چاقویِ کند بود و، به نرمی
آزار داد سینهی ما را
رازی که داشتیم و نگفتیم
زیرا که درد نیز نفهمید
ما هندوانه های رسیده
دل نازکیم و پوست کلفتیم
زیرا که در نهایت اندوه
از هرکه لطمه میزد و میرفت
لبخند را دریغ نکردیم
لبخند نیز آفت ما شد
زیرا که در نهایت لبخند
یک شب بدون گریه نخفتیم
#حسین_صفا