وقت گوش کردن به حرف های خداست...

دلم: برو یه ویس یا به پیام بنویسن و حرفایی ک برای بعضی آدما داری بهشون نگفتی رو بگو... نترس از اینکه بعدا می بینی شون. برو بگووو هرچی تو دلته هرچی دلت میخوادد برو حرف بزنن حرررف مغزم: بشین سر جات بابا، تا الان بعضی وقتا یه چیزای کمی از حرفاتو گفتی چیشد؟

نمیخوام شکننده و ضعیف باشم، حتی به قیمتی که خودمو بشکونم و دوباره از اول بسازم. سعی کنم همه چیو به باد فراموشی بسپارم و تظاهر به فراموشی کنم. نمیدونم. فقط نمیخوان شکننده باشم!

شاید همین انکار کردنم هم به خاطر این باشه ک میدونم اگه حرفای تو سرمو باور کنم میشکنم و میریزم! پس انکارش میکنم. جوری ک انگار هیچی نشده!

امیدوارم فردا مثل امروز نباشه و انقدر پای گوشی نباشم. رسما کل روزو تو گوشی بودم😐🤦‍♀

ولی میدونستین من یه دورانی از زندگیم رو برای یکی دو ماه یا شایدم بیشتر هر روز به همین منوال گذروندم؟ حقیقتا خودمم اذیت میشدم گاهیی وقتا ولی کاری. نمیکردم... ینی حوصله شو نداشتم که کاری کنم.

+اون کیه که فردا امتحان داره و لای جزوه رو هم باز نکرده؟ _من من من من🖐🏻

اوکی دیگه واقعا بخوابیم. سرم و چشمام دیگه نمیکِشَن :|

همه باهم دوستیم دیگه... :)

ساعتو

اللهم عجل لولیک الفرج🌙

زهرای متانویا، غصه نخور شاید صلاح تو توی صبر کردن برای خواستته و قراره توی این صبر کردنِ رشد کنی و قوی بشی. تازه بعدم که به دستش بیاری بیشتر قدرش رو میدونی چون یادت نمیره که چند ماه به خاطرش صبر کردی... خلاصه که ان الله مع الصابرین دخترم :)