تیره‌ بودی؛ نور دیدمت

بهم یاد بدین چطوری از کلمات توی دنیای واقعی شماها استفاده کنم وقتی توی بی دفاع ترین حالت ممکن ازش استفاده میکنم و باز هم بی تاثیر بنظر میرسه... یاد بدین با قانون شما زندگی کردن راحت تره یا قوانین ذهن من. -بازمانده

_تو اگه واقعی بودی؛ من پاییزت می‌شدم یا بهارت؟من چی میشدم برات اگر واقعا بودی؟ نه من نه بهارم، نه تابستون؛ من حتی پائیز هم نبودم که بهم علاقه داشته باشی و دلتنگم بشی؛ من زمستونم. سرد، بی‌بار، برهنه و سرگردون که نه میدونه چرا؛ و نه میدونه چطوری توی این بدن، روحش زندانی شده.. -بازمانده

دارم دست و پا می‌زنم تا ی دلیل پیدا کنم برای زنده نگه‌داشتن این گل‌خونه خشکیده

میترسم فرار کنم و بعد بفهمم راه دیگه ای هم جز فرار داشتم وگرنه من تو فرار کردن استعداد خاصی دارم، میدونید که

کاش قربون صدقه‌‌هام برا طارمی و فهشامو تو دلم داده بودم خدایا:) نمیشه کاتش کنی اون قسمتو؟؟ الان چجوری بعد بازی سرمو بیارم بالا جلو اینا؟