[ گفتم تو فرهاد منی گفتا تو شیرینی مگر؟ گفتم خرابت می‌شوم گفتا تو آبادی مگر؟ گفتم ندادی دل به من گفتا تو جان دادی مگر؟ گفتم ز کویت می‌روم گفتا تو آزادی مگر؟ گفتم فراموشم نکن گفتا تو در یادی مگر؟! ]

امید این است که در جنگ میان افکارتان بازنده‌ای نپرورانید.

شاید هم امید مرگ است؟

WE KNEEL ONLY TO GOD

باور داشت که برای شاد کردنش باید از او دست بکشد.

تو خراب منِ آلوده مشو،غم این پیکرِ فرسوده مخور

اگرچه دل به کسی داد جان ماست هنوز

من دیگه حوصله ی جنگیدن با آدمایی که می‌خوان بجنگن با من نه کنار من رو ندارم ~