💬 چیزی که باید با شجاعت به‌دست آید، با «تدبیر» حاصل نمی‌شود؛ همان‌طور که عکس آن نیز صادق است. شجاعت جایگزین ندارد، همان‌گونه که تدبیر، مذاکره و تعامل‌گرایی نیز در زمان خود بی‌بدیل‌اند. آن هنگام که باید شجاع بود، نباید به تأملِ صرف بسنده کرد. به‌طور کلی، نباید انسان کوچک، سخن بزرگ بیاموزد و نباید شرایطی پدید آید که جانِ پست مجال سخن گفتن بیابد؛ چراکه چنین افرادی فضا را مشوّه و داوری را تیره می‌کنند. 💬 ایرادی ندارد هرکسی بتواند خودکار به دست بگیرد و بنویسد؛ اما ایراد دارد که هرکسی بتواند نوشته یا سخن خود را منتشر کند. اصولاً فرهنگ، به‌طور کامل دموکراتیک نمی‌شود، زیرا ذاتاً الیگارشیک است. به تعبیر متعلق به توماس الیوت، کسی که خود محتاج دانایی است، نباید در پی توزیع دانایی باشد؛ چنین وضعیتی غیرنرمال و آنومیک است، حتی اگر بسیار رایج شده باشد. ✍🏻 سید #جواد_طاهایی (نویسنده) 📍 #کوتاه‌نوشت | #جنگ‌نامه 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

🎞 برای فهم رویدادهای جاری، نیازمند یک ادبیات تازه‌ایم! 👤 دکتر #جعفر_حسن‌خانی ▪️جمهوری اسلامی و رویدادهایی که در پس آن اتفاق می‌افتد، نوپدید هستند! رویدادهای نوپدید نیازمند ادبیات و واژگان خاص خود هستند. برای توصیف این فضای جدید و اتفاقاتی که در پس آن رخ می‌دهد، نه کلمات سنتی گذشته پاسخگو هستند و نه واژگان مدرن امروزی می‌توانند حق مطلب را ادا کنند. 👈🏻 ما برای پیدا کردن موقعیت و هویت خود در این شرایط، به مفاهیمی کاملا جدید نیاز داریم؛ مفاهیمی که خلق و تبیین آن‌ها یکی از نقش‌های مهم رهبران برای توضیح دادن این پدیده‌های بدیع است. بدون این واژگان جدید، درک واقعیت‌های نو امکان‌پذیر نیست. 📍 #کلیپ | #جنگ‌نامه 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

✳️ روز معلمی که در آوار میناب معنا شد ✍️ #مریم_احمدپور (دانشجوی دکتری سیاستگذاری فرهنگی) ◽️چرا مدرسه؟ و چرا معلم؟ پاسخ در همان جمله‌ای نهفته است که پس از فاجعه بارها در محافل تحلیلی تکرار شد: «دشمن فهمیده بود که نسل‌سازی از مدرسه شروع می‌شود و معلم، نقطه ثقل این راهبرد است.» در جنگ‌های کلاسیک، هدف پل‌ها و کارخانه‌هاست. در جنگ‌های شناختی و تمدنی، هدف ذهن‌هاست. معلم مینابی، بدون آنکه اسلحه‌ای به دست بگیرد، در صف اول دفاع از هویت ملی ایستاده بود. ◽️فاطمه شهدادی، معلم تربیت‌بدنی که تا لحظه فرود موشک دوم بچه‌ها را جمع می‌کرد، تنها یک مثال از ده‌ها زنی بود که شغلشان را به سنگر تبدیل کرده بودند. مرگ‌آگاهی آن‌ها نه از سر تسلیم، که از سر آگاهی بود؛ آگاهی از اینکه هر خطی که روی تخته می‌کشند، مرزی است که از تهاجم فرهنگی و هویتی دفاع می‌کند. عفو بین‌الملل به‌درستی آن‌ها را «هدف قرار گرفته» توصیف کرد، نه به‌عنوان قربانیان تصادفی، بلکه به‌عنوان حاملان آگاهانه‌ی آینده. ◽️روز معلم امسال، دیگر روزِ تقدیر از صبر و مهربانیِ صرف نیست. روزی است برای بازخوانی یک معادله تمدنی: گچ یا گلوله؟ ملاله یوسف‌زَی، پس از میناب نوشت: «کشتن غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، غیرقابل قبول است.» اما کارشناسان سازمان ملل صریح‌تر بودند: «هیچ بهانه‌ای برای کشتن دختران در کلاس درس وجود ندارد.» با این‌حال، در هیاهوی محکومیت‌های دیپلماتیک و بن‌بست‌های شورای امنیت، واقعیت میدانی حرف اول را می‌زند: میناب نشان داد که معلم، معمار نامرئی تمدن است. در میان آوارهای شجره طیبه، لنگه‌کفش و پلیور آبی «ماکان نصیری»، کلاس‌اولی هفت‌ساله‌ای که هنوز بی‌پیکر است، فقط یک یادگار نیست؛ سندی است بر نقش معلمانی که پیش از موشک، نقش ناجی را بازی کردند، اما زمان برایشان کم آورد. ◽️میناب از دریا تا صحرا، از نخلستان تا آوارهای مدرسه، اکنون یک یادمان زنده است. یادمانی که می‌گوید در هر نبرد تمدنی، اولین هدفی که نشانه می‌رود، مدرسه است و اولین سپاهی که برپا می‌ایستد، معلم. امروز که در آستانه روز معلم ایستاده‌ایم، شاید زمان آن رسیده که واژه «عشق» را با «مسئولیت راهبردی» کامل کنیم. ◽️معلم دیگر تنها یک شغل نیست؛ یک سنگر است، یک خط مقدم خاموش، و معماری که آینده را با گچ می‌سازد. دشمن با موشک به مدرسه شلیک کرد، اما ندانست که هر آواری که می‌ریزد، ریشه‌های «شجره طیبه» را در تاریخ عمیق‌تر می‌کند. روز معلم مبارک؛ بر آنان که گچ را به جای گلوله در دست می‌گیرند، و با هر کلمه، تمدنی را زنده نگه می‌دارند. 📍 #یادداشت | #از_گچ_تا_گلوله 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

🎞 «برکت این جنگ رمضان چیست؟» 👤 حجت‌الاسلام #احمد_رهدار ▪️موشک‌هایی که زدیم برای نجات کشورهای منطقه بود. بالاتفاق کشورهای همسایه می‌گفتند که دل ما با شماست. این ملت‌ها و کشورها بخاطر اینکه زیر فشار آمریکا هستند، تمایل دارند که آمریکا از این منطقه بیرون رود. 📍 #کلیپ | #کافه‌وطن ☕️ کافه وطن | جایی برای شنیده شدن 🔅@cafe_vatan🔅 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

🎧 گفتگوی کافه وطن با همکاری رسانه فکرت 🔶 موضوع | «آتش‌بش یا صلح؟!» 🎙 حجت‌الاسلام #محمود_نبویان (نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی) 📆 ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ 📍 #پادکست | #کافه‌وطن ☕️ کافه وطن | جایی برای شنیده شدن 🔅@cafe_vatan🔅 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

🎙 #پادکست | «آتش‌بش یا صلح؟!» 👤حجت‌الاسلام #محمود_نبویان (نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی) 05:00 | دلیل دشمنی آمریکا با ما 12:00 | ضعف ایران دلیل آغاز جنگ 26:00 | اهداف پسینی آمریکا در جنگ 33:00 | دقت ایران در جنگ 43:30 | مذاکرات ایران و آمریکا 53:00 | خطای راهبردی مذاکرات 59:30 | تصمیمات رهبری ☕️ کافه وطن | جایی برای شنیده شدن 🔅@cafe_vatan🔅 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

🟥 #حاشیه | نقدی بر جامعه‌شناسی زوال‌اندیش؛ چرا امثال عبدی نمی‌خواهند خیابان را ببینند؟! 🖇 کلیدواژه اخیر عباس عبدی، «اقلیت رانتی» که مورد نقد و اعتراض بسیاری هم شد، به نظر می‌رسد تلاشی است برای کوچک‌نمایی و بازتفسیر یک واقعیت اجتماعی است. تلاش آقای عبدی و هم‌فکران او برای نادیده گرفتن آنچه در بطن اجتماعات مردمی و در کف خیابان رقم خورده، کار امروز و دیروز نیست. حتی لزوما یک اشتباه در فهم جامعه‌شناختی هم نیست بلکه به نظر می‌رسد یک مانیفست ایدئولوژیک دقیق و حساب‌شده است. «مشروعیت‌زدایی از هر نیروی تحول‌خواه مردمی»! 👇🏻👇🏻👇🏻 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

🔹بخشی از جریان جامعه‌شناسی رسمی، به‌جای مواجهه مستقیم با واقعیت میدانی، ترجیح می‌دهد آن را یا نادیده بگیرد یا در قالب‌هایی از پیش‌ساخته بازتفسیر کند؛ قالب‌هایی که بیش از هر چیز با پروژه‌های فکری و سیاسی خاص همخوانی دارند. اساسا پروژه #جامعه‌شناسان_زوال‌اندیش مبتنی بر «مصادره مردمی» است. 🔹 اصرار بر روایت «اقلیت رانتی» دقیقاً در همین چارچوب قابل فهم است. در حالی که در سطح اجتماعی شاهد شکل‌گیری نوعی بسیج مردمی و حضور نیروهایی هستیم که خود را در نسبت با دفاع از کشور و هویت جمعی تعریف می‌کنند، این روایت تلاش می‌کند همان نیروها را به عنوان محصول رانت و ساختارهای غیرمردمی بازنمایی کند. 🔹این پروژه به دنبال آن است که با برچسب‌زنی، نیروی عظیم و متکثر مردمی را به یک گروه کوچک، دارای منافع خاص و فاقد اصالت تقلیل دهد. گویی این تحلیل‌گران هرگز نخواسته‌اند یا نتوانسته‌اند «واقعیت مردمیِ پابه‌کارِ صحنه و میدان» را به رسمیت بشناسند؛ واقعیتی که از طبقات و گروه‌های مختلف تشکیل شده و انگیزه‌هایی پیچیده‌تر از آنچه در اتاق‌های فکر تصور می‌شود، دارد. 🔹در این چارچوب، نیروی تحول‌خواه اجتماعی ــ به‌ویژه اگر خارج از مدار نخبگان تکنوکرات و شبکه‌های قدرت اقتصادی باشد ــ باید همواره در حاشیه تصویر شود. زیرا حضور فعال و مستقل چنین نیرویی می‌تواند بسیاری از مفروضات این گفتمان درباره جامعه، دولت و مسیر توسعه را به چالش بکشد. 🔹 از همین رو، بازتعریف مفهوم «سرمایه اجتماعی» نیز به بخشی از این پروژه بدل می‌شود. سرمایه اجتماعی در این روایت نه آن چیزی است که در کنش‌های واقعی مردم در بزنگاه‌های تاریخی متجلی می‌شود، بلکه آن چیزی است که با دستورکار سیاستگذاری خاصی همخوانی دارد. به این ترتیب، نیروهای مردمی تنها زمانی به رسمیت شناخته می‌شوند که در چارچوب پروژه‌های از پیش تعیین‌شده عمل کنند؛ و اگر بیرون از آن چارچوب ظاهر شوند، یا «اقلیت رانتی» نام می‌گیرند یا به عنوان پدیده‌ای حاشیه‌ای معرفی می‌شوند. 🔹 این در حالی است که عبدی و جامعه‌شناسان همسویش خود رانتی‌ترین پروژه‌بگیران حوزه علوم اجتماعی هستند، اما واقعیت اجتماعی را متهم به رانت‌خواری می‌کنند. اگر با ادبیات گرامشی بخواهیم سخن بگوییم، اینان در حال تبدیل شدن به «روشنفکران ارگانیکِ سرمایه نئولیبرال» هستند. وظیفه آن‌ها تولید نظریه‌ای اجتماعی است که در آن، هرگونه مقاومت در برابر منطق بازار، امری ارتجاعی، غیرعقلانی و رانتی تلقی شود. 🔹 این جابه‌جایی مفهومی، کارکردی سیاسی دارد: بی‌اعتبار کردن نیروهای رقیب در میدان اجتماعی و حفظ انحصار تفسیر واقعیت. به همین دلیل شاید زمان آن رسیده باشد که بخشی از این تحلیل‌گران، پیش از آنکه دوباره به بازتعریف جامعه بپردازند، اندکی در روش‌ها و پیش‌فرض‌های خود تأمل کنند. 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

📍 #اطلاع_رسانی 📢 رسانه فکرت و خبرگزاری تسنیم برگزار می‌کنند: 🪧 فراخوان یادداشت و مقالات 💥 افق صبح ➖از طوفان رسانه تا اقناع عمومی در ایران پساجنگ 📅 مهلت ارسال: ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ 📥 لینک ارسال آثار: @m110614 #جنگ_شناختی #اقناع_عمومی 🆔 @fekratmedia 🆔 @Graph_Tasnim

💠 مدرسه‌ای که به موزه تبدیل شد؛ ➖ تلاشی برای حفظ پیوند میان آموزش و حافظه جمعی ✍🏻 مهدی قیاسی کارگرمقدم (پژوهشگر و مدرس نقد معنویت‌های نوپدید) 🖇 گاهی یک واقعه چنان سنگین و تکان‌دهنده است که یک مکان عادی را برای همیشه از معنای پیشین خود جدا می‌کند. مدرسه، به‌طور طبیعی، نماد زندگی، یادگیری و آغاز امیدهای آینده است؛ جایی که کودکان در آن نخستین تجربه‌های اجتماعی خود را می‌آموزند و جهان را از دریچه دانایی می‌شناسند. اما هنگامی که فاجعه‌ای انسانی و جنایتی جنگی در چنین فضایی رخ می‌دهد، آن مکان دیگر تنها یک نهاد آموزشی باقی نمی‌ماند. مدرسه به حافظه تبدیل می‌شود؛ به نشانه‌ای از رنج، مظلومیت و مسئولیتی تاریخی برای یادآوری آنچه رخ داده است. 🖇 حادثه تلخ مدرسه شجره طیبه در میناب، که به جان باختن و شهادت بیش از ۱۶۰ دانش‌آموزان و معلم انجامید، از همین جنس رخدادهایی است که وجدان عمومی را تکان می‌دهد و جامعه را با پرسشی بنیادین مواجه می‌کند: چگونه باید با مکان وقوع چنین تراژدی‌هایی مواجه شد تا هم حرمت قربانیان حفظ شود و هم این تجربه تلخ به درسی ماندگار برای آینده تبدیل گردد؟ ➕ متن کامل این یادداشت را اینجا بخوانید. 📍 #یادداشت | #از_گچ_تا_گلوله 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

🎞 در خواب آتش‌بس، غافلگیر نشویم! 👤 دکتر #محمدعلی_شکوهیان‌راد ▪️توقف درگیری نظامی به معنای پایان ماجرا نیست، بلکه تنها یک تغییر فاز است. نبرد از میدان نظامی به حوزه‌های حساس‌تری مانند اقتصاد، فرهنگ و ایجاد فشار داخلی منتقل می‌شود تا از درون، فروپاشی اتفاق بیفتد.این ماهیت #جنگ_ترکیبی است. فراموش نکنیم، جنگ هرگز متوقف نشده و هر لحظه ممکن است شعله نظامی آن دوباره فعال شود. 👇 نظر شما چیست؟ دیدگاه خود را در مورد این تحلیل برای ما کامنت کنید. 📍 #کلیپ | #کافه‌وطن ☕️ کافه وطن | جایی برای شنیده شدن 🔅@cafe_vatan🔅 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

✳️ خون جاری بر تخته‌سیاه ➖زایش «سوژه آفرینش‌گر» در ویرانه‌های شجره طیبه میناب ✍️ #محمد_کرمی‌نیا (نویسنده و پژوهشگر) ◽️ واقعه شجره طیبه، پارادوکس بزرگ آموزش و پرورش ما را عیان ساخت. ما نیازمند یک شیفت پارادایمی بنیادین هستیم؛ گذار از مدارسی که ناخواسته «شهروند منفعل» و مصرف‌کننده تولید می‌کنند، به مدارسی که «انسان مقاوم» می‌پرورند. دانش‌آموز تراز انقلاب، سوژه‌ای است که در کوره پرسش‌های جان‌کاه زمانه آبدیده شده و «می‌فهمد» چرا موشک‌های آمریکایی - صهیونیستی قلب مدرسه‌اش را می‌شکافند. ◽️این فهم، سرآغاز عاملیت است. عاملیت در اینجا به معنای قابلیت انسان برای تأثیرگذاری آگاهانه، ارادی و طغیان‌گرانه بر ساختارهای ظالمانه جهان است. این سوژه‌گی، با بخشنامه و دستورالعمل محقق نمی‌شود، بلکه نیازمند به رسمیت شناختن حق پرسشگری بنیادین دانش‌آموز و ایجاد فضایی است که در آن، خشم مقدس ناشی از دیدن نیمکت‌های سوخته هم‌کلاسی‌هایش در میناب، به یک انرژی متراکم برای آفرینش علمی، فرهنگی و فناورانه بدل گردد. ◽️دشمن با حمله به شجره طیبه، در پی تثبیت یک «روایت تروماتیک» و فلج‌کننده از ترس و ناامیدی بود تا عاملیت نسل آینده را در نطفه خفه کند؛ اما دیالکتیک خون و آگاهی در مکتب انقلاب، نتیجه‌ای معکوس به بار می‌آورد. استحاله‌ی فضای فیزیکی مدرسه به یک ویرانه، در واقع استحاله‌ی آن به یک «سنگر قدسی» بود. آجرهایی که در نهم اسفند فروریختند، بذر یک «سرمایه فرهنگی زایا» را در سراسر ایران پراکندند. ◽️اکنون، هر دانش‌آموزی که قلم در دست می‌گیرد، امتداد عاملیت همان شهید خردسالی است که دفتر مشقش زیر آوار توحش صهیونیسم مدفون شد. این انتقال عاملیت از شهدا به بازماندگان، یک استعاره شاعرانه نیست، بلکه یک مکانیزم دقیق جامعه‌شناختی در جوامع مقاوم است که تهدید وجودی را به موتور محرک کنشگری اجتماعی بدل می‌کند. دانش‌آموز امروز، با ادراک این پیوند خونین، دیگر ابژه‌ای برای تربیت شدن نیست، بلکه شریک فعال و طراح آینده این تمدن است. ◽️در نهایت، برای فراروی از تکرار مکررات در ادبیات تربیتی، باید بپذیریم که واقعه میناب، نقطه پایان آموزش خنثی و پوزیتیویستی در ایران است. ما دیگر نمی‌توانیم جغرافیا، تاریخ و ریاضیات را مستقل از آرایش جنگی جهان معاصر تدریس کنیم. بازآفرینی عاملیت در دانش‌آموز، مستلزم آن است که او خود را نه در حاشیه، بلکه در متن و کانون این نبرد کیهانی میان حق و باطل ببیند. ◽️وقتی دانش‌آموز ما درک کند که دشمن، ذهن آفرینش‌گر او را خطرناک‌تر از زرادخانه‌های موشکی می‌داند، آنگاه «اراده معطوف به آگاهی» در او شکل می‌گیرد. این سوژه‌ی نوبنیاد، از دل خاکسترهای نهم اسفند برمی‌خیزد؛ سوژه‌ای که عاملیت او نه یک وظیفه تحمیلی، بلکه یک جوشش مهارناپذیر وجودی است که هیچ سیستم سرکوبگر جهانی و هیچ موشک آمریکایی - صهیونیستی، یارای متوقف کردن آن را نخواهد داشت. شجره طیبه ویران شد تا جنگل بلوط‌های مقاوم عاملیت در ذهن تک‌تک دانش‌آموزان این سرزمین جوانه بزند. 📍 #یادداشت | #از_گچ_تا_گلوله 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅