-

سلام، از همه‌ی دوستان و آشنایان و خانواده‌ی عزیزم تقاضا دارم چاقو را پس از فرو بردن در جسم خسته‌ام، کامل بچرخانند، محض احتیاط! متشکرم. زیرا دیگر شادمانی‌، امید به متن‌های طولانی و احساس سرخوشی، کمیاب‌ترین چیزی‌ست که در من می‌توانید پیدا کنید. دیگر تمام جوانی‌ام را به ندانم‌کاری گذرانده و همچنان هم می‌گذرانم و از اولش هم می‌دانستم نزدیکانم خیلی زود غالم خواهند گذاشت. فکر می‌کنم همین‌قدر کوتاه کافی باشد، تا بدانید دیگر گلشید حال خوشی ندارد. -گلشید،اصلا‌نمی‌داند‌چه‌سال‌و‌چه‌ساعتی

ما دلمون برای غروب های صورتی و نسیم و گور سرد مادربزرگ تنگ میشه

روی نیزه وهب می‌گفت، عیسیِ من عباسه.

این ارتباط لایزالی که بین مریم مقدس، امیرالمؤمنین، صدیقه‌ی طاهره و صاحب‌الزمان وجود داره از ازل و تا به ابد من‌رو شیفته‌ی خودش کرده. دلم می‌خواد بارها بخونم و ببویم و ببوسم و درک کنم. لذت بهشتی الهی شاید همچین چیزی باشه.

-

ای شاهزاده‌ی باشکوه سپاه آسمانی، فرشته ارشد میکائیل قدیس، در این جنگ و در این نبرد هولناک که علیه امیرنشین‌ها و قدرت‌ها، علیه حاکمان این دنیای تاریک و ارواح شیطانی به راه انداخته‌ایم، از ما دفاع کن. آمین.

حلالم کن.

کیهان و اهل عرش، هرگز جامه‌ی سوگ بر تن نکردند و خون نگریستند، مگر بر غربت دو ذبیح، یحیی فرزند زکریا و حسین فرزند علی. با عروج سر مطهرشان بر فراز نیزه‌ها، طاق آسمان شکافت، باران خون بارید و آفرینش به حریر سرخ درآمد. پس سلام بر ثارالله، سلام بر خون‌های خدا جاری بر رگ‌های زمین.

امام سیدالساجدین، زین‌العابدین علیه‌السلام: سیدالشهدا در هیچ منزلی فرود نیامد و از هیچ منزلی کوچ نکرد، مگر این‌که یحیی بن زکریا و شهادت او را یاد می‌کرد.