دل سوخت تمام از غم و آهی نکشیدیم آتش چو برافروخته شد دود ندارد #فرید_کاتب @dorde_dard

عاقبت دل ز غم عشق تو خون خواهد شد وآن دل خون‌شده از دیده برون خواهد شد #همایون_کرمانی @dorde_dard

#ازگیل_جنگلی #dore_danrd

چون خیالی رسید سه بار بگو: خیال برو اگر نرفت، پس تو برو . . . #شمس_تبریزی @dorde_dard

به قول حضرت سعدی: من می‌روم او نمی‌گذارد😄🤦‍♀

من به مهمانی دنیا رفتم من به دشت اندوه من به باغِ عرفان من به ایوانِ چراغانیِ دانش رفتم و صدایم درِ هیچ‌کس را نگشود دلِ من در پیِ چیزی‌ست نمی‌دانم چیست!! #سهراب_سپهری @dorde_dard

لرزید برگ و فرصت ماندن نمانده بود بدرود گفت سردی دست درخت را . . . شعر و عکس #فاطمه_مظفری @dorde_dard

همیشه رد شدی از من که پا نگیرد عشق به جان جاده قسم من هنوووز در راهم . . . شعروعکس #فاطمه_مظفری @dorde_darx

خوشیِ بی من و تو شیخ ما گفت: امشب ابراهیم می‌خوانده است: "من بودم و او و او و من، اینْت خوشی!" شیخ گفت: این چنین سه چهار تن بُوَد این ناخوشی بوَد، این چنین باید گفت: "من بودم او و او من و اینْت خوشی!" (اسرار التوحید، جلد اول، تصحیح شفیعی کدکنی، ص۳۳۰) هم‌کناریِ «من و او» خوشی‌ ناب نیست. هنوز تفرقه هست و جدایی. ابوسعید ابوالخیر این خوشی را که «من باشم و او» نمی‌پذیرد. سودای‌ خوشیِ دیگری دارد. خوشی‌ِ دلخواه و خالص در نظر او وقتی است که من و تویی در کار نباشد. من و اویی در میان نباشد. من، او باشم و او من. تفرقه نباشد، و تجربه، تجربهٔ یگانگی باشد. وقتی آدمی با آدمی بنشیند، در ظاهر دوگانه و سه‌گانه، اما آگاه از یگانگی جان‌ها. باخبر از نوری واحد که در دو چراغ فروزان است. چراغ من و چراغ تو. مولانا نیز خوشی را در چنین هم‌نشینی و معاشرتی می‌دید. دیدار دو تن، وقتی به یگانگی خویش‌ نظر ندارند، خوشی نیست. دیداری خوش و فرخنده است که دو تن آگاه شوند که یک جان‌اند در دو بدن. خوشی‌ در جمع شدنِ من و تو، بی من و تو است: خُنُک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو به دو نقش و به دو صورت، به یکی جان من و تو من و تو بی من و تو جمع شویم از سرِ ذوق خوش و فارغ ز خُرافاتِ پریشانْ من و تو (کلیات شمس، غزلِ ۲۲۱۴) در اصل یکی بُده‌ست جانِ من و تو پیدای من و تو و نهانِ من و تو خامی باشد که گویی: «آنِ من و تو» برخاست من و تو از میانِ من و تو (همان، رباعیِ ۱۵۳۴) در اصل یکی بُده‌ست جانِ من و تو پیدای من و تو و نهانِ من و تو خود از پیِ فهم گفتم: «آنِ من و تو» چون نیست من و تو در میانِ من و تو (همان، رباعی ۱۵۳۵) #صدیق_قطبی @dorde_dard

من مانده است تا برسد تا به کوی تو در من دگر نمانده به جز آرزوی تو شنزار میل ساحل تو زیر پای من من غرق در تلاطم امواج موی تو خورشید را ببین که چه زیبا برآمده انگار ذره‌ای شده از حسن روی تو بزم خیال پر شده از خنده‌ی شراب از جام من بنوشم، یا از سبوی تو؟! تو چشم‌های معتمَدِ سالیانِ من من پرده‌های محرمِ بر آبروی تو تو ساکت زبان منی در هجوم حرف لبریز از شنیدنم در گفت‌وگوی تو تا من، تویی، سراب تو‌ام رد پای من وقت نماز من شده، بعد از وضوی تو . . . #فاطمه_مظفری @dorde_dard