بی نام بود ، با بی نامی اش دلم را بُرده بود .

"از همهِ دنیا خستهام..." از این همه رفاقتهای پوشالی، از سلامهای تصنعی فامیل، از دلهایی که میگویند "دوستت دارم" ولی پشت سر فراموشت میکنند... خستهام. دیگر حوصلهی بازیهای تکراری را ندارم. ترجیح میدهم در سکوت خودم گم شوم، با تنهاییام راحتتر نفس بکشم. لااقل وقتی تنها هستم، مجبور نیستم تظاهر کنم که "همهچیز خوب است". تنهایی من، انتخابِ آگاهانهام است. نه از سر نفرت، که از سرِ خستگیِ یک قلبِ زیاد شکسته... ببخشید اگه سرتون رو درد اوردم 🫀

اینم چون دوستت دارم :)

فوقش نشد؛ باهم میشینیم با یه چایی تو بین‌الحرمین غصه هامونو میخوریم⁷⁴ .‌ .

خدایا اگه هنوز دفتر مقدرات بندگانت بازه یه کربلا با پای پیاده و تاول زده برامون بنویس.

یه حرم فقط رفیق بآمعرفت : )

چندروزی توفکر بودم در همان ایام خواب دیدم درمسیری راه میروم وراه راگم کرده ام .ازروبه رویک منطقه نورانی و ساختمانی رادیدم. جلوی آن فرش قرمز پهن بود .درورودی آن،یک نگهبان ایستاده بود.من نزدیک شدم ،به من گفته شدکه جلسه شهداست.گفتم اتفاقا من با شهدا کار دارم .متوجه شدم شهید«محمدطحان»«محمدحسین حمزه»«عباس دانشگر»دراین ساختمان هستند.من خیلی خوشحال بودم،از نگهبان خواستم که اجازه بدهدواردشوم.گفت:«اجازه نداری» به او گفتم:راه رااشتباه آمده ام،بگذاربروم. چکیده ای از کتاب تأثیر نگاهِ شهید.. ادامه دارد..

گفت:«شماهمینجا بایست،من از شهداسوال میکنم وبه شمامیگویم».وقتی نگهبان برگشت ،بادست اشاره کردوگفت:مسیررااشتباه آمدی،ازآن مسیربایدبروی . باخودگفتم که راه خیلی طولانی‌ست من چندروزبایدراه بروم،درهمان حال ازخواب بیدارشدم،متوجه شدم برای شهیدشدن بایدخودراآماده کنم ‌.رسیدن به مرزخدایی و لقاءالله باید مجاهدت کرد تاسرسوزنی ازتعلقات دنیوی دروجود انسان نباشد . چکیده از کتاب تأثیر نگاهِ شهید.. ادامه دارد..

لا‌إله‌إلااللّه..