eitaa logo
دُهُل |سیدمحمد الحسینی
593 دنبال‌کننده
795 عکس
325 ویدیو
31 فایل
در این کانال با دغدغه ها یی در حوزه تربیت و جامعه می نویسم چرا دُهُل :زیرا واقعیت چیز دیگری است. گاهی همه این خوشی‌ها حکم همان صدای دهل را دارد که از دور دیگران را به وجد می‌آورد. ارتباط با ادمین @smalhoseini با ارادت :سید محمد الحسینی
مشاهده در ایتا
دانلود
خیلی ها میگن تحلیلت رو بنویس ، چشم دارم می نویسم و در حال ویرایشه در حال نوشتن یک بیت شعر آمد، فعلا اینو داشته باشید یک نفر نیست، بگویـد: جگـرت را بخورم..! بختِ ما، یک فقره هندِ جگرخوار نداشت !
دُهُل |سیدمحمد الحسینی
خیلی ها میگن تحلیلت رو بنویس ، چشم دارم می نویسم و در حال ویرایشه در حال نوشتن یک بیت شعر آمد، فعلا
دکتر یادگاری دوست عزیزم پاسخ داد من همانم که به فکرم جگرت را بخورم مانده‌ام لیک‌که با سیخ، نمک یا خامش... 🤣🤣🤣
بازهم یکی از همراهان ادامه داد😁 دوش دیدم که ملائک به کسی میگویند قصه پختگی و خامی انواع جگر پیرِ ما باز به دنبال جگر میگردد عشق در مسلک ما هم به خشونت برگشت
یک سری هم ابیاتی گفتند که قابل پخش نیست 🤐 😅😅😅
بله ! وقتی به نتیجه ساختار تعلیم و تربیت اعتماد نباشه بایدم تعطیل بشه . دانشگاه روزی اهرم تولید معنا بوده چه شده که الان مصرف کننده شده ؟ وقتی علم ،انسان را سبک می کند میتوانید به آن اعتماد کنید ولی علمی ! که انسان را سنگین می کند می شود کمثل الحمار یحمل اسفارا چقدر نوشتیم ! چقدر گفتیم ! با تقویت نظام تربیتی جلوی فتنه های آینده را می توان گرفت . زمان بر است ، همت می خواهد و آبرو شهادت می طلبد ، این هم یک جبهه است . @dohhol
بسم الله الرحمن الرحیم پیشنهاد که بماند ، خواهش می کنم این قسمت برنامه جریان را ببینید و اگر نوجوان دارید به همراه آن ها ببینید . 👇👇👇👇 https://telewebion.com/episode/0x16b6eb98
متن زیر طولانی است ولی جدی 👇👇👇
تربیت ناتمام: ریشه‌های اجتماعی اغتشاشات اخیر ✍️سید محمد الحسینی دکترای جامعه شناسی ، اندیشکده آرمان آنچه در خیابان‌های شهرهایمان دیدیم، شعله‌هایی بود که بر بستری از خاکسترهای انباشته زبانه کشید. هرچند نخستین جرقه ممکن است بهانه‌ای اقتصادی داشته باشد، اما آتش‌سوزی به این وسعت، تنها با یک جرقه قابل توضیح نیست. آتشی که در آن —جبراساس آمار— بیش از ۴۲ درصد مشارکت‌کنندگان زیر بیست سال داشتند، بیش از آنکه فریادی علیه گرانی باشد، فریادی بود از جنس سرگشتگی. بله، مشکلات اقتصادی واقعی‌اند و فشار آن بر همه اقشار محسوس است. اما اگر فقر اقتصادی تنها عامل بود، باید شاهد گسترده‌ترین اعتراضات در محروم‌ترین مناطق می‌بودیم. در حالی که بخش قابل توجهی از این کنش‌گران جوان، از طبقات متوسط شهری برخاستند که نه گرسنه‌اند و نه بی‌سرپناه. پس درد اصلی چیست؟ جامعه ما دچار نوعی "شیزوفرنی فرهنگی" شده است؛ تضادی عمیق بین آنچه رسمی آموزش داده می شود و آنچه در زندگی روزمره تجربه می‌شود. نسل جوان در فضایی پارادوکسیکال رشد کرده: از یک سو، در نظام آموزشی با مفاهیم آرمانی و ارزشی آشنا می‌شود، و از سوی دیگر در فضای مجازی و زندگی روزمره با الگوهای کاملاً متفاوتی مواجه است. این دوگانگی، نوعی "سکولاریسم پنهان" ایجاد کرده — نه به معنای رد دین، بلکه به معنای زندگی در دو جهان موازیِ باور و عمل. آسیب از جایی آغاز می‌شود که نظام تعلیم و تربیت ما نتوانسته پلی بین گذشته و حال، بین ارزش‌ها و واقعیت‌ها، بین آرمان‌ها و نیازهای نسل جدید بزند. دانش‌آموز ما: تاریخ را به صورت روایتی تک‌بعدی می‌آموزد، بدون اینکه قدرت نقد تحولات اجتماعی را پیدا کند. ادبیات را به صورت مجموعه‌ای از محفوظات می‌بیند، نه ابزاری برای فهم پیچیدگی‌های وجود انسان. هنر را به عنوان رشته‌ای حاشیه‌ای می‌شناسد، در حالی که هنر زبان اصلی بیان دردها و آرزوهای نسلی است. نتیجه؟ جوانی که از "خواندن عمیق" ناتوان است، "تفکر انتقادی" را نیاموخته، و "تصویرسازی آینده" برایش ناممکن می‌نماید. وقتی نتوانی چیزی را تصور کنی، تنها می‌توانی آنچه هست را تخریب کنی. این همان "ضعف ساختن" در برابر "وسوسه خراب کردن" است. گسست نسلی؛ بحرانی است که فریاد می‌زند این جوان زیر بیست سال، در فضایی بزرگ شده که: ۱. نیازهای عاطفی و هویتی‌اش پاسخ داده نشده ۲. زبان گفت‌وگویش با نسل قبل در هم شکسته ۳. چشم‌انداز روشنی برای فردایش نمی‌بیند ۴. ابزار تحلیل واقعیت اجتماعی را ندارد در چنین شرایطی، هیجان بر عقل پیروز می‌شود. کنش جمعی از جایگاه "تغییر آگاهانه" به "تخریب کورکورانه" تنزل می‌یابد. راه حل؛ از مدرسه آغاز می‌شود اگر به دنبال درمان زخم‌های جامعه هستیم، باید جراحی را از نظام تربیتی آغاز کنیم: آموزش تفکر انتقادی به جای انتقال محفوظات گفت‌وگوی صادقانه درباره تناقضات اجتماعی تقویت سواد رسانه‌ای و قدرت تحلیل احیای هنر و ادبیات به مثابه فضایی برای بیان سالم ایجاد مرجعیت معنوی و اخلاقی که با زبان نسل جدید سخن بگوید حوادث اخیر زنگ خطری بود برای همه ما. این جوانان، فرزندان همین جامعه‌اند. درد آنها، درد همه ماست. درمان این درد نه با ساده‌انگاری اقتصادی ممکن است، نه با برچسب‌زنی سیاسی. درمان واقعی زمانی آغاز می‌شود که بپذیریم نیاز به "بازخوانی اساسی پارادایم‌های تربیتی" داریم. شاید این بحران، فرصتی باشد برای ساختن پلی بین نسل‌ها، بین آرمان‌ها و واقعیت‌ها، بین خراب کردن و ساختن. ساختن ممکن است، اما تنها زمانی که بتوانیم زبان یکدیگر را بفهمیم. آنگاه اقتصاد و حکمرانی هم رشد می کند . @dohhol
🔴 هشدار امنیتی فوری: شیوه‌نامهٔ جدید حملهٔ سایبری موساد علیه کاربران پیام‌رسان ایتا 🔸تاریخ انتشار: فوری 🔹ردهٔ تهدید: بسیار بالا 🔸گروه هدف: تمام کاربران پیام‌رسان «ایتا» در ایران ◀️متن خبر: منابع امنیتی داخلی از شناسایی یک کمپین پیچیدهٔ جعل و نفوذ سایبری توسط تیم‌های عملیاتی موساد علیه کاربران ایرانی خبر داده‌اند. گزارش‌ها حاکی از آن است که این عملیات در پوشش ارسال پیام‌های شخصی و گروهی درون‌ برنامه‌ای و با استفاده از حساب‌های جعلی در پیام‌رسان محبوب «ایتا» در حال اجراست. ◀️شیوهٔ عمل حمله: مهاجمان با استفاده از حساب‌های به ظاهر معتبر (با نماد «کاربر ایتا» یا شبیه به پشتیبانی رسمی)، برای کاربران در گروه‌ها و کانال‌ها پیام ارسال می‌کنند. این پیام‌ها حاوی لینک دانلود یک نسخهٔ جعلی و آلوده از برنامهٔ ایتا هستند که تحت عنوان «بروزرسانی مهم و ضروری» یا «رفع باگ و افزایش سرعت» ارائه می‌شوند. ◀️هشدار امنیتی: · به هیچ عنوان روی لینک‌های دریافت‌ شده از این حساب‌های مشکوک کلیک نکنید. · به هیچ عنوان فایل یا برنامهٔ پیشنهادی را دانلود و نصب نکنید. · نصب این نسخهٔ مخرب منجر به تسخیر کامل دستگاه تلفن همراه (هک)، دسترسی به تمام اطلاعات شخصی، مکالمات، فایل‌ها، موقعیت مکانی و حتی کنترل دوربین و میکروفون خواهد شد. ◀️راهکارهای امنیتی فوری: ۱. بروزرسانی برنامه‌ها را فقط از بازارهای معتبر داخلی (مانند بازار، مایکت) یا وب‌سایت رسمی شرکت سازنده انجام دهید. ۲. نسبت به دریافت هرگونه پیام از فرستنده‌های ناشناس، حتی با نام‌های آشنا، بدبین باشید و صحت آن را از منابع رسمی بررسی کنید. ۳. از نصب برنامه‌ها از منابع ناشناس (Unknown Sources) در تنظیمات تلفن همراه خود جلوگیری کنید. ۴. این هشدار را با حساسیت بالا با خانواده، دوستان و همکاران خود در میان بگذارید. ◀️تأکید نهایی: این حمله، یک تهدید سایبری جدی و سازمان‌یافته است که مستقیم حریم خصوصی و امنیت ملی کاربران ایرانی را هدف گرفته است. با هوشیاری، انتشار این هشدار و رعایت اصول اولیهٔ امنیت سایبری، می‌توانیم زنجیرهٔ این حمله را شکسته و از عواقب سنگین آن جلوگیری کنیم. لطفاً برای حفظ امنیت جمعی، این هشدار را در تمام کانال‌های ارتباطی خود منتشر کنید. 🇮🇷پژوهشکده مطالعات راهبردی عمار eitaa.com/motevallian
از موعظه تا گفت‌وگو: ضرورت بازتعریف رابطه با نوجوان بر اساس گفتگو و اعتماد ✍سید محمد الحسینی اندیشکده آرمان در روزهای اخیر، شاهد این تلاش‌های نگران‌کننده بوده‌ام که برخی بزرگسالان احساس «تکلیف» می‌کنند تا با نوجوانان «صحبت» کرده و «حق» را به آنان نشان دهند. اما پرسش اینجاست: مگر تاکنون سخنرانی و موعظه‌ی یک‌طرفه کم بوده است؟ آنچه واقعاً می‌تواند بر نوجوان اثرگذار باشد و مسیر هویت‌یابی و تفکر انتقادی او را شکل دهد، سخنرانیِ از بالا به پایین نیست، بلکه ایجاد فضای امن، مبتنی بر اعتماد و گفت وگو است. نوجوان نه یک «ظرف خالی» که باید پر شود، بلکه یک سوژه فعال با ظرفیت تأمل و تحلیل است. بنابراین، وظیفهٔ ما نه «تحمیل حقایق از پیش تعیین‌شده»، بلکه فراهم‌آوردن زمینه‌ای برای گفت‌وگوی واقعی است. در چنین فضایی است که نوجوان می‌تواند بیاندیشد، سؤال کند، حتی مخالفت کند و در نهایت، با همراهی و راهنمایی غیرمستقیم، به فهمی شخصی و پایدار از مسائل برسد. سه اصل کلیدی در این همراهی عبارتند از: ۱. عجله نکنید و اجازهٔ تعیین‌تکلیف بدهید: فرآیند شکل‌گیری ارزش‌ها و باورها در نوجوانی، تدریجی، پیچیده و اغلب پر از کشمکش درونی است. به این فرآیند احترام بگذارید. نوجوان نیاز دارد تا خود، درگیری فکری را تجربه کند و به تدریج موضعش را شکل دهد. ۲. گوش دهید، بیش از آنکه سخن بگویید: ارتباط مؤثر با نوجوان مبتنی بر شنیدن فعال و احترام به صدای او است. باید فضایی ایجاد کرد که او احساس کند دیده و شنیده می‌شود، بدون ترس از قضاوت یا تمسخر. این اعتماد، اساس هرگونه اثرگذاری سالم است. ۳. اصلاح خود، پیش از اصلاح دیگران: نوجوانان بیش از آنکه به گفته‌های ما عمل کنند، به عمل و منشِ ما چشم می‌دوزند. هیچ پیام آموزشی از تضاد بین «گفتار» و «کنش» بزرگسالان آسیب‌پذیرتر نیست. بنابراین، پایدارترین و اصیل‌ترین راه هدایت، الگوبودن و بازاندیشی مستمر در رفتار و نگرش خودمان است. مسئله، انفعال یا رها کردن نوجوان نیست، بلکه تغییر روش مواجهه است: از رابطهٔ یک‌طرفهٔ معلم-شاگردی، به رابطه‌ای مبتنی بر گفت و گو، احترام و همراهی. اگر این فضا به درستی فراهم شود، با فرآیندی طبیعی و سالم روبه‌رو خواهیم بود که در آن نوجوان با حمایت، مسیر خود را می‌یابد. به قول معروف: «مسیر، با هم رفتن است، نه رساندن.» @dohhol
از فتح قلب تا فتح فکر اما به نظرم باید می نوشت از فتح قلب تا معنا بخشی فکر ولی محتوا عالی هست در جلسات با نوجوانان مدنظر داشته باشید @dohhol