eitaa logo
ادراکات | فاطمه رایگانی
4.9هزار دنبال‌کننده
94 عکس
40 ویدیو
0 فایل
دست‌نوشته‌های یک دانشجوی ابدی فلسفه اینجا شنوندهٔ نظراتتون هستم: @raygani70
مشاهده در ایتا
دانلود
ترامپ آرزوهایش را در قالب خبر در صفحات اجتماعی‌اش منتشر می‌کند. کسی باورش نمی‌کند. بد است اگر ما باور کنیم… @edraakaat
‌رفقا ۲۹ فروردین تولد آقای عزیز شهید ماست. با همین دل‌های شکسته و گلوهای بغضی نفری یه یاسین بهشون هدیه کنید و‌ ازشون بخواید دعامون کنن و پیش خدا واسطه بشن از این جنگ چندبعدی سربلند بیرون بیایم. و مطمئن باشید خدا با ما که دلتنگیم سرسنگین نخواهد شد… التماس دعا @edraakaat
5.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
آقای خامنه‌‌ای! من بالاخره یک تحلیل غلط از شما پیدا کردم. این حادثه‌ای که در این فیلم کوچک و بی‌اهمیت می‌دانیدش، شروع هزار هزار اتفاق بزرگ بود و حالا در هشتاد‌وهفتمین سالگردش دارد دنیا را تکان می‌دهد. آن سال‌ها اجازهٔ تبریک‌گفتن تولدت را هم به ما نمی‌دادی، امسال اما در اولین تولدِ بدون خودت می‌توانیم برایت هدیه هم بفرستیم. از این به بعد هر ۲۹ فروردین یک سورهٔ یاسین طلبت… @edraakaat
یکی از نقدهای پرتکرار و البته بی‌اثر به صداوسیما این است که چرا در نمایش تجمعات انقدر تمرکز می‌کند روی کم‌حجاب‌ها و بی‌حجاب‌ها. هرکس نداند خیال می‌کند پوشش غالب همه جا این است و آن لابه‌لا چند محجبه هم پیدا می‌شود. در حالی‌که شکوه مردم در خیابان با همهٔ تکثراتش معنا دارد. این مدل گزارش، با پررنگ‌کردن کاریکاتوری یک طیف و کوچک‌کردن طیف دیگر ‌در فهم مخاطبی که میدان را ندیده اعوجاج ایجاد می‌کند. حالا بخشی از همین منتقدان خودشان به همین مشکل در نشان‌دادن دست‌نوشته و مصاحبه‌های مردم دچار شده‌اند. هزاران متن حمایتی و مطالبهٔ منطقی دیده نمی‌شود اما خدا نکند یک‌نفر فحشی به مسوولی داده باشد چنان پخشش می‌کنند که اگر خودت نرفته باشی خیال می‌کنی الان در خیابان‌ها یک صدا اهانت است که روانهٔ ارواح مسوولین می‌شود و چوبهٔ دار مذاکره‌کنندگان در همهٔ میادین شهر برپاست. درحالی که میدان مجموعه‌ای است از مردمی که بخشی از آن‌ها حامی تصمیمات نظام‌ هستند، بخشی مطالبات و سوالات صریح و منطقی دارند و برخی هم‌ روی سیاسیون شمشیر کشیده‌اند. ندیدن دو دستهٔ اول و ضریب‌دادن بیش از حد به دسته آخر جفا به مردم بصیری است که پنجاه‌شب، بی‌منت، کف خیابان وطن را نگه داشته‌اند و فرق بین وحدت‌شکنی مطالبه‌گری را خوب می‌فهمند. وظیفهٔ ماست که قاب‌هایمان را درست ببندیم و مثل آن مجری و مستندساز بی‌حجاب‌یاب نصفه نیمه روایت ندهیم. البته که حرف‌ها و پلاکاردهای مناقشه‌برانگیز مثل آن پوشش‌‌های متفاوت بخشی از میدان است. قرار نیست انکار یا حذفشان کنیم. اما همهٔ میدان نیست. بر ماست که جلوی تقلیل و یک‌دست‌سازی را بگیریم. @edraakaat
امشب حوالی ساعت ۹ در اجتماع فلکهٔ دوم تهران‌پارس دربارهٔ فرامین رهبر شهید انقلاب برای این موقعیت سختی که در میانهٔ جنگ برامون پیش اومده صحبت می‌کنم. شنوای نقد و نظرتون هستم.
و در ادامه امشب ساعت ۲۲:۳۰ در برنامهٔ «من ایرانم» از شبکهٔ نسیم.‌ https://telewebion.ir/episode/0x16beeca5
از تجمع تهرانپارس که بیرون آمدم، اسنپ گرفتم‌ به طرف خانه. راننده حدس زد از کجا می‌آیم. همان اول کاری گفت: ببخشید آبجی، درسته باید به عقاید هم احترام بذاریم ولی آخه این کارا به چه درد مردم می‌خوره. گرونی پدر همه رو دراورده بعد شما جمع می‌شید حمایت می‌کنید از اینا. گفتم: خب این‌ها هم مردمن. با همین گرونی زندگی می‌کنن. بیرون اومدن چون جنگه. چون می‌خوان کسی از گرونی به نفع دشمن استفاده نکنه. شروع کرد فحش‌دادن به مسوولین و‌ کل مسیر ادامه داد. از تجمع بعدی که رد شدیم گفت: والا این طرفدارای حکومت روی هم‌‌ نهایت میشن ده میلیون. بقیه کجان؟ خودشون جمع می‌شن دور هم تو خیابون خوشن. ما کجا رو داریم‌ بریم خوشی کنیم؟ اگه به ما جا داده‌بودن الان نود میلیون با هم‌ خیابون‌ بودیم. ولی الان لجم‌ می‌گیره اینارو‌ می‌بینم. با غصه گفتم‌: چه بد. چه حیف که کنار هم نیستیم تو خیابون. یک‌باره لحن حرف‌هایش تغییر کرد: آبجی اشتباه فکر نکنیا. همون‌قدر که صداوسیما دروغ می‌گه ایران اینترنشنالم دروغ می‌گه. من حرف اونم باور نمی‌کنم. ما وطن فروش نیستیم. همین منی که حرصم درومده از تجمع‌های شما جنگ شروع شه اسلحه دستم می‌گیرم میرم می‌جنگم. چون وطن حالیمه. چون ناموس دارم. همه این مملکت ناموس منه! رسیده بودیم سر کوچه. راه نفسم‌ باز شد، دلگرم از ماشینش پیاده شدم... @edraakaat
18.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
من این خاطره آقا از اولین برخورد با مادرشان، پس از آزادی از زندان، را خیلی دوست دارم. این که چطور یک زن، ترکیب شوق و شرم و بیم پسرش را به حس افتخار تبدیل کرد و مسیر ساخته‌شدن یک رهبر را در آينده هموار کرد... @edraakaat
هدایت شده از اشارات
🌕 تحولات بزرگ با کارهای کوچک درباره نقش زن‌ها در بعثت مردم 🖋 فاطمه رایگانی این شب‌ها زن‌ها در اجتماعات خیابان صدرنشین‌اند. این را حتما از زبان خیلی از رسانه‌ها و تحلیل‌گران شنیده‌اید. و البته پرسش از علتش را: این جلوه از بعثت مردم چرا انقدر پررنگ است؟ مثل بسیاری از جلوه‌های دیگر حضور مردم در این ایام و در ایام جنگ تحمیلی دوم، ما با یک پدیده جدید بی‌سابقه روبرو نیستیم، بلکه ظرفیتی همیشگی بنا بر موقعیت تازه‌ای ظهور جدیدی پیدا کرده است. چنانکه رهبری در روز ۱۲ بهمن وقتی حرف از مبعوث‌شدن مردم می‌زند به تکرار پدیده اشاره می‌کند و می‌گوید قبلا چنین شده این بار هم شد و دوباره هم خواهد شد! یعنی اساسا بعثت یک چنین اتفاقی است. در بخش نبوت طرح کلی، رهبر شهید انقلاب در توصیف بعثت گفته کسی مبعوث می‌شود که یک درونمایه قوی دارد که او را برای به دوش‌کشیدن مسوولیت مستعد می‌کند. به‌زعم من یکی از آن استعدادها که در زنان غلبه دارد، امکان خلق اثر بزرگ در میدان‌های کوچک است که پیش از این هم بوده اما چون در خیابان رقم نخورده به چشم نیامده اما دستاوردهای بزرگی داشته است. زن‌ها از خیر کوچک نمی‌گذرند برای همین مشمول سنت الهی هم می‌شوند و مسیر انجام کارهای بزرگ برایشان فراهم می‌شود. مثلا خیلی‌ها در روزهای اول تجمعات خیابانی به کمبود پرچم اشاره می‌کردند. در چنین موقعیتی زنان چه می‌کنند؟ وقتی دیدند هیچ نهادی دستشان را نمی‌گیرد از همان ظرفیت پیرامون با کمک‌های مردمی پول هر تعداد پرچمی که بتوانند را جور می‌کنند و از اولین بازار می‌خرند و با وسواس کامل دانه‌دانه توزیعش می‌کنند. و این کار وقتی ضریب می‌خورد در تعداد بیشتری از جمع‌های زنانه دو اتفاق رخ می‌دهد: افراد از درون احساس کنشگری و اثرگذاری دارند، در میدان هم باری از دوش نهادهای فرهنگی برداشته‌اند. یکی از بهترین مثال‌ها برای نشان‌دادن این ظرفیت که به تمامه ادا شد، اما هرگز صورت‌بندی نشد و به اشاره کامل درنیامد مربوط به ایام بحران کروناست. در آن ایام اغلب کشورهای صنعتی با مشکلات عمده‌ای مواجه بودند از جمله بحران کمبود ماسک؛ و دولت هم منتظر نشسته بود تا با ورود کرونا به ایران با این بحران مواجه شود. زن‌ها چه کردند؟ تا شنیدند ماسک در کشور نایاب شده به این فکر کردند که چطور مشکل را حداقل در خانه خودشان برطرف کنند. چرخ‌ خیاطی‌های خانه را راه انداختند و با پارچه‌های بلااستفاده خانه برای خانواده خودشان ماسک دوختند. الگو را در گروه‌های مجازی گذاشتند و بقیه هم همین کار را در خانه کردند. بعد چرخ خیاطی‌ها منتقل شد به مسجد و کم‌کم پارچه‌ها از بازارهای تعطیل به مسجدهای فعال منتقل شد و مشکل ماسک در حد محله رفع شد. بعد کار به دوختن گان پزشکی هم رسید. و از تجمع این‌ها یک مساله مهم در کشور حل شد. نکته این است که در نقطه صفر کسی نگفته بود چگونه مشکل ماسک مملکت را حل کنم. که اگر می‌گفت هرگز چرخ خیاطی خانه و تکه پارچه توی کمد به کار نمی‌آمد. اما هر زنی اول به محیط خودش فکر کرد، کوچک به کار آمد، بزرگ پشت سرش خلق شد. چنانچه با درمان‌های خانگی بار زیادی از هجوم به بیمارستان‌ها و صف بیماران در پیاده‌روها و تشدید بیماری از همین تجمعات برداشته شد. دولت محل خلق اثرهای کلان است که در مواقع بحران یا جنگ دچار برخی کج‌کارکردی‌ها می‌شود. هرچقدر بارش سنگین‌تر باشد در این مواقع امور بیشتری زمین ماند. اگر در موقعیت غیربحران از ظرفیت‌های کوچک حل مساله حفاظت شود در چنین شرایطی به هم می‌پیوندند و حل مساله می‌کنند. حالا که این استعداد به چشم آمده و در میدان دارد به بهترین شکل خودش را نشان می‌دهد، وقت آن است که بیش از گذشته به رسمیت شناخته شود و برای روزهایی که دیگر دفاع خیابانی لازم نبود مصادیق دیگری پیدا کند و هم‌چنان در امر وطن‌داری امکان مشارکت خلق کند و امتداد داشته باشد. @esharat_57 @edraakaat
6.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
آقای شهیدی‌فر اول برنامه گفت به نظرم زن‌ها جهان را اداره می‌کنند. در جوابش این جمله‌ها به‌ذهنم رسید. این که آقای می‌گفت زن مدیر خانه است داشت به چه استعدادی در زن‌ها اشاره می‌کرد... @edraakaat