تو گلومون عربده بود، ولی صدامونو کم کردیم...می‌دونم! تو قلب‌مون زخم زیاد بود ولی ردشو محو کردیم...می‌دونم! همه اینا رو میدونم عمر من ولی می‌خوام بشنومت..

پس صداتو ازم نگیر، به حرفای تو ذهنت نگو ساکت باشن، برام حرف بزن لبخندِ من!

چقدر به خودم، عذرخواهی به چشام، اشک. به عمرم، زمان. به ساید ضعیفم، یخورده آزادی عمل و به بزرگ شدنم بچگی بدهکارم

و چقدر به روحم؛ آرامش

الآن وقت خراب کردن عطر مست‌کنندت نیست؛ وقت روبه‌رو شدن با ترس‌هاست!

و با دست دیگه‌ش روی قلبش فشار داد و گفت: _من همیشه اینجام؛ حتا وقتی هوا بارونیه من اینجا کنارتم اگر بهم نیاز داشته باشی! مهم نیست کجا و چرا من کنارتم وقتی اسممو صدا کنی فیلتر سیگارش رو از بین لباش برداشت و بعد گذاشتن بین انگشتاش، گفت: _پس با من بکش؛ حتا سیگارتو + دردام چی؟ _اون‌رو باهم زندگیش می‌کنیم..‌

ک‌دوسال‌شد:)

+شدم شبیه یه شمع؛ پروانه‌م به خاطر نورم‌و زنده موندنش دورم میچرخه و دوستم داره غافل از اینکه آتیشم یه روز بالاخره میسوزنتش.. _کی گفته دوست داشتن نمیتونه به اندازه کافی نجات‌دهنده باشه؟ من میچرخم دور این شمع و با همین حس؛ اونم برام اشک میریزه و رو زمین میچکه! آخرش اینه که هردومون باهم میمونیم و با هم میمیریم. + آخرش اینه هردومون با همیم و با هم میمیریم:)