خلاصه که افتادیم گوشه رینگ زیر مشت و لگد خبرای بد داریم جون میدیم

چرا گریه می‌کنی اون فقط ی فیلمه اون فیلم: -ببخشید که بابات شدم سهیل مامان بابا خیلی خوبن سهیل وقتی نیستن میفهمی:)

طوری تو تنهاییام در آغوش پلی لیست گوشیم خودمو گم کردم که میخوام تا ابد در آغوشش گمشده بمونم.

یجوری دلم تنگ میشه برات که حس میکنم بی تو نفرین شدم یه تنهای غمگین یه بی حوصله میخواستم خودم باشمو این شدم.

کاش یه دنیایی داشتم دور از کسایی که منو میشناسن خیلی دور دور از استرس، اونی بودم که میخوام.

🙋🏻‍♀

وای از امروزی که زدم بیرون از خونه با ایرپادی که شارژ نداره

دوست دارم یه آدم ساکتِ مرموز باشم اما همیشه‌ی خدا حرف دارم واسه گفتن

خدایی چجوری سکوت معنادار میکنین من حتا حرفامم معنی نداره

معلومه زخم خوردم از پرحرفیم یاچی؟

به قول زهرا نگم که پادکست‌های افشاریان رو چقدر دوست‌دارم و چقدر برام خاصن نه؟! حسِ عاشقی،حسِ خیابون انقلاب و ولیعصر،حسِ کافه عمارت روبه‌رو،حس یه جایی مثل رخسارِ تبریز. من هر سری با پادکست‌های افشاریان عاشق می‌شم.

اون فیلم: همونی که کاش نمیدیدم.