بهم قول می‌دی ی‌روز وقتی دیگه اشکی برای ریختن و دردی برای کشیدن نبود، دوباره برام بخونی؟ میخام که بشنومت پس بخون این بار فقط برای من و بزار بو کنم بودنت رو تو بوی آرامش منو می‌دی!

میخام که بشنومت پس بخون این بار فقط برای من

بوی آرامش منو می‌دی:)

_تابحال آرزو کردی که بمیری؟ +فکر نمیکنم کسی توی دنیا وجود داشته باشه که آرزوی مرگ نکرده باشه و می‌دونی گاهی چه جوری آرزوی همه اونها برآورده میشه؟ _چه جوری؟ +با درد _با درد؟ + زندگی بهشون اجازه نمیده مرگ جسمی رو امتحان کنن چون فقط یکبار اتفاق میفته. بلکه با کمک سرنوشت و همکاری درد، کاری میکنه که روزها و شب‌ها حتی سال‌ها به خاطر دلیلی بارها بمیرن و زنده بشن. گاهی روح اون ها رو می‌کشه و گاهی هم روحیه زندگی کردن اون‌هارو ولی دیگه بهشون اجازه زندگی کردن هم نمی‌ده؛ جز توسط جسم‌شون!:)

نادیده گرفتن ساید تیره‌ و ضعیف‌ترم از بزرگ ترین اشتباهای زندگیم به حساب میاد گاهی حس می‌کنم باید تظاهرو کنار بزارم و در آغوش بگیرم روح تیره و طرد شده‌م رو

-به یادگار از شیرین ترین شکلات میان تمامی شکلات‌های تلخ‌م برای ماندن تا ابد به عنوان اولین قطره از ابرک تیره‌‌‌ی خاطراتم ساعت ۳:۳۰ در نیمه‌شبی از آبان‌ماه *برای بوسیدنت از تو دورم اما لب‌هایم را روی پلک‌هایت خیال کن.

کسی در رگ‌های من تورا آواز می‌خواند‌.

اما یادت الکل است، مرا میبیند و هردم زیادت میکند دردم!

تو گلومون عربده بود، ولی صدامونو کم کردیم...می‌دونم! تو قلب‌مون زخم زیاد بود ولی ردشو محو کردیم...می‌دونم! همه اینا رو میدونم عمر من ولی می‌خوام بشنومت..