رفت و غزلم چشم به راهش نگران شد
دلشورهی ما بود، دل آرام جهان شد
در اوّل آسایشمان سقف فرو ریخت
هنگام ثمر دادنمان بود خزان شد
- حامد عسکری
کافیست جای زخمت را بلد باشند؛
آن گاه از اعلاترین نمک برایت مرهم میسازند!:)
همانهایی که از جان برایشان مایه میگذاشتی..!
خوبی های مارو
فقط کسایی میبینن ك خودشون خوبن
میدونی چرا؟
چون ادمیزاد هرچی ك
تو ذاتِ خودش باشه
تو بقیه زودتر پیدا میکنه . . !
گاهی
احساس میکنم شعرها و ادبیات بیشتر از
آدمها مرا میفهمند..
بهتر از آدمها با من حرف میزنند ؛
عمیقتر ، آرامتر و مهربانتر .
کسی می داند من چقدر تلاش کردم ،
ك روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود ؟. زیرا در میان ویرانی و رنج وظیفه انسان این است ك قلبش را به زشتی نسپارد .