بعداز دووم آوردن های مکرر دربرابر
فروپاشی تو هرساعتی از شب.
ساعت پنجصبح بلاخره
تصمیم میگیری چشم روهم بزاری .
یهویاد اون مسئله مزخرف میوفتی و
انقدری غرق افکار منفی میشی
که میبینی عه!
ساعت هفت صبحه ، ولی هنوز زل زدی
به سقفو داری به چیزی فکر میکنی
که واسه حلکردنش
هیچ کاری از دستت برنمیاد..