و.. با خودَم می گُفتَم : زِندِگی ، رازِ بُزُرگیست که دَر ما جاریست زِندِگی فاصِله آمَدَن و رَفتَنِ ماست رودِ دُنیا جاریست زِندِگی ، آبتَنی کَردَن دَر این رود اَست وَقتِ رَفتَن به هَمان عُریانی ؛ که به هِنگامِ ورود آمَده‌ایم دَستِ ما دَر کَفِ این رود به دُنبالِ چه می گَردَد؟ هیچ!!! زِندِگی ، وَزنِ نِگاهیست که دَر خاطِره‌ها می مانَد.. - سهرابِ سپهری بخشی از یکی از هدیه هام*  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

. . .

_

- یک.. دو.. سه! شمعایِ رو کیکمُ فوت کردم. تمامِ صندلی های کافه پر بود از آدم‌هایی که برای جشن گرفتنِ روزِ تولدم جمع شده بودن و حالا تشویقم میکردن و تبریکم میگفتن.. از بین جمع و صدای خنده‌ها ، یکدفعه ، صدایِ قدم های آرومت رو شنیدم که نزدیکم میشد، گیتارتُ بلند کردی و شلوغیِ محیط ، حالا پر از سکوتِ موسیقیِ تو بود؛ و بعد همه شروع کردن با سازت -𝑯𝒂𝒑𝒑𝒚 𝑩𝒊𝒓𝒕𝒉𝒅𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒚𝒐𝒖- خوندن برام.. . [ به این فکر میکردم که خوش‌به‌حالِ سیم های گیتارت که دستای گرمت لمسشون میکنه و هربار انگشتات نوازششون میده . ] کیکُ بریدم وُ همه مشغولِ تعریف از طعمِ فوق العاده‌اش شدن و من ، با نگاهی که دوست داشتن و قدردانی ازشون می‌بارید ، همراهِ یه لبخندِ ملیحِ شیرین ، به تو نگاه میکردم.. صدایِ ویبرهٔ موبایل رو میز بلند شد و چشمامُ باز کردم . از خیال اومدم بیرون. کافه رو امشب زودتر بسته بودم ، تا خلوت باشیم و تنها . صفحهٔ موبایل روشن بود و پیامِ تورو نشون میداد : - [ شمعتُ فوت کردی؟ من رو به روت نشستم و دارم نگاهِت میکنماا ! ] لبخند زدم. نگاهم به صندلیِ خالیِ روبه‌روم افتاد و بعد ، به کیکِ کوچیکِ مقابلم . چشمامُ بستم ، آرزومُ پشت چشمم دیدم و.. شمعُ فوت کردم. - بازم صدایِ ویبره : [ تولدت مبارک کتابدار آشویتس =)* ] - نامه هایی به تو⁶ , ۲۷ دی , Abr .  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

 "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

لعنتی ، زیادی سکوت میکنم و میخندم و بروز نمیدم.

[ کاپشن صورتی ، لبخندتُ میبینم* ] 🇮🇷

- کاش فقط چون تکستام ژانری در رابطه با عشق و دلتنگی و این‌چیزا داره فکر نکنید عاشقم و احساسی‌ یه نویسنده هزارتا شخصیت داره که هرکدوم ، هزارتا ژانر و ماجرا دارن پسر -

_

سفیدی هایم را با سیاه ، رنگ کردم‌. طرحی سیاه شده بودم با لکه ای سفید.. ؛ لکه ای سفید درست مقابلِ قلبم‌. رنگ نمی‌گرفت! سیاه ها تمام می‌شدند و زغال ها سایه ، اما باز قلب بدون هیچ طیفی از خاکستری ، سفید مانده بود.. گویی که [ هزاران عاشق دیوانه در من است ، که به هیچ بند و فسونی نمی‌کنند رهایت! ] هرچه کردم سفیدیِ عشقت ، تاریک نشد که هیچ سیاهی هارا نیز صبحِ فردا سفید کرده بود .  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

. . .