مادر قهوه ای بی وجودی ریدم تو اول و آخرت اتنا علوی

نصرت خداوند زمانی می‌رسد که انسان، تمام! تلاشش را کرده و دیگر مایوس شود.

کفر میگم فحش میدم هزار بار روزمو میخورم گریه میکنم تصمیم میگیرم درس بخونم باز کفر میگم مسخره میکنم درنهایت وضو میگیرم خجالت میکشم و نماز میخونم و خداروشکر

ابر کجا بود بابا، همش دود و خونه

دیدی آخرشم ننوشتم بیت بعدیو؟

خیال آ سوده

از چشمام خاطره میباره

آخرشم نه مهین رفت سوئیس نه حسین تا آخر نوارو گوش داد

الهه الهه عزیزم دوسه هفته بی‌خبری الانم که خون و جنون

ی جای دور

قانون چهل و شش"اتفاقات اطراف خود را جدی بگیرید همان ریز و درشت ها. گاهی آن ها از شما چیزی می‌سازند که خودتان هم باور نمیکنید گاهی خر می‌شوید و برخی افراد را به بلک لیست میسپارید یا شاید از معصومه ها فاصله بگیرید ممکن است برای دندان و لب ودهن سوده های زندگیتان رگ بزنید یا حتی از حنا ها چیزی خارج از حقیقت بسازید گاهی فقط شما تحت عنوان چیزی به نام حافظه کوتاهید فقط فراموش میکنید کتک های دیشب مادرتان را و فردا صبح آن را بغل میکنید. شما فقط احمقید بگردید و عقده هارا کنار هم بچینید."

ببخشید که یادم میره چه اشغالی هستی