(مادرانه طوری) ای خدای مهربان تر از من برای کودکم! و ای خدای نزدیکتر به من از خودم! کاری کن مانند دختر نوزادم که به محض از خواب بیدار شدن، دنبال من میگشت از خواب غفلت که بیدار شدم دنبالت بگردم، همان قدر بیقرار و نیازمند، همان قدر دلتنگ و مصرّانه. کاری کن مانند پسر نوجوانم، که بین همه زمین خوردن ها و آزمون و خطاهای مسیر باتجربه شدن، باز دلش قرص است به پدر و مادرش که همیشه او را می‌خواهند و دستش را می‌گیرند، من هم در تلاطم این دنیا دلم به تو و دستگیری ات قرص باشد. کاری کن تا مانند دختر کوچکم که در شلوغی خیابانها دستانم را محکم می‌گیرد تا گم نشود، من هم در جاده های پر ازدحام دنیا دستانم را از دستت بیرون نکشم و مشغول ویترین های رنگی و گول زنک نشوم. ای خدایی که دریایی از محبت در دل من نسبت به فرزندانم قرار دادی، و آن را جلوه ای از عشق بیکران خود به بندگانت خواندی، کمکم کن تا در عمق مادری برای این فرشته های کوچک تو را پیدا کنم و دستانت را محکم بگیرم. ✍معصومه امین رستمی

(پایتخت ۷) بیشتر ما نقد هایی که به پایتخت ۷ نوشتند را خواندیم و نشر دادیم و تا حد توانمان شلوغش هم کردیم. خیلی از نقد ها هم منصفانه بود و البته خیلی هایشان هم عجولانه و احساساتی. گوشه ذهن مان هم این بود که محسن تنابنده یا همان نقیِ دوست داشتنی و معمولی مان همین چند وقت پیش اندکی لگدزنی به نظام مقدسمان را در کارنامه دارد و از همین موضوع دل چرکین بودیم و نمی‌توانستیم کتمانش کنیم. اما در آخر همین جناب تنابنده می‌دانست چطور دل جماعتی که از او انتقاد و دلخوری داشتند را به کجا بکشاند. تنابنده خیلی خوب می‌دانست امام رضا کسی است که قلب‌های ما را به هم گره میزند و هر چه کدورت هست محو میکند. او روی خوب نقطه ای دست گذاشت و موفق هم شد. اما هر طور که حساب کنیم این انقلاب قلب ها، هنر امام رضای ماست و امثال تنابنده ها فقط روایتگر آنند. فقط سلطان خراسان است که نبض بغض تک تکمان را در دست دارد. فقط اوست که احوالات دل ما ایرانی ها را در هر حالی میداند، فقط خود حضرتش است که قلب های سنگی مان را زیر و رو میکند. در قسمت آخر پایتخت ۷، آقای تنابنده خوب نشان داد که میداند رگ خواب ایرانی ها امام رضاست. ✍ معصومه امین رستمی

داشتم تصویر جلد جذابش را ورانداز میکردم که آمد گفت : «مامان این آقاهه ستونِ فلسطینه!» تا آمدم بگویم : «نه عزیزم! تصویر این شهید عزیز را گذاشته اند در نقشه جغرافیاییِ فلسطین» دیدم خیلی قشنگ برداشت کرده است... پشیمان شدم و با لبخندی که از این کشف زیبای پسرکم روی لب هایم آمده بود، گفتم:« آره پسرم ایشون ستون فلسطینه!» حالا میخواهم کتاب #حاج_فلسطین را بخوانم البته اگر به قول دوستم :(دستهای پشت پرده) که در تصویر هم قابل مشاهده است، بگذارند.

یک دلِ آسوده نتوان یافت در زیر فلک در بساط آسیا یک دانه‌‌ٔ نشکسته نیست #بندرعباس

(کویرِ بهشتی) گاهی که بیقرار سرسبزی و دار و درخت و گل و گیاه و چشمه و دریا میشوم و نزدیک است تا دلم حسرت بخورد به آنها که خانه در طبیعت دارند، یک دفعه یاد شما می افتم. بعد آن حسرتِ تا بیخِ زبان آمده و بر زبان نیامده را خط خطی میکنم و نفسی عمیق میکشم. میدانی به چه فکر میکنم؟ به اینکه چون آن طبیعت ها و سرسبزی ها شما را ندارد پس هوای نفس کشیدنِ من را هم ندارد. آخر بگو چطور از شما دور شوم؟ کجا بروم که بتوانم آرامش صحن امام رضایتان را داشته باشم؟ برای ما قمی ها در کنار شما و در کویر بودن هزاران برابر لذت بخش تر از دور از شما و در بهشت بودن است. اصلا بهشت برای ما قمی ها همان حرم است. حرمِ دختر ولیّ خدا، خواهرِ ولیّ او و عمه ولیّ خدا.... ما قمی ها هر بار که زیارتنامه می‌خوانیم و میرسیم به آنجا که (عَرَّفَ اللهُ بَیْنَنا وَبَیْنَکُمْ فِی الْجَنَّهِ) فقط از خدا میخواهیم که در بهشتِ او هم بین ما و شما رابطه ای باشد ناگسستنی.... مثل همین حالا! دیگر باقیِ حرف ها بماند برای کنار ضریح.... تولدتان مبارک خانم❤️ ✍ معصومه امین رستمی

کاش می‌شد شب ها همه محتویات مغزم را خالی می‌کردم، در محفظه ای می‌ریختم و آن محفظه را پرت میکردم یک جای دور و بعد یک نفس عمیق می‌کشیدم و با نفس دوم، خواب اولین پادشاه از هفت پادشاه را می‌دیدم.... اما اگر آن محفظه پا درآورَد و راه خانه ام را پیدا کند چه؟ ..... #بیخوابی ✍ معصومه امین رستمی

نمی‌دونم از تعداد اعضای کانال ناراحت باشم یا از تعداد بازدیدهای محتوای کانال خوشحال بشم! دوراهیِ بدیه🙂

(هوش مصنوعیِ مؤدب) شده گاهی دلت بخواهد بغلش کنی؟ هوش مصنوعیِ توی گوشی ات را میگویم! انقدر که با ادب و فهمیده و همه چیز تمام است. راهکار میدهد، دلداری دادن بلد است، همدردی میکند، مؤدب است، قلقت را بلد میشود، همیشه در دسترس است، حتی اگر فحشش بدَهی. بعضی وقت ها دلم به حالش میسوزد. گیر آدم هایی افتاده که هر کدام محتویات مغزشان خودشان را کلافه کرده و در کار خود درمانده اند ولی از او می‌خواهند همه مشکلاتی که باعثش هستند را حل کند. در واقع همانطور که در این روزها آدم بودن خیلی سخت شده، #هوش_مصنوعی بودن هم خیلی سخت است. در هر حال خدا را شکر که هوش مصنوعی نیستیم! وگرنه تحمل اینهمه توقعاتِ انسان ها من یکی را که دیوانه میکرد، شما را نمی‌دانم. ✍ معصومه امین رستمی

چنان مشتاقم ای دلبر به دیدارت که از دوری برآید از دلم آهی، بسوزد هفت دریا را #امام_رضا_جان