📍 #مناظره | ایران و ایمان گفتگو درباره نسبت امر دینی و امر ملی 👤دکتر #بیژن_عبدالکریمی 🎞 وقتی در مورد نسبت امر ملی و امر دینی صحبت می‌کنیم، بحث بر سر این است که امر ملی به چه معنا و امر دینی به چه معناست؟ تا این دو مولفه روشن نشود، ما از نسبت این دو نمی‌توانیم در یک افق روشنی بحث کنیم... 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

📍 #یادداشت ⚠️ نابسامانی انرژی و بحران توسعه ➖ چرا تصمیمات نادرست می‌توانند سرمایه اجتماعی پس از جنگ را فرسوده کنند؟ ✍ #حسین_جوانمردی 🔸 مسئله انرژی در ایران دیگر یک مشکل فنی یا حتی اقتصادی صرف نیست، نمایندگی از وضعیت آشفته حکمرانی و نفوذ ایده‌های توسعه‌خواهی دارد. وقتی از افزایش قیمت بنزین صحبت می‌کنیم به معنای وضعیتی است که در آن تصمیم‌سازی، نظارت کارشناسی، عدالت اجتماعی و سرمایه اجتماعی در معرض تهدید ساختاری قرار می‌گیرند. 🔸 در گفتمان رایج، نابسامانی انرژی اغلب به «یارانه‌های پنهان»، «مصرف بالای مردم» یا «تفاوت قیمت با کشورهای همسایه» تقلیل داده می‌شود. اما ریشه بحران در جای دیگری است: ساختاری که قادر نیست یک سیاست انرژی را بر بنیاد شفافیت، اقناع اجتماعی و داده‌های کارشناسی پیش ببرد. 🔸 در چنین ساختاری، دولت به جای اصلاح تدریجی و علمی، ناگهان به «راه‌حل‌های تک‌ضرب» رو می‌آورد. نتیجه همان می‌شود که جامعه ایرانی بارها تجربه کرده است. جراحی اقتصادی‌ ای که همیشه بر بدن قشر ضعیف انجام می‌شود، اما ذی‌نفعان اصلی کاملاً مصون می‌مانند. 🔸 در دهه‌های اخیر، نگاه توسعه‌خواه نئولیبرالی و هزینه‌ فایده‌ای به دولت تزریق شده؛ نگاهی که تصور می‌کند «اصلاحات اقتصادی» تنها با اعمال شوک قیمتی ممکن است، و ابعاد حائز اهمیت دیگر از جمله اصلاح حکمرانی، کنترل ذی‌نفعان، یا ساختاربندی عادلانه تخصیص منابع، به حاشیه می‌رود. این‌گونه است که سیاست‌گذاری به جای عقلانیت، به نوعی لج‌بازی سیاسی تبدیل می‌شود؛ لج‌بازی‌ای که در آن، دولت به «فرمول‌های آماده و تجویزی نئولیبرالی» تکیه می‌کند. 🔸 پس از جنگ، ایران یک ذخیره عظیم سرمایه اجتماعی داشت: نوعی همبستگی فرهنگی، وحدت ملی و اعتماد به سیاست‌گذار برای پیشبرد برنامه‌ها. اما سیاست‌های نادرست انرژی می‌توانند این سرمایه را آرام‌آرام تحلیل ببرند. چرا؟ زیرا افزایش ناگهانی قیمت بنزین یا حامل‌های انرژی، وقتی بدون اقناع اجتماعی و بدون مکانیسم‌های جبرانی عادلانه انجام شود، پیام خطرناکی به جامعه می‌دهد. در چنین وضعیتی، «انسجام اجتماعی» که باید پشتوانه پروژه‌های توسعه بومی باشد، به «بی‌اعتمادی» و «تزلزل انسجام‌بخشی» تبدیل می‌شود. 🔸مسئله امروز ایران، فقدان «همبستگی سیاسی» نیست؛ فقدان عدالت در طراحی سیاست‌هاست. اتحاد واقعی زمانی شکل می‌گیرد که مردم ببینند طرح‌های ملی ـ مانند اصلاح انرژی - عادلانه اجرا می‌شود، بار اصلی بر دوش ضعیف‌ترین‌ها نیست و نظام تصمیم‌سازی تابع منافع گروه‌های خاص نیست. 🔸 در سال‌های اخیر، سیاست‌گذاری ایران با نوعی فرم خاصی از توسعه‌خواهی مواجه شده است که سطوح مختلف مناسبات را دربرگرفته است. این پروژه، برای اینکه مسئله اصلی دیده نشود، دائماً مسائل دیگری — مانند حجاب یا نزاع‌های فرهنگی — را به عنوان «سیبل رسانه‌ای» برجسته می‌کند تا بحران تصمیم‌سازی اقتصادی پنهان بماند. 🔸 بنابراین راه‌کار اصلاح انرژی در ایران نه با شوک‌درمانی حاصل می‌شود و نه با نسخه‌پیچی‌های نئولیبرالی ممکن است. راه‌حل در بازسازی ساختار توسعه است؛ ساختاری که تصمیم‌گیری را با عقلانیت، عدالت و مشارکت اجتماعی پیش ببرد. 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

📍 #مناظره | ایران و ایمان گفتگو درباره نسبت امر دینی و امر ملی 👤دکتر #علیرضا_شجاعی‌زند 🚫 انسان، ظرفیت تبدیل شدن به ایدئولوژی را ندارد! اگر شما این کار را کردید، علیه انسان عمل کردید... 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

📍 #یادداشت ✅ پارادوکسِ مفید ➖ وقتی صدای «غرب» از حنجره «قم» شنیده می‌شود! ✍ #محمد_کرمی‌نیا 🔹 سوم آذرماه، سالگرد رحلت آیت‌الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، فرصتی است تا میراث علمی و فکری او، به‌ویژه در زمینه دانشگاه مفید، مورد بازخوانی و نقد قرار گیرد. نقدِ امروز ما، نقدِ نیتِ خیرِ موسس نیست، نقدِ خروجیِ ساختاری است که گویی قطب‌نمای معرفتی‌اش سال‌هاست دچار انحراف مغناطیسی شده است. 🔹 ایده تأسیس دانشگاه مفید به وضوح در چارچوب یک دغدغه علمی و دینی به وجود آمد: اینکه فقه جواهری نباید در حجره‌ها و محافل سنتی حبس بماند، بلکه باید با علوم مدرن در حوزه‌های مختلف مانند حقوق، اقتصاد و فلسفه تعامل کند. این ایده، در ابتدا، وعده‌گاهِ یک حرکت فکری و علمی بود که می‌توانست به شکل‌گیری اندیشه‌ای جدید در راستای به‌روز کردن علوم دینی و تطبیق آن‌ها با دنیای معاصر کمک کند. هدف این دانشگاه، نه تنها تربیت طلاب متبحر در فقه جواهری بود، بلکه قصد داشت تا مجتهدان آگاه به زمانه و فکر باز تربیت کند که قادر به مواجهه با چالش‌های جهانی و پیچیدگی‌های معاصر باشند. 🔹 اما وقتی به بررسی روندهای آموزشی و تحقیقی دانشگاه مفید در این سال‌ها می‌پردازیم، می‌بینیم که مسیری که در عمل طی شده است، گاهی با رویکردهای اولیه مغایرت‌هایی داشته است. در حالی که هدف اصلی، «اسلامی‌سازی علوم انسانی» بود، آنچه بیشتر مشاهده شد، نوعی تطبیق اجمالی و گاه سطحی فقه اسلامی با مفاهیم و تئوری‌های غربی بود. به جای نقد مبنایی نظریات حقوق بشری و فلسفه سیاسی غرب از دیدگاه فقه اسلامی، در برخی موارد شاهد تلاش برای سازگارسازی این تئوری‌ها با اصول اسلامی بودیم، بدون آنکه سوالات اساسی و مبنایی این تئوری‌ها مورد چالش قرار گیرد. 🔹 یکی از مشکلات اساسی این است که در طول سال‌های اخیر، به جای آنکه دانشگاه مفید به مهاجم فکری در برابر تئوری‌های سکولار و مدرن تبدیل شود، برخی از برنامه‌های درسی و تحقیقاتی این دانشگاه به گره خوردن مفاهیم غربی با اصول فقه اسلامی پرداخته‌اند. این، به خودی خود خطری است که دانشگاه مفید باید از آن دوری کند. در برخی رشته‌ها مانند حقوق و علوم سیاسی، به‌ویژه در دوره‌های تحصیلات تکمیلی، شاهد آن بودیم که مفاهیم غربی مانند حقوق بشر یا لیبرالیسم در قالب‌هایی وارد این دانشگاه شده‌اند که به‌سادگی با آموزه‌های اسلامی منطبق شدند، بدون آنکه در این فرآیند، نقد جدی و مطالعه انتقادی از این مفاهیم صورت گیرد. 🔹 این انتقادهایی که از دانشگاه مفید مطرح شده، باید نه تنها به صورت نقد ساختاری بلکه در سطحی معرفتی بررسی شوند. اگر دانشگاه مفید که قرار بود کادرساز نظام اسلامی باشد، در بزنگاه‌های سیاسی دهه‌های ۷۰ و ۸۰ تبدیل به پناهگاهی برای تفکرات غربی و لیبرالی شده است، آیا این مسأله قابل جبران است؟ آیا در حال حاضر نیازی به یک بازسازی اساسی در مبانی و اهداف این دانشگاه وجود دارد؟ 🔹 برای آنکه دانشگاه مفید به هدف اولیه خود بازگردد، نیاز است تا در تمام مقاطع و رشته‌ها، از برنامه‌های درسی گرفته تا تحقیقات علمی، یک بازنگری اساسی صورت گیرد. دانشگاه مفید باید نقد فقه اسلامی را در برابر تئوری‌های غربی به‌طور جدی و مستند مطرح کند و از تبدیل شدن به یک کپی‌برداری صرف از علم غربی پرهیز کند. این دانشگاه باید توانمند شود تا مفاهیم اسلامی را با نقد جدی و ساختاری از جدیدترین دستاوردهای علمی در دنیا تطبیق دهد و نه اینکه به صرف پذیرش آن‌ها بسنده کند. 🔹 بازخوانیِ انتقادیِ کارنامه این دانشگاه در سالگردِ موسسِ آن، بهترین ادایِ دین به ایشان و تلاشی برای نجاتِ این سنگرِ علمی از سقوط در دره‌ی التقاط است. باشد که مسئولانِ فعلیِ این دانشگاه، پیش از آنکه دیر شود، صدایِ زنگ‌های خطر را بشنوند و فرمان را به سمتِ «اسلامِ ناب» بچرخانند، نه اسلامی که برای خوشایندِ آکادمی‌های غربی، یال و کوپالش را قیچی کرده‌اند. 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

📍 #مناظره | ایران و ایمان گفتگو درباره نسبت امر دینی و امر ملی 👤دکتر #بیژن_عبدالکریمی 👤دکتر #علیرضا_شجاعی‌زند 🔴 اسلام جزء هویت ما نیست! اسلامیت جزء هویت ماست... 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

🔴 امروز جمعه ۷ آذر ۱۴۰۴ برابر با ۷ جمادی‌الثانی ۱۴۴۷ هجری قمری و ۲۸ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی است و شما با "فکرت" همراه هستید. 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

📍 #کلیپ 🏷 ما با انبوه فقیران مواجهیم! 👤 دکتر #حسن_سبحانی ‼️ فقر، ناهماهنگی در سطح زندگی همگانی‌ست، نه عدم قدرت بر رفع احتیاجات اساسی به سهولت... 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

📍 #یادداشت ☑️ جک لندن چه رازی درباره «گرگِ درون انسان» فاش کرد؟ ✍ #محدثه_امینی 🔘 بیست‌ودوم نوامبر، سالروز درگذشت جک لندن نویسنده مشهور انگلیسی است. او هرچند عمرش را در سایه‌روشن ایدئولوژی‌های سوسیالیستی گذراند، اما در رمان‌هایش، حقیقتی بس ژرف‌تر را به صحنه آورد: داستان همیشگی کشاکشِ «روح» و «غریزه». در شاهکار او، سپید دندان(White Fang)، برف‌های یوکان آینه‌ای است در برابر فطرت انسان؛ آینه‌ای برای تماشای مسیر دشوارِ تبدیلِ توحش به اخلاق، غریزه به تربیت، و آزادی بی‌مهار به نظمی معنوی. 🔘 سپید دندان در طبیعت متولد می‌شود. جایی که خبری از قانون، عدالت و اخلاق نیست و دعوای «بقا» در بی‌رحمانه‌ترین و فردی‌ترین شکل ممکن جریان دارد. در این قلمرو، هر موجودی تنهاست و تنها اراده‌ی معطوف به قدرت، بقا را تضمین می‌کند. این طبیعت، در حقیقت، تمثیلی از جامعه‌ی رهاشده از قیود اخلاقی و الهی است؛ جامعه‌ای که مبنای خود را بر «رقابت کور» و «فردگرایی مطلق» (همان داروینیسم اجتماعی) بنا نهاده است. گرگ، در اینجا، مظهر انسان رهاشده‌ای است که اسیر غرایز خویش است و تنها زبان زور و سلطه را می‌فهمد. توحش او، محصول رهایی مطلق است. 🔘 ورود سپید دندان به جهان انسان‌ها، آغاز فصل تازه‌ای از نقد تمدن است. او نخست به دست بومیان می‌افتد، و سپس به چنگ «بیوتی اسمیت»—چهره‌ی کریه همان بخش منحط تمدن غربی که به‌جای تربیت، غریزه را به بردگی می‌کشد.در چنگ چنین انسانی، تمدن چیزی جز بازتولید جنگل نیست؛ جنگلی که تنها ظاهر آن تغییر کرده و فسادش عمیق‌تر شده است. لندن هشدار می‌دهد: اگر تمدن، از اخلاق تهی باشد، از توحش چیزی کم ندارد—بلکه خطرناک‌تر است، زیرا نقابِ فرهنگ بر چهره دارد. 🔘 اوج فلسفی رمان، با ورود ویدون اسکات رقم می‌خورد. اسکات، به عنوان یک مهندس معدن، نماینده‌ی «نظم» و «خرد سازمان‌دهنده» است. اسکات با اصرار و مداومت، به گرگ می‌آموزد که اطاعت از او به دلیل یک «علت خیر» و «وابستگی مطلوب» است. این فرآیند، در واقع سلوک روحی گرگ است؛ تبدیل توحشِ بی‌هدف به وفاداری هدفمند. 🔘 گرگ جوان وقتی سلطه‌ی اسکات را می‌پذیرد، در حقیقت به والاترین حالت وجودی خویش دست می‌یابد. وفاداری او به اربابش، استعاره‌ای از پذیرش «نظم متعالی» است؛ نظمی که انسان را از سراشیبی خودپرستی و رقابت حیوانی بیرون می‌کشد و در مسیر معنا قرار می‌دهد. 🔘 در پایان، هنگامی که سپید دندان از سرمای مرگبار یوکان به آفتاب کالیفرنیا قدم می‌گذارد، لندن در واقع پیروزی اخلاق بر غریزه را جشن می‌گیرد. پیام او برای انسان امروز صریح‌تر از همیشه است: «آزادیِ بی‌قید و شرط، انسان را به جنگل بازمی‌گرداند؛ اما نظم اخلاقی و پذیرش خیر، او را به معنای حقیقی آزادی می‌رساند.» 🔘 سپید دندان، تنها داستان تربیت یک گرگ نیست؛ بیانیه‌ای است علیه فردگرایی افراطی و تمجیدی از تمدنی که بر «اراده‌ی خیر» بنا شده باشد—تمدنی که در آن، گرگِ درون انسان نه رها می‌شود و نه سرکوب؛ بلکه رام می‌شود، تعالی می‌یابد و آرام می‌گیرد. 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

📍 #گزارش_تجمیعی 📺 #نشست | توسعه و حکمرانی مبتنی بر داده 👤 دکتر #اشکان_شباک 📆 آبان‌ماه ۱۴۰۴ 📑 گزارش نشست 🎙 صوت نشست 🎞 کلیپ نشست ➖ چگونه آمار بدهیم؟ ➖ تمرکز هدایت‌گری آمار ➖ آمار، از نان شب واجب‌تر! ➖ نظام اداری را چابک کنیم! 🏷 با ما همراه باشید... 🌱فکرت| گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

📍 #کلیپ 🏷 مسئله‌ای به نام شکاف طبقاتی! 👤 دکتر #حسن_سبحانی ✅ جامعه‌ای که شکاف طبقاتی آن زیاد است، اگر پلیس قوی در آن وجود نداشته باشد و اگر مذهب از درون حکومت نکند، حتما به فساد می‌افتد...! 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

📍 #فهرست 🔰 #تاک‌شو | قسمت دوم: خرد ایرانی و توسعه 🎯 تیزر ➖ آنچه در قسمت دوم گذشت... 🎬 موشن گرافی ➖ خرد ایرانی و معضلی به نام توسعه 🔍 آیتم ▪️ دومین قسمت از درسگفتار «تاریخ توسعه» ▫️ ما تا فرق سر طالب آمریکایی شدنیم! ▪️ چطور مالزی به رشد هشت درصد رسید؟ 📑 گزارش ▪️ توسعه و انسان ایرانی؛ دکتر محمدتقی چاووشی ▫️ شبح آرمانشهر ذیل تئوری توسعه؛ دکتر امیر آقاجانلو 🎙 صوت ▪️ قسمت اول ▫️ قسمت دوم ▪️ قسمت سوم ▫️ قسمت چهارم 🎞 کلیپ ▪️ مشروطه را انقلاب نخوانیم! ▫️ به جای توسعه از قناعت بنویسیم! ▪️ آدم نیستیم که از غصه نمی‌میریم! ▫️ متافیزیک با انقلاب جور نیست.. ▪️ ما با قناعت اُنس داریم 📍 فیلم کامل در صفحه آپارات 📍 فیلم کامل در صفحه یوتیوب 🏷 با ما همراه باشید... 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅

📍 #یادداشت ‼️ «اینترنت سفید؛ از تبعیض پنهان تا پرسش‌های عریان جامعه» ✍ #رسول_لطفی 🔺 در پس مسائل روزمره، برخی حواشی فارغ از هیاهوی سیاسی ما را وادار به تامل درباره لایه‌های بنیادی‌تری از زندگی اجتماعی می‌کنند. ماجرای «اینترنت سفید» یکی از همین لحظه‌هاست. افشای «اینترنت سفید» یک لحظه شکاف‌زا در حافظه عمومی بود که در عمق خود به ساختارهای قدرت، شکل دسترسی و نابرابری‌های پنهان اشاره دارد. 🔺 در این میان، گروهی که می‌توان آنها را نئولیبرال‌های توسعه‌خواه نامید، سال‌هاست تلاش کرده‌اند خود را در نقاب آزادی، عقلانیت اقتصادی و ضرورت تعامل جهانی قرار دهند. گفتمانی که همواره دسترسی آزاد را لازمه رشد معرفی می‌کند و بستر نفوذ شبکه‌های اجتماعی خارجی را نوعی امتیاز ناگزیر توسعه می‌داند. 🔺 اما تناقض هنگامی رخ می‌نماید که همین جریان، در عمل گرفتار تبعیض درونی همان شبکه‌ای می‌شود که بیرون از آن به دفاع از آزادی‌اش می‌پردازد. «اینترنت سفید» دقیقا در این نقطه معنا پیدا می‌کند: امتیازی خاص، مبتنی بر تمایز و انتخاب گروهی محدود، که خود را از قواعد عمومی جامعه مستثنی کرده‌اند. 🔺 پیچیدگی ماجرا زمانی عمیق‌تر می‌شود که مشاهده می‌کنیم برخی از مدافعان سرسخت فیلترینگ گسترده و محدودسازی شبکه‌های اجتماعی، خود از خطوط سفید، اینترنت آزاد و دسترسی بدون فیلتر بهره‌مندند. این تضاد رفتاری نشانه‌ای از وجود سازوکاری است که در آن قانون برای عموم لازم است، اما برای صاحبان قدرت قابل تعلیق. 🔺 اگر سیاستی به‌نام «محدودسازی» برای حفظ اخلاق، امنیت یا نظم ضروری است، چگونه استفاده‌ی گزینشی از استثناها توجیه می‌شود؟ و اگر چنین استثناهایی ضروری‌اند، چرا فقط برای گروهی خاص به رسمیت شناخته می‌شوند؟ 🔺 منطق استثنا زمانی پدید می‌آید که سازوکار قدرت برای خود امکان خروج از قاعده را ایجاد می‌کند؛ یعنی قانونی واحد وجود دارد، اما اجرا به صورت دوگانه است. نتیجه چنین وضعیتی چیزی جز فرسایش اعتماد عمومی، احساس بی‌عدالتی و شکاف بیشتر میان مردم و تصمیم‌گیران نیست. 🔺 این یادداشت طرفدار رفع فیلتر یا مخالف فیلترینگ نیست؛ مسئله اصلی چیز دیگری است: حکمرانی دوگانه، سرمایه اجتماعی را سریع‌تر از هر سیاست اشتباه دیگری فرسوده می‌کند. امروز بیش از آنکه جامعه از اختلال اینترنت آزرده باشد، از اختلال در عدالت ارتباطی آزرده است. و این دقیقاً همان نقطه‌ای است که مسئله را به ساحت جامعه‌شناسی «معنای دسترسی» منتقل می‌کند. 🌱 فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا 🔅@fekratmedia🔅