از ده، یازده شب بی دلیل دلشوره داشتم و حالم یه جوری بود.
نگران یه عزیزی بودم که بهم زنگ زده بود و من متوجه نشده بودم بعدشم هرچی من بهش زنگ زدم جواب نداده بود...
هرکاری کردم با اون دلشوره خوابم نبرد. بیدار موندم تا اذان، نماز خوندم و بعد از نماز رفتم تو سجده و از خدا خواستم سریعتر یه خبری از اون بنده خدا بهم برسه...
برگشتم توی رختخواب ولی هرچی اینور اونور شدم خوابم نبرد. از دلشوره داشتم پوست زبونم رو میکَندم ولی هی خودمو دلداری میدادم.
تا اینکه یه دفعه صدای پیامِ گوشیم بلند شد. سریع نگاه کردم دیدم همون عزیزِ دلمعه. بعد از ۵ ساعت یه نفس راحت کشیدم و جوابشو دادم.
خداروشکر... :)
احساس میکنم خدا بیدار نگهام داشت تا خیالمو راحت کنه بعد بخوابم... اینجوری که انگار اومد در گوشم گفت: مگه من میذارم با دلشوره بخوابی؟ :)
خواستم بگم، خدایا ممنون که مثل همیشه صدای مارو میشنوی و جواب مونو میدی.
دوستت دارم، دوستت داریم🧡🫂
تو همهی دار و ندار و کس و کار مایی :')♥️
هدایت شده از مجهولات
هر رنجی که تو این دنیا متحمل میشی رو، اگر ریشهیابی کنی میبینی تهش برمیگرده به یه "دل بستن اشتباه".
انگار خدا همهشو تو تیکه به تیکهی زندگیت چیده که یاد بگیری دل نبندی؛ به رفیق، خانواده، معتمد، عشق، اصلا به پول، هوش، شغل، سلامتی.. به هیچی دل نبندی.
همش یه تمرینه که آماده اون لحظه آخر شی که باید همهشو جا بزاری بری.
هیمآ...♡
فروپاشی روانی از آنچه فکر میکنیم به همه ما نزدیکتر است.
اگه همین الانش هم بغل مون نکرده باشه.
آخرین پلنم برای جلوگیری از ریزش موهام و افزایش رشد دوباره شون اینه که یه چسب یک دو سه بگیرم بشینم دونه دونه تارهای موهامو به کف سرم بچسبونم.