امّت وسط و رسالت جهاد با عرف امیرالمومنین علیه‌السلام در شرح مشکلات زمانه‌ای که بعد از ایشان رخ خواهد داد، می‌فرماید: «نزد مردم آن زمان، چیزی منکرتر از معروف و معروف‌تر از منکر وجود ندارد» «وَ لَيْسَ عِنْدَ أَهْلِ ذَلِكَ الزَّمَانِ... شَيْ‌ءٌ أَنْكَرَ مِنَ الْمَعْرُوفِ وَ لَا أَعْرَفَ مِنَ الْمُنْكَرِ» (نهج البلاغه، خطبه17). در این عبارت، دو لفظ «معروف‌تر» و «منکرتر» که با اسم تفضیل «أَنْكَرَ» و «أَعْرَفَ» به کار رفته، یعنی آنچه در ذهنیت و باور مردم پذیرفته یا غیر قابل پذیرش تصور می‌شود. همچنین در حکمت 365، 366 و 367 نهج‌البلاغه، کاربرد این دو واژه به معنای آنچه نزد مردم پذیرفته یا مردود باشد، است. این معنای «معروف»، یک مفهوم توصیفی و با اصطلاح «هنجار» در جامعه‌شناسی مترادف است. «منکر»، در این کاربرد به معنای «نابهنجار» است. اهتمام به عرف و قواعد رفتاری، یعنی اسلام دین دعوت است و اراده خداوند بر سعادت عمومی بشر تعلق گرفته است! بنابراین، راه‌ها و اهداف درست را در مقابل چشم بشر قرار داده است. این اراده تشریعی، در قالب شرع به ما ارائه شده است و خواست خدا این است که این هنجارها در زندگی بشر، عملیاتی و تثبیت شود، یعنی «معروف مطلوب» تبدیل به «معروف موجود» شود! عرف‌ها را باید به حساب آورد اما نباید از عرف‌های موجود حساب برد و دست‌ها را به نشانه تسلیم بالا برد! اصلا یکی فلسفه وجود دولت اسلامی، مبارزه با عرف‌های فاسد و اصلاح آن است! جهاد با عرف، برزخ بین جهاد با نفس (جهاد اکبر) و جهاد با دشمن (جهاد اصغر) است و می‌توان آن را جهاد وسط نام گذاشت و چه نام مناسبی؛ زیرا در این جهاد باید حد وسط و تعادل را در تبدیل عرف باطل به عرف حق رعایت کنیم! خداوند از امّت وسط یعنی مردم متعادل خواسته که شهید یعنی گواه بر سایر امّت‌هایی باشند که دچار افاط و تفریط در باورها و عملکردها شده‌اند: "كَذَٰلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ!" مشروط بر اینکه خودرایی و اعمال سلیقه نکنند بلکه تابع شریعت نبوی باشند: "يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا!"(بقره۱۴۳). عدم رعایت تعادل و حد وسط در این حرکت اصلاحی، منجر به شکل‌گیری نزاع و تعمیق تفاوت‌ها و تبدیل آن به چالش می‌شود! برای در امان ماندن از این آسیب، باید براساس قاعده قرآنی جذب حداکثری "رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ!"(فتح۲۹) در حد امکان برخورد سخت قانونی و توبیخی با علل کلان اقتصادی، ترک فعل‌های دولتی و نفوذ بیرونی دشمن انجام شود و برخورد نرم معرفتی و عاطفی نسبت به افراد در اولویت باشد! https://eitaa.com/egtesade_ma

هفت شاخص روابط اجتماعی مومنانه سیاستمداران و برنامه‌ریزان فرهنگی در دولت اسلامی دغدغه دارند که سطح روابط مومنانه ارتقا یابد. شاخص‌های روابط مومنانه چیست؟ پاسخ پيامبر اعظم صلي‌الله‌عليه‌وآله به این دغدغه مومنانه را بخوانیم: مؤمن بر مؤمن، هفت حقّ واجب دارد که خدا واجب کرده است: ۱. در چشمش به ديده احترام به او بنگرد! ۲. در دلش محبّت او را داشته باشد! ۳. در مالش او را هم شريك سازد! ۴. غيبت او را حرام بشمارد! ۵. هنگام بيمارى، از او عيادت كند! ۶. جنازه‌اش را تشييع كند! ۷. پس از مرگش، جز خير و خوبى درباره او نگويد! (فقیه،ج۴.ص۳۹۸) این هفت وظیفه، تفسیر و توضیح اصل قرآنی جذب حداکثری داخل جامعه اسلامی است: "رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ!"(فتح۲۹) وظیفه اول و دوم می‌گوید: صادقانه یکدیگر را دوست داشته باشید و ریاکاری نکنید! وظیفه سوم می‌گوید: احسان کنید هرچند طرف نیازمند نباشد! اگر نیازمند بود، به دو دلیل احسان کنید! وظیفه چهارم می‌گوید: بدی یکدیگر را منتشر نکنید که برادری نابود می‌شود و اعتماد از بین می‌رود: "لَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا! أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا؟ فَكَرِهْتُمُوهُ!"(حجرات۱۲) وظیفه سوم و پنجم و ششم می‌گوید: مومن نمی‌گوید: تا پول داری رفیقتم! بلکه همواره در خوشی و ناخوشی و دارایی و نداری و حتی در زندگی یا بعد زندگی با تو هستم و هوایت را دارم! وظیفه هفتم، مکمل وظیفه چهارم بلکه بیشتر از آن است؛ زیرا وظیفه چهارم می‌گوید: بدی‌هایش را نگو! اما وظیفه هفتم می‌گوید: خوبی‌هایش را بگو! https://eitaa.com/egtesade_ma

روانشناسی جریان نفاق وقتی می‌شنیدم وسط دفاع مقدس ۸ ساله برخی مدعیان روشنفکری سنگ سازش به سینه می‌زدند یا می‌بینم همین امروز برخی وسط دعوا با اعتماد به نفس، دم از نوش‌داروی مذاکره می‌زنند، برایم سوآل می‌شود که چه می‌شود افرادی این اندازه دنیایشان با نگاه ولیّ خدا و امام جامعه متفاوت می‌شود؟ با مراجعه به قرآن کریم، پاسخ پرسش‌ خود را می‌یابم: منافقان و بیماردلان می‌گفتند: این مومنان را دینشان فریب داده است! "إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ: غَرَّ هَٰؤُلَاءِ دِينُهُمْ!" یعنی مومنان در اثر القائات دینی دچار غرور و خطا در محاسبات شده‌اند! قرآن به آنها جواب می‌دهد: نه فریب است و نه خطای محاسباتی! کاملا منطقی است: هر کس منتهای تلاشش را انجام دهد و نتیجه را به خدا واگذار کند و بر خدا توکل کند، عزیز خواهد شد و شکست نخواهد خورد: "مَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ!"(انفال۴۹) اما اینکه منافقان چرا چنین مواضعی می‌گیرند، یک پاسخ این است که این نوعی فرار به جلو برای تخریب شخصیت بزرگان جبهه حق و فرار از محاکمه و مواخذه بابت عملکردشان یا بی‌آبروی بابت برملا شدن مقاصدشان است: "يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ!"(توبه۶۴) "إِذَا خَلَوْا إِلَىٰ شَيَاطِينِهِمْ، قَالُوا إِنَّا مَعَكُمْ! إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ!"(بقره۱۴) یک دلیل دیگر هم بی‌اعتمادی به وعده خدا در اثر ضعف ایمان است که باعث می‌شود خدا و رسول خدا را متهم به فریب کنند: "إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلَّا غُرُورًا!"(احزاب۱۲) کافر همه را به کیش خود پندارد! اما چرا؟ یک دلیلش این است که مرجع تقلید و رهبر فکری منافقان، کافران و شیاطین و طاغوت‌ها هستند و آنها هم که از دروغ و فریب اِبایی ندارند! https://eitaa.com/egtesade_ma

معروف و منکر یا نمادهای دین‌داری گاه برخی امور نماد دین‌داری و تقوا محسوب می‌شود و برخی امور نماد بی‌دینی و بی‌اعتنایی به دین محسوب می‌شود! می‌توان گفت: به‌طور نسبی معروف یعنی چیزی که نماد دین شناخته می‌شود و منکر، یعنی چیزی که مخالفت دین با آن شناخته شده است! اگر دو کار خیر و مطلوب شرع را در نظر بگیریم که انجام یکی نماد دین‌داری باشد اما انجام دیگری چنین نمودی نداشته باشد، کار اول مصداق معروف است. همچنین اگر دو کار شرّ و مغضوب از نظر شرع را در نظر بگیریم که ترک یکی نماد و عَلَم و پرچم دینداری باشد اما ترک دیگری چنین ویژگی نداشته باشد، کار شرّ اول مصداق منکر است. فهم این کاربرد، منوط به توجه به این واقعیت است که امور دینی، همه در یک سطح از اهمیت و اهتمام در نظر دین نیست. شریعت در امور متنوعی ابراز نظر کرده که برخی برایش مهم‌تر است. گاه این نماد شدن، نتیجه توجه و تأکید ویژه خود دین است؛ مثل تأکیدی که دین بر اطاعت از ولایت، نماز، احسان به مومنان و عامه مردم، رسیدگی به حال خویشاوندان و همسایگان و فقرا، حجاب، حرمت ربا و احتکار، حرمت بت‌سازی، حرمت اتکا و اعتماد به ظالمین و کفار و مشرکین، اهتمام به توکل و تلاش و اهتمام به علم و عقل داشته است. گاه این نماد شدن، ریشه دینی ندارد بلکه در میان متشرعین شکل گرفته است. هرچند اصل دینی بودن آن عمل قطعی است اما دین تلاش ویژه‌ای برای نماد شدن آن نداشته است. مثلا هرچند اصل استخاره و صحت اموری چون تأثیر چشم زخم در منابع شرعی تأیید شده اما این امور نمادهای اصلی دین‌داری شناخته نمی‌شوند! اما ممکن است در جامعه‌ اسلامی عمده نمود رفتارهای دینی مردم در توجه به این امور مشروع دسته‌چندم باشد. اگر معروف و منکر در آیات امربه معروف و نهی از منکر را به این معنا بگیریم یا حداقل مصداق بارز معروف و منکر را این امور بدانیم، مقصود آیات این می‌شود که درباره امور خیری که از نظر شرع نماد دین‌داری است، امر و نهی کنید و جدیت بیشتری به خرج دهید اما درباره سایر کارهای خیر این میزان از جدیت درباره دیگران لازم نیست بلکه به دعوت اکتفا کنید: "يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ"(آل‌عمران104). https://eitaa.com/egtesade_ma

/storage/emulated/0/Android/data/vr.audio.voicerecorder/files/خطبه فدکیه ج۱.mp3 منبر فاطمی فرصت ایام فاطمیه را که نتوانستم تبلیغ حضوری بروم! اینجا چند جمله عرض ادب می‌کنم به محضر شریف ایشان! https://eitaa.com/egtesade_ma

انقلاب فاطمی؛ انقلاب در قواعد رفتاری آیات قرآن، حدود شش هزار است که تنها حدود پانصد آیه آن احکام شرعی است. مابقی آیات که بیش از نه دهم قرآن را تشکیل می‌دهد، شامل مباحث اعتقادی، تاریخی، طبیعی، انسان‌شناختی و اجتماعی با رویکرد تحولی است. آیات احکام، بخش قانونی و سیاستی شکل‌گیری قواعد رفتاری است اما قرآن به بیان قوانین و سیاست‌ها اکتفا نکرده و عمده همت خود را بر شکل‌گیری سایر مولفه‌های تحقق قواعد رفتاری گذاشته است. براساس منطق قرآن، آسان‌ترین کار برای یک انقلابی دستور دادن است! بخش دشوار انقلابی‌گری، اصلاح وضعیت است! قرآن، با تمرکز بر مباحث اعتقادی به ویژه سه مضمون اساسی را به تفصیل بررسی کرده است که مبدأ، مسیر و مقصد حرکت انسان و جامعه را نشان می‌دهد: ۱. «توحید» با تمرکز بر ابعاد مورد ابهام و خدشه درباره توحید! ۲. «نبوت» به‌طور کلی، نبوت افراد شاخص انبیاء و نبوت پیامبر اعظم «صلی‌الله‌علیه‌وآله»! ۳. «معاد» و سرنوشت متفاوت دو گروه مومنان و غیرمومنان که دارای دو نظام باور و دو منظومه قواعد رفتاری بودند! این سه، ارکان شکل‌گیری نظام باورهای مذهب هستند. در کنار این سه، قرآن به سه موضوع نیز پرداخته است: 1. انسان. 2. جامعه. 3. طبیعت. این سه، عامل رفتار یعنی انسان و ظرف و حوزه رفتارها یعنی انسان، جامعه و طبیعت را شکل می‌دهد. بعد از تبیین واضح دیدگاه مذهب درباره این شش موضوع، تازه نوبت به طرح دیدگاه درباره رفتارهای مطلوب و نامطلوب می‌رسد که منظومه قواعد رفتاری مطلوب اسلام را شکل می‌دهد. به همین مناسبت است که در آیات مکّی تا قبل از هجرت پیامبر اعظم «صلی‌الله‌علیه‌وآله» به مدینه، عمده آیات فاقد دستورات عملی از سنخ احکام شرعی است. با هجرت به مدینه و تشکیل نظام سیاسی اسلامی و شکل‌گیری قدرت سیاست‌گذاری و قانونی، زمینه برای تشریع احکام و تنظیم جزئیات قواعد رفتاری شکل می‌گیرد. با هجرت به مدینه، فرصت ایجاد می‌شود که نظام سیاسی اسلامی امر و نهی کند و مردم نیز در سایه قدرت حکومت اسلامی امر به معروف و نهی از منکر کنند. با هجرت به مدینه، پیامبر به تأسیس مسجد اقدام می‌کند و ابزار کافی برای انجام قواعد رفتاری نوظهور مطلوب اسلام را فراهم می‌کند. با هجرت به مدینه، پیامبر فرصت تبلیغ و ترویج رسمی و گسترده اندیشه خود را می‌یابد و مردم را به طور عمومی و گسترده تعلیم می‌دهد و تشویق می‌کند، مهارت‌های نوظهوری در بین مردم رواج می‌یابد و قواعد رفتاری اسلامی جایگزین قواعد رفتاری معارض یا خرافی می‌شود! روندی که اگر با استمرار خط ولایت نبوی در ولایت علوی استمرار می‌یافت، به تدریج کفه ترازوی قواعد رفتاری را به سمت قواعد رفتاری مطلوب اسلام هر روز سنگین و سنگین‌تر می‌کرد! مراسم فاطمیه همچون انقلاب حضرت صدیقه شهیده سلام‌الله‌علیها درباره این دغدغه‌های عالی اجتماعی بوده و هست! https://eitaa.com/egtesade_ma

/storage/emulated/0/Android/data/vr.audio.voicerecorder/files/خطبه فدکیه ج۲.mp3 منبر فاطمی فرصت ایام فاطمیه را که نتوانستم تبلیغ حضوری بروم! اینجا چند جمله عرض ادب می‌کنم به محضر شریف ایشان! https://eitaa.com/egtesade_ma

همیشه پای هم‌میهن در میان است! یارو می‌گفت: نمی‌دانم چرا هر وقت در محله ما چیزی گم می‌شود، سراغ آن را از در خانه ما می‌گیرند! و نمی‌دانم چرا هر بار هم شیء گم شده، داخل خانه ما پیدا می‌شود! حکایت شب‌نامه هم‌میهن است که به تقلا افتاده و چند روزنامه‌نگار را ردیف کرده که سیاه‌بازی و سیاه‌کاری‌اش را توجیه کنند که چرا این‌قدر به عملکرد این روزنامه صدای اعتراض دلسوزان بلند است! جواب این سوآل خیلی سخت نیست جناب هم‌میهن! خود شکن! آیینه شکستن خطاست! ما اختلاف سلیقه در مسائل را قبول داریم و مزیت جامعه می‌دانیم اما در مسائل خباثت‌آمیز و تضعیف‌کننده توان داخلی و تقویت کننده جبهه دشمنان انقلاب و اسلام، پای هم‌میهن در میان است! اگر پای توهین به مقدسات و بی‌ادبی به ساحت قدسی انبیای الهی باشد، پای هم‌میهن در میان است! مثالش چند ماه پیش که به ساحت حضرت ایوب علیه‌السلام توهین کرد! اگر پای تطهیر سگ‌ها و خوک‌های انسان‌نمایی چون ترامپ جانی در کار باشد و آنها را احیاگر صلح بخوانند، پای هم‌میهن در میان است! همین یکی دو ماه پیش! اگر پای توهین به چادر مشکی و نماد حجاب اسلامی در میان باشد، پای هم‌میهن در میان است! همین چند روز پیش! اگر پای توجیه سازش و کوتاه آمدن در برابر دشمن متجاوز باشد، پای هم‌میهن در میان است! هر روز! اگر پای تخریب چهره‌های دلسوز انقلاب و اسلام و تطهیر فتنه‌گران و پادوهای داخلی آمریکا در میان باشد، پای هم‌میهن در میان است! شما مواضع تهمت را درنوردیده به مواضع خیانت پا گذاشته‌اید! ما که نفهمیدیم شما هم‌میهن مایید یا هم‌میهن ترامپ!؟ اسمتان خیلی بی مسمّا شده! https://eitaa.com/egtesade_ma

شاید مثل امشب بود... خطبه ۲۰۲ نهج‌البلاغه، حاوی شكایت امیرالمومنین علیه‌السلام از ستمكارى امّت است که هنگام خاکسپاری حضرت فاطمه‌ سلام‌الله‌علیها که به پیامبر اعظم صلی‌الله‌علیه‌وآله عرضه داشتند: اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ! عَنِّي وَ عَنِ اِبْنَتِكَ اَلنَّازِلَةِ فِي جِوَارِكَ! وَ اَلسَّرِيعَةِ اَللَّحَاقِ بِكَ! سلام بر تو اى رسول خدا صلّى‌اللّه عليه‌وآله! سلامى از طرف من و دخترت كه هم اكنون در جوارت فرود آمده! و شتابان به شما رسيده است! قَلَّ يَا رَسُولَ اَللَّهِ عَنْ صَفِيَّتِكَ صَبْرِي! وَ رَقَّ عَنْهَا تَجَلُّدِي! إِلاَّ أَنَّ فِي اَلتَّأَسِّي لِي بِعَظِيمِ فُرْقَتِكَ وَ فَادِحِ مُصِيبَتِكَ مَوْضِعَ تَعَزٍّ! اى پيامبر خدا! صبر و بردبارى من با از دست دادن فاطمه عليهاالسّلام كم شده! و توان خويشتندارى ندارم! امّا براى من كه سختى جدايى تو را ديده و سنگينى مصيبت تو را كشيدم، شكيبايى ممكن است! فَلَقَدْ وَسَّدْتُكَ فِي مَلْحُودَةِ قَبْرِكَ! وَ فَاضَتْ بَيْنَ نَحْرِي وَ صَدْرِي نَفْسُكَ! فَإِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ! اين من بودم كه با دست خود تو را در ميان قبر نهادم! و هنگام رحلت، جان گرامى تو ميان سينه و گردنم پرواز كرد! پس همه ما از خداييم و به خدا باز مى‌گرديم! فَلَقَدِ اُسْتُرْجِعَتِ اَلْوَدِيعَةُ! وَ أُخِذَتِ اَلرَّهِينَةُ! أَمَّا حُزْنِي فَسَرْمَدٌ! وَ أَمَّا لَيْلِي فَمُسَهَّدٌ! إِلَى أَنْ يَخْتَارَ اَللَّهُ لِي دَارَكَ اَلَّتِي أَنْتَ بِهَا مُقِيمٌ! پس امانتى كه به من سپرده بودى برگردانده شد! و به صاحبش رسيد! از اين پس اندوه من جاودانه! و شبهايم، شب زنده‌دارى است! تا آن روز كه خدا خانه زندگى تو را براى من برگزيند! https://myket.ir/app/org.crcis.nahj https://eitaa.com/egtesade_ma

بیماری اجتماعی جابه‌جایی معروف و منکر از نظر لغت، با تبدیل هر کاری به عرف مقبول در سطح اجتماع، آن کار معروف است. مهم این است که بدانیم در جامعه اسلامی چه چیزهایی باید عرف عمومی بشود! علامه طباطبائی، ذیل آیه 19 سوره نساء «عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ»، معروف را چیزی معرفی می‌کند که مردم یک جامعه آن را می‌شناسند، انکار نمی‌کنند و برایشان ناشناس نیست! ایشان، معروف را در آیه 104 سوره آل‌عمران به معنای خیر مقبول می‌داند؛ زیرا جامعه‌ای که به ریسمان الاهی متمسک شود، طبیعتا خیر در آن معروف و شرّ در آن منکر خواهد بود! ایشان در توضیح مفهوم «منکر» در آیه 90 سوره نحل «يَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ!»، منکر را چنین تعریف می‌کند: «منکر، هر رفتاری است که مردم در جامعه‌شان آن را نمی‌شناسند و شامل اعمالی می‌شود که نزد مردم به سبب زشتی یا گناهش متروک است!» در کتاب قُرب‌الاِسناد، از پیامبر اعظم صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل شده که در آینده‌ای که برای جامعه اسلامی پیش خواهد آمد، زنان فاسد و جوانان فاسق می‌شوند و مردم امر به معروف و نهی از منکر نمی‌کنند! اصحاب با تعجب می‌پرسند: آیا واقعا چنین وضعیتی رخ خواهد داد؟! پیامبر در پاسخ فرمودند: «بله! و بدتر از این خواهد شد، چه حالی دارید وقتی که امر به منکر و نهی از معروف کنید!» اصحاب مجددا با تعجب پرسیدند: آیا و اقعا چنین وضعی رخ خواهد داد؟ پیامبر فرمودند: «بله! و از این هم بدتر خواهد شد، چه حالی دارید وقتی که معروف را منکر ببینید و منکر را معروف ببینید!» تبدیل معروف به منکر و منکر به معروف در سطح جامعه اسلامی؛ یعنی مرگ جامعه اسلامی و تولد جامعه فاسقان یا کافران! البته وقتی واقعا می‌توان از مرگ‌ جامعه سخن گفت که اغلب و اهمّ معروف‌های اسلامی تبدیل به منکر و اغلب و اهمّ منکرهای اسلامی تبدیل به معروف شود! طبیعتا تبدیل بخشی از معروف‌ها و منکرها؛ یعنی یک بیماری موضعی اجتماعی که ممکن است اهمیت آن در حد سرماخوردگی یا سرطان باشد! بیماری داریم تا بیماری! برخی ساکن و برخی مُسری است؛ یعنی منشا بیماری‌های دیگر اجتماعی می‌شود! مثلا دشوار شدن ازدواج و آسان شدن فساد اخلاقی و بی‌غیرتی مسئولان و مردم، منشا رواج بدحجابی می‌شود! برخی پنهان و برخی آشکار است؛ مثلا عار بودن کار و افتخار کردن به کسب مال مفت قماری، بیماری پنهانی است که جامعه را از دسترسی به رزق حلال و طیّب و پایدار محروم می‌کند و اثر آن در نسل بعد آشکار می‌شود که گوش شنوایی برای دعوت به تلاش و حتی دعوت به حجاب ندارند! برخی درمان ارزان و برخی درمان گران دارد! برخی درمان آسان و برخی درمان جان‌فرسا دارد! برخی از منظر ناظران غیرمسلمان بیماری محسوب می‌شود و برخی از منظر دیگران طبیعی یا حتی ضروری محسوب می‌شود؛ مثل وجود عشرتکده‌ها و خانه‌های فساد یا قمارخانه و باشگاه‌های شرط‌بندی، برای تمدن نوین غربی نشانه وجود آزادی و شاخص نشاط اجتماعی و ضروری محسوب می‌شود! برخی دوره درمان طولانی و برخی دوره درمان سریع دارد! اما هرچه هست، درمان نیازمند طبیب و تشکیلات امین پزشکی است که باید به وجود بیماری و ضرورت درمان آن ایمان داشته باشند و حاضر باشد برای درمان بیماری و نجات بیماران خود را به آب و آتش بزند! https://eitaa.com/egtesade_ma

/storage/emulated/0/Android/data/vr.audio.voicerecorder/files/خطبه فدکیه ج۳.mp3 منبر فاطمی فرصت ایام فاطمیه را که نتوانستم تبلیغ حضوری بروم! اینجا چند جمله عرض ادب می‌کنم به محضر شریف ایشان! https://eitaa.com/egtesade_ma