از تجمع تهرانپارس که بیرون آمدم، اسنپ گرفتم‌ به طرف خانه. راننده حدس زد از کجا می‌آیم. همان اول کاری گفت: ببخشید آبجی، درسته باید به عقاید هم احترام بذاریم ولی آخه این کارا به چه درد مردم می‌خوره. گرونی پدر همه رو دراورده بعد شما جمع می‌شید حمایت می‌کنید از اینا. گفتم: خب این‌ها هم مردمن. با همین گرونی زندگی می‌کنن. بیرون اومدن چون جنگه. چون می‌خوان کسی از گرونی به نفع دشمن استفاده نکنه. شروع کرد فحش‌دادن به مسوولین و‌ کل مسیر ادامه داد. از تجمع بعدی که رد شدیم گفت: والا این طرفدارای حکومت روی هم‌‌ نهایت میشن ده میلیون. بقیه کجان؟ خودشون جمع می‌شن دور هم تو خیابون خوشن. ما کجا رو داریم‌ بریم خوشی کنیم؟ اگه به ما جا داده‌بودن الان نود میلیون با هم‌ خیابون‌ بودیم. ولی الان لجم‌ می‌گیره اینارو‌ می‌بینم. با غصه گفتم‌: چه بد. چه حیف که کنار هم نیستیم تو خیابون. یک‌باره لحن حرف‌هایش تغییر کرد: آبجی اشتباه فکر نکنیا. همون‌قدر که صداوسیما دروغ می‌گه ایران اینترنشنالم دروغ می‌گه. من حرف اونم باور نمی‌کنم. ما وطن فروش نیستیم. همین منی که حرصم درومده از تجمع‌های شما جنگ شروع شه اسلحه دستم می‌گیرم میرم می‌جنگم. چون وطن حالیمه. چون ناموس دارم. همه این مملکت ناموس منه! رسیده بودیم سر کوچه. راه نفسم‌ باز شد، دلگرم از ماشینش پیاده شدم... @edraakaat

من این خاطره آقا از اولین برخورد با مادرشان، پس از آزادی از زندان، را خیلی دوست دارم. این که چطور یک زن، ترکیب شوق و شرم و بیم پسرش را به حس افتخار تبدیل کرد و مسیر ساخته‌شدن یک رهبر را در آينده هموار کرد... #ببینید @edraakaat

🌕 تحولات بزرگ با کارهای کوچک درباره نقش زن‌ها در بعثت مردم 🖋 فاطمه رایگانی این شب‌ها زن‌ها در اجتماعات خیابان صدرنشین‌اند. این را حتما از زبان خیلی از رسانه‌ها و تحلیل‌گران شنیده‌اید. و البته پرسش از علتش را: این جلوه از بعثت مردم چرا انقدر پررنگ است؟ مثل بسیاری از جلوه‌های دیگر حضور مردم در این ایام و در ایام جنگ تحمیلی دوم، ما با یک پدیده جدید بی‌سابقه روبرو نیستیم، بلکه ظرفیتی همیشگی بنا بر موقعیت تازه‌ای ظهور جدیدی پیدا کرده است. چنانکه رهبری در روز ۱۲ بهمن وقتی حرف از مبعوث‌شدن مردم می‌زند به تکرار پدیده اشاره می‌کند و می‌گوید قبلا چنین شده این بار هم شد و دوباره هم خواهد شد! یعنی اساسا بعثت یک چنین اتفاقی است. در بخش نبوت طرح کلی، رهبر شهید انقلاب در توصیف بعثت گفته کسی مبعوث می‌شود که یک درونمایه قوی دارد که او را برای به دوش‌کشیدن مسوولیت مستعد می‌کند. به‌زعم من یکی از آن استعدادها که در زنان غلبه دارد، امکان خلق اثر بزرگ در میدان‌های کوچک است که پیش از این هم بوده اما چون در خیابان رقم نخورده به چشم نیامده اما دستاوردهای بزرگی داشته است. زن‌ها از خیر کوچک نمی‌گذرند برای همین مشمول سنت الهی هم می‌شوند و مسیر انجام کارهای بزرگ برایشان فراهم می‌شود. مثلا خیلی‌ها در روزهای اول تجمعات خیابانی به کمبود پرچم اشاره می‌کردند. در چنین موقعیتی زنان چه می‌کنند؟ وقتی دیدند هیچ نهادی دستشان را نمی‌گیرد از همان ظرفیت پیرامون با کمک‌های مردمی پول هر تعداد پرچمی که بتوانند را جور می‌کنند و از اولین بازار می‌خرند و با وسواس کامل دانه‌دانه توزیعش می‌کنند. و این کار وقتی ضریب می‌خورد در تعداد بیشتری از جمع‌های زنانه دو اتفاق رخ می‌دهد: افراد از درون احساس کنشگری و اثرگذاری دارند، در میدان هم باری از دوش نهادهای فرهنگی برداشته‌اند. یکی از بهترین مثال‌ها برای نشان‌دادن این ظرفیت که به تمامه ادا شد، اما هرگز صورت‌بندی نشد و به اشاره کامل درنیامد مربوط به ایام بحران کروناست. در آن ایام اغلب کشورهای صنعتی با مشکلات عمده‌ای مواجه بودند از جمله بحران کمبود ماسک؛ و دولت هم منتظر نشسته بود تا با ورود کرونا به ایران با این بحران مواجه شود. زن‌ها چه کردند؟ تا شنیدند ماسک در کشور نایاب شده به این فکر کردند که چطور مشکل را حداقل در خانه خودشان برطرف کنند. چرخ‌ خیاطی‌های خانه را راه انداختند و با پارچه‌های بلااستفاده خانه برای خانواده خودشان ماسک دوختند. الگو را در گروه‌های مجازی گذاشتند و بقیه هم همین کار را در خانه کردند. بعد چرخ خیاطی‌ها منتقل شد به مسجد و کم‌کم پارچه‌ها از بازارهای تعطیل به مسجدهای فعال منتقل شد و مشکل ماسک در حد محله رفع شد. بعد کار به دوختن گان پزشکی هم رسید. و از تجمع این‌ها یک مساله مهم در کشور حل شد. نکته این است که در نقطه صفر کسی نگفته بود چگونه مشکل ماسک مملکت را حل کنم. که اگر می‌گفت هرگز چرخ خیاطی خانه و تکه پارچه توی کمد به کار نمی‌آمد. اما هر زنی اول به محیط خودش فکر کرد، کوچک به کار آمد، بزرگ پشت سرش خلق شد. چنانچه با درمان‌های خانگی بار زیادی از هجوم به بیمارستان‌ها و صف بیماران در پیاده‌روها و تشدید بیماری از همین تجمعات برداشته شد. دولت محل خلق اثرهای کلان است که در مواقع بحران یا جنگ دچار برخی کج‌کارکردی‌ها می‌شود. هرچقدر بارش سنگین‌تر باشد در این مواقع امور بیشتری زمین ماند. اگر در موقعیت غیربحران از ظرفیت‌های کوچک حل مساله حفاظت شود در چنین شرایطی به هم می‌پیوندند و حل مساله می‌کنند. حالا که این استعداد به چشم آمده و در میدان دارد به بهترین شکل خودش را نشان می‌دهد، وقت آن است که بیش از گذشته به رسمیت شناخته شود و برای روزهایی که دیگر دفاع خیابانی لازم نبود مصادیق دیگری پیدا کند و هم‌چنان در امر وطن‌داری امکان مشارکت خلق کند و امتداد داشته باشد. #کار_کوچک #زن #رایگانی @esharat_57 @edraakaat

آقای شهیدی‌فر اول برنامه گفت به نظرم زن‌ها جهان را اداره می‌کنند. در جوابش این جمله‌ها به‌ذهنم رسید. این که آقای می‌گفت زن مدیر خانه است داشت به چه استعدادی در زن‌ها اشاره می‌کرد... #ببینید @edraakaat

هم‌نشینی با عروس آقا فرصتی بود که ما رهبر امروز انقلاب را هم بیشتر بشناسیم. یک نمونه‌اش همین قصه تئاتر رفتنشان... #ببینید @edraakaat

اقترب الساعة الله فی الساحة...

‌اگر ... خدای نخواسته در صفوف فشردهٔ شما تفرقه پیدا شود، تمام زحمات طاقت‌فرسایتان و خون‌های پاک شهدایتان به هدر می‌رود. ‌امام خمینی، ۲۲ بهمن ۱۳۶۲

هدیهٔ تراز: دو فروند پهپاد شاهد لکن در اندازهٔ جاکلیدی 😌 @edraakaat

یک جایی از کتاب «خون دلی که لعل شد»، رهبر شهید انقلاب از خاطرات زندانش در جوانی حرف می‌زند و ماجرای یک بازپرس نظامی را تعریف می‌کند که برای بردنش می‌آید و می‌گوید: «شما را به مشهد می‌فرستیم، اما اوضاع آنجا ناآرام است. تعداد بسیاری دستگیر شده‌اند؛ جوری که زندان‌ها دیگر جا ندارد». آقا در توصیفش نوشته: من تا امروز نمی‌دانم ماموریت او چه بود اما سعی می‌کرد در دل من وحشت ایجاد کند. این دشمن‌شناسی و تسلط بر خود در برابر عملیات روانی خیلی برای من آموزنده بود؛ این که اولین واکنشت نسبت به اخبار هراس‌افکن دشمن تردید باشد و بیشتر احتمال بدهی فریب است. #یاد_بگیریم @edraakaat

انقلاب اسلامی «خمینیّة الحدوث» و «خامنئیّة البقاء» است. سید هاشم الحیدری - ۲۰۲۶/۴/۱۷ @edraakaat

این مساجد است که نهضت را درست کرد. در عهد رسول‌الله و بعد از آن هم تا مدت‌ها، مسجد مرکز اجتماع سیاسی بود. مرکز تجییش جیوش بود. «محراب یعنی مکان حرب؛ مکان جنگ؛ هم جنگ با شیطان و هم جنگ با طاغوت. از محراب‌ها باید جنگ پیدا بشود. چنانکه پیشتر از مسجدها می‌شد. ای ملت! مسجدهای خودتان را حفظ کنید. ای روشنفکران مسجدها را حفظ کنید. روشنفکر وارداتی نباشید! بروید مسجد! نمی‌روید! این مسجدها را حفظ کنید تا این نهضت به ثمر برسد؛ تا مملکت شما نجات پیدا کند. امام خمینی، ۱۳۵۸/۳/۱۵ @edraakaat

آنچه امروز به همت و جهاد مردم در دل خیابان‌ها ساخته شده است، یک قدرت ملی است. قدرت ملی را اگر جناحی کنند از کارکرد می‌افتد. از این دستاورد مهم مراقبت کنیم و نگذاریم به نفع جناح‌های سیاسی، هر کدام که باشد، مصادره شود. @edraakaat