+برای درمانِ یه زخم به زمان نیاز داری؛ پس باید طوری صبور باشی و بهش رسیدگی کنی که تا جای ممکن ردی ازش باقی نمونه. - ردم باقی نموند؟ +ردت روی کالبدِ روحم باقی موند و من بی‌تجربه تر از چیزی بودم که بتونم اون رو درمان یا کمرنگ کنم چون؛ نمی‌دونستم زخمی که روی روح باقی بمونه رو هیچکاریش نمی‌شه کرد. - من زخمم؟ +تو زخمِ روحمی، همونطور که دنبالش بودی..

زخم‌ها‌ حافظه‌ دارند؛ نمی‌دانستی‌؟

dont you fucking mind?

من بودم؛ تو ندیدی.

من رو نخواستی که ببینی

غم‌ش رو نفس بکشید.

تو هنوز نمی‌دونی..امید فقط یه شعاره، آدما بهم میدنش تا راحت‌تر دردا رو تحمل کنن و تهش با همون درد بمیرن.