این ما هستیم که تمام میشویم؛ نه غم‌هایمان.

یکی از دلایل آرامش اینه که براتون مهم نباشه که دیگران در مورد شما چه فکری می‌کنن. دیگران اگر فکر کردن بلد بودن، یه فکری به حال خودشون می‌کردن.

‏یه تئوری خیلی قشنگ توی کتاب «کتابخانه نیمه‌شب» مطرح می‌شه که می‌گه: ‏«خدا جوریه که ما نمی‌تونیم ببینیمش یا درکش کنیم؛ برای همین، به شکل کسی درمیاد که توی زندگی‌مون به‌عنوان آدم خوبی می‌شناختیمش.» و من فکر میکنم خدا با داشتن تو خیلی دوستم داره:))