر چیزی را دیدی و خوشت آمد آن چیز درونت هست که خوشت آمده ، این را می گویند اتحاد عالم و معلوم بنی آدم اعضای یک پیکرند اگر کسی گناه کند به دیگران هم آسیب می زند در علم نوین هم به آن اثر پروانه ای می گویند . عالم پیوسته است . اتحاد علم و عالم و معلوم بیرون زتو نیست آنچه در عالم هست بسیاری از چیزها حاصل تقطیع و تفکیک ذهن معیوب ماست حقیقت را وقتی می فمیم که نامحدود شویم ،یعنی وقتی بمیریم ؛ الناس نیام فاذا ماتو انتبهو ، هرکس بتواند قبل از مرگ نامحدود شود هنر کرده چگونه ؟ به این سادگی نیست ، حرف مهم را دنبال کنید ادامه دارد... لطفا دیگران را دعوت کنید و نظرات خود را در باره #حرف_مهم برایم ارسال کنید . @dohhol

"زمانی که زمان نیست: در ستایش آن لحظاتِ کلاس" سال تحصیلی به پایان رسید، اما گویی بخشی از من، میان آن چهار دیوار باقی ماند؛ دیوارهایی که هرگز محدودیت نبودند، بلکه آینه‌هایی بودند رو به جهانِ ذهن‌های جوان. کلاس درس برای من "عمر تلف‌شده" نیست؛ جایی است که زمان از چارچوب ساعت‌ها فرار می‌کند! در آن ساعت‌ها، من فقط "تدریس" نمی‌کنم؛ زنده‌ترین تجربه‌ی انسانی را لمس می‌کنم: - جرقّه‌ی یک پرسش تازه، - طوفانِ یک بحثِ غیرمنتظره، - سکوتِ تأمّل برانگیز پس از کشف یک حقیقت اجتماعی. من جامعه‌شناسی درس نمی‌دهم؛ "جهان را می‌شکافیم"! از لایه‌های پنهان قدرت تا بازیِ نمادها در روزمرّگی. هر جلسه،سفری است به اعماق روابط انسانی؛ جایی که مفاهیم خشک تئوری، در برخورد با تجربه‌های دانشجویان "جان" می‌گیرند و جامعه‌شناسی نه در کتاب، که در چشمانِ متعجّب آن‌ها متولد می‌شود. نشاطِ معلمی همان لذتی است که وقتی می‌بینی ذهنی از بند پیشفرض‌ها رها می‌شود... همان لرزش صدا وقتی دانشجویی می‌پرسد: "استاد، پس چرا جامعه این‌گونه ساخت؟" و تو می‌دانی که این پرسش،آغاز تغییری کوچک اما عمیق است. تابستان بیاید، کلاس‌ها تعطیل شوند، اما حس معلمی هرگز خاموش نمی‌شود. چون می‌دانم پاییزبازخواهد گشت، با هیاهوی قدم‌ها در راهروها، با نگاه‌های مشتاقی که منتظرند دوباره جهان را با آن‌ها ورق بزنم. به همه‌ی همکارانم که عشق را به‌جای تکلیف تدریس می‌کنند: تعطیلات، فرصتی است برای تجدید قوا؛ نه برای فراموشی آن شورِ مقدس. پایدار باشید،پویا باشید و بدانید: کلاس‌های ما، تنها درس نیستند؛ آزمایشگاهِ ساختِ آینده‌اند. @dohhol