مخاطبین عزیز سلام هنوز امکان ارسال پیام برای کانال ما فراهم نیست ولی می تونید در پی وی با ادمین در ارتباط باشید آدرس آی دی ادمین در بیو کانال هست.

👋 سلام

تا پیامک می دهم چیزی نمی گوید ولی روز و شب چت با فلانی و فلانی میکند ادعای "قطعی نت" می کند اما مرا بازدید آخرش دارد روانی میکند! ادعای عاشقی هر روز خیلی میکند او مرا خائن، خودش تشبیه لیلی میکند خائن آن شخصی ست،کز بهر فرار از دست من رفته تنظیمات را last seen recently میکند

زیباترین و حسرت برانگیز ترین شهادتی بود که دیدم خیلی حسادت کردم

خیلی ها میگن تحلیلت رو بنویس ، چشم دارم می نویسم و در حال ویرایشه در حال نوشتن یک بیت شعر آمد، فعلا اینو داشته باشید یک نفر نیست، بگویـد: جگـرت را بخورم..! بختِ ما، یک فقره هندِ جگرخوار نداشت !

دکتر یادگاری دوست عزیزم پاسخ داد من همانم که به فکرم جگرت را بخورم مانده‌ام لیک‌که با سیخ، نمک یا خامش... 🤣🤣🤣

بازهم یکی از همراهان ادامه داد😁 دوش دیدم که ملائک به کسی میگویند قصه پختگی و خامی انواع جگر پیرِ ما باز به دنبال جگر میگردد عشق در مسلک ما هم به خشونت برگشت

یک سری هم ابیاتی گفتند که قابل پخش نیست 🤐 😅😅😅

بله ! وقتی به نتیجه ساختار تعلیم و تربیت اعتماد نباشه بایدم تعطیل بشه . دانشگاه روزی اهرم تولید معنا بوده چه شده که الان مصرف کننده شده ؟ وقتی علم ،انسان را سبک می کند میتوانید به آن اعتماد کنید ولی علمی ! که انسان را سنگین می کند می شود کمثل الحمار یحمل اسفارا چقدر نوشتیم ! چقدر گفتیم ! با تقویت نظام تربیتی جلوی فتنه های آینده را می توان گرفت . زمان بر است ، همت می خواهد و آبرو شهادت می طلبد ، این هم یک جبهه است . @dohhol

بسم الله الرحمن الرحیم پیشنهاد که بماند ، خواهش می کنم این قسمت برنامه جریان را ببینید و اگر نوجوان دارید به همراه آن ها ببینید . 👇👇👇👇 https://telewebion.com/episode/0x16b6eb98

متن زیر طولانی است ولی جدی 👇👇👇

تربیت ناتمام: ریشه‌های اجتماعی اغتشاشات اخیر ✍️سید محمد الحسینی دکترای جامعه شناسی ، اندیشکده آرمان آنچه در خیابان‌های شهرهایمان دیدیم، شعله‌هایی بود که بر بستری از خاکسترهای انباشته زبانه کشید. هرچند نخستین جرقه ممکن است بهانه‌ای اقتصادی داشته باشد، اما آتش‌سوزی به این وسعت، تنها با یک جرقه قابل توضیح نیست. آتشی که در آن —جبراساس آمار— بیش از ۴۲ درصد مشارکت‌کنندگان زیر بیست سال داشتند، بیش از آنکه فریادی علیه گرانی باشد، فریادی بود از جنس سرگشتگی. بله، مشکلات اقتصادی واقعی‌اند و فشار آن بر همه اقشار محسوس است. اما اگر فقر اقتصادی تنها عامل بود، باید شاهد گسترده‌ترین اعتراضات در محروم‌ترین مناطق می‌بودیم. در حالی که بخش قابل توجهی از این کنش‌گران جوان، از طبقات متوسط شهری برخاستند که نه گرسنه‌اند و نه بی‌سرپناه. پس درد اصلی چیست؟ جامعه ما دچار نوعی "شیزوفرنی فرهنگی" شده است؛ تضادی عمیق بین آنچه رسمی آموزش داده می شود و آنچه در زندگی روزمره تجربه می‌شود. نسل جوان در فضایی پارادوکسیکال رشد کرده: از یک سو، در نظام آموزشی با مفاهیم آرمانی و ارزشی آشنا می‌شود، و از سوی دیگر در فضای مجازی و زندگی روزمره با الگوهای کاملاً متفاوتی مواجه است. این دوگانگی، نوعی "سکولاریسم پنهان" ایجاد کرده — نه به معنای رد دین، بلکه به معنای زندگی در دو جهان موازیِ باور و عمل. آسیب از جایی آغاز می‌شود که نظام تعلیم و تربیت ما نتوانسته پلی بین گذشته و حال، بین ارزش‌ها و واقعیت‌ها، بین آرمان‌ها و نیازهای نسل جدید بزند. دانش‌آموز ما: تاریخ را به صورت روایتی تک‌بعدی می‌آموزد، بدون اینکه قدرت نقد تحولات اجتماعی را پیدا کند. ادبیات را به صورت مجموعه‌ای از محفوظات می‌بیند، نه ابزاری برای فهم پیچیدگی‌های وجود انسان. هنر را به عنوان رشته‌ای حاشیه‌ای می‌شناسد، در حالی که هنر زبان اصلی بیان دردها و آرزوهای نسلی است. نتیجه؟ جوانی که از "خواندن عمیق" ناتوان است، "تفکر انتقادی" را نیاموخته، و "تصویرسازی آینده" برایش ناممکن می‌نماید. وقتی نتوانی چیزی را تصور کنی، تنها می‌توانی آنچه هست را تخریب کنی. این همان "ضعف ساختن" در برابر "وسوسه خراب کردن" است. گسست نسلی؛ بحرانی است که فریاد می‌زند این جوان زیر بیست سال، در فضایی بزرگ شده که: ۱. نیازهای عاطفی و هویتی‌اش پاسخ داده نشده ۲. زبان گفت‌وگویش با نسل قبل در هم شکسته ۳. چشم‌انداز روشنی برای فردایش نمی‌بیند ۴. ابزار تحلیل واقعیت اجتماعی را ندارد در چنین شرایطی، هیجان بر عقل پیروز می‌شود. کنش جمعی از جایگاه "تغییر آگاهانه" به "تخریب کورکورانه" تنزل می‌یابد. راه حل؛ از مدرسه آغاز می‌شود اگر به دنبال درمان زخم‌های جامعه هستیم، باید جراحی را از نظام تربیتی آغاز کنیم: آموزش تفکر انتقادی به جای انتقال محفوظات گفت‌وگوی صادقانه درباره تناقضات اجتماعی تقویت سواد رسانه‌ای و قدرت تحلیل احیای هنر و ادبیات به مثابه فضایی برای بیان سالم ایجاد مرجعیت معنوی و اخلاقی که با زبان نسل جدید سخن بگوید حوادث اخیر زنگ خطری بود برای همه ما. این جوانان، فرزندان همین جامعه‌اند. درد آنها، درد همه ماست. درمان این درد نه با ساده‌انگاری اقتصادی ممکن است، نه با برچسب‌زنی سیاسی. درمان واقعی زمانی آغاز می‌شود که بپذیریم نیاز به "بازخوانی اساسی پارادایم‌های تربیتی" داریم. شاید این بحران، فرصتی باشد برای ساختن پلی بین نسل‌ها، بین آرمان‌ها و واقعیت‌ها، بین خراب کردن و ساختن. ساختن ممکن است، اما تنها زمانی که بتوانیم زبان یکدیگر را بفهمیم. آنگاه اقتصاد و حکمرانی هم رشد می کند . @dohhol