خندیدی و مشتت را باز. مداد ابرو و رژ لب بود گفتی دزدی کردم از فلان مغازه در بهت ایفون جدید توی دستت بودم و تناقض حرفت مگر ایفون داران هم دزدی میکنند؟ نکند هر بار که به خانه تان آمدم لقمه حروم و دزدی جلویم گذاشته ای؟ خندیدی باز، گفتی یک پسر خوب پیدا کردم و شماره اش را گرفتم دستم را توی جیبم کردم تا امار تمام پسر های خوب را با انگشت بشمارم مگر دختر ها هم شماره میگیرند؟ حرف بعدی ات پتک بود حقیقتا. گفتی این پسر خوب ساقی جدیدیست که پشت فلان بیمارستان پیدایش کردی. آخرین بار قسمم دادی که فقط یک بار نوشیدی ان هم فقط سه پیک. مگر چهار پیک باشد گناه بیشتری میکنی؟ گفتم چرا دزدی؟ توی ذوقت زدم و دقیقا به هدف خورد. لبخند خجلی زدی از آن لبخند هایی که وقتی سیگار هایم شکستند زدم. گفتی "خوشگل بودن" و سوال من از پدر قامت شکسته ات این است که مگر با انتقال وجه میلیونی دهنت را گل نمیگیرد؟ آمدم بگویم گناه است، دل مهدی را خون کرده ای ظهورش دو دقیقه به عقب افتاد. و تو اگر خداترس بودی که دزدی نمیکردی. تو از کائنات و کارما مثل سگ میترسی گفتم کارما طوری برکمرت میزند که ندانی از کجا خوردی و باز خندیدی انگار که پیک چهارم را هم بالا کشیدی.
