#حوزه_و_روحانیت ۳۷۶
رهبر معظم انقلاب :
🔻بسـیاری از فیلم ها را سـاخته اند کـه ظاهرش نشـان نمی دهد؛ امـا تبلیغِ مسـیحیت اسـت. حتی دوسـتانِ خـودِ مـا در تلویزیون، ایـام ژانویـه و کریسـمس که می شـود، به مناسـبت این که عـدّه ای از هـم میهنان ما مسـیحی هسـتند، از روی ملاطفـت و یـا مثـلاً مجامله بـا آنهـا، چند فیلـم مسـیحی و کلیسـایی را پخـش می کنند. مـن نگاه کردم، دیـدم اغلب این هـا تبلیغ کلیساسـت. آن کـه این فیلـم را گذاشـته، نفهمیده اسـت؛ اما کسـی که ایـن فیلم را می بیند متأثـر می شـود. کشیشـی را در یـک چهـره ی نورانی نشـان می دهد کـه فـلان کار را می کنـد. البتـه همه نوع کشـیش داریـم و مـن از آن هـا بی اطّلاع نیسـتم. هم کشـیش خـوب و هم کشـیش بـد داریم؛ امـا غرضـم «تبلیغات »اسـت که مـا آن را نداریـم. این کارهـا، کارهایی نیسـت کـه یک شـبه انجام گیـرد. امـروز اگر شـما در ایـن زمینه ها شـروع به کار کردیـد و تولیـد امواج صوتـی و تصویـری - بخصـوص تصویری - داشـتید، شـاید ده سـال دیگـر، این توانایـی برای حـوزه به وجـود آید؛ ولـی ما فعلاً ایـن را نداریـم. از هنـر اسـتفاده نمی کنیم؛ کتـاب و مقالـه و مجلّه هم نداریـم! آن مـوارد، چیزهـای مـدرن و جدیـد و دور از دسـترس بـود؛ اما کتـاب و مقالـه که دور از دسـترس نیسـت .این ها را هـم نداریم! حـوزه به عنوان حـوزه، در زمینـه ی تبلیغ دیـن، کتـاب و مطبوعات و مجلـّه هم ندارد! نارسـایی در امـر تبلیـغ وجـود دارد؛ ولـی اهتمام بـه امر تبلیـغ به عنـوان امـری که مربـوط به نظـام اسـت، در حوزه نیسـت .نـکات گفتنی دربـاره ی حوزه بسـیار اسـت؛ ولی بـه فصل آخـر - که عـلاج ایـن نارسایی هاسـت - می پـردازم. عزیزان من! امـروز ایـن کار قابل علاج اسـت. ممکن اسـت دیـروز قابل علاج نبـود و - نسـتجیر باللَّه - ممکن اسـت فـردا هم نباشـد. «قم فاغتنم الفرصة بیـن العدمین». چهار سـال پیش کـه اینجا آمـدم، صحبت کـردم و گفتم مـا در دوران جوانـی که تازه ایـن افـکار را یاد گرفتـه بودیـم و با افکار نـوِ مربوط بـه حوزه ها آشـنا شـده بودیم، موقعیت مناسـبی برای اجـرای طرح هـای نو نداشـتیم. آن وقت هـا هم این افـکار بـود. این ها حرف هـای جدیدی نیسـت. یکـی از دردهای ما نیز همین اسـت کـه سال هاسـت انگیزه هـا وجـود دارد؛ ولـی بـه تناسـب آن انگیزه ها، کار کمی شـده اسـت.
📚 بیانات در دیدار جمعی از نخبگان حوزوی ؛ سال۷۴
عضو شوید 👈حوزه آنلاین
#حوزه_و_روحانیت ۳۷۷
رهبر معظم انقلاب :
🔻اولیـن نفـر مرحـوم آیـةاللَّه بروجـردی (رضـوان اللَّه علیه) بـود کـه در آن روزهـا، امـام (رضـوان اللَّه علیـه) و مرحوم «آیـةاللَّه محقّق دامـاد» و «مرحـوم آیـةاللَّه حاج آقـا مرتضی حایـری» - فضلای جـوان و پرنشـاط آن روز حـوزه - با همیـن انگیزه هـا دور آقای«بروجـردی» را گرفتند؛ ولی بعـد به دلایلی نتوانسـتند و رهـا کردند و کنار آمدنـد. در آن وقت هـا، این حرف هـا بوده اسـت و مرحـوم آیـةاللَّه امینـی (رضـوان اللَّه علیـه) برای خـود من نقـل میکرد کـه در زمان «آسـید ابوالحسـن»، در نجف هم همین افـکار بوده اسـت که مرحـوم «آیـةاللَّه خویی» و بعضـی آقایـان دیگر، جزو همـان جوان هـایِ پرشـورِ آن روز بودند کـه این حرف هـا را میزدنـد. حرفی کـه می توانیـم بزنیم این اسـت کـه آن روز ،این ها نمی توانسـتند کاری بکنند؛ چـون حکومت ظالمی بر سـر کار بود و پـول و امکانـات در اختیار ما نبـود و اجازه ی کار نمی دادنـد و هـر روحانـی کـه می خواسـت در ایـن زمینه ها اقدامـی کند، بـه دهانـش می زدند. بـزرگانِ حـوزه هم می ترسـیدند که اصلِ حـوزه از بین بـرود. اگر عـدّه ای می گفتنـد بیایید اصـلاح کنید، میگفتنـد اصلِ حـوزه در خطر اسـت و ظالمین کـه بر سـر کارنـد، حـوزه را می بلعند. ولـی امـروز، این حرف ها نیسـت. البته ایـن نکتـه را نیز بگویـم که امـروز هم تـا ما یـک کلمه حـرف میزنیـم، بدخواهـان میگوینـد این هـا می خواهند حوزه را دولتـی کنند! خیـر؛ من قویـاً این ادّعـا را تکذیـب میکنـم. البته دولت، دولت اسـلامی اسـت، رئیـس دولت هم یک فـردِ فاضـل و طلبـه ی خودِ ایـن حوزه اسـت. رئیـس جمهـور ما، خـودیِ این حـوزه اسـت و بیگانه نیسـت؛ امـا من اعتقـاد نـدارم که حـوزه باید وابسـته بـه یک تشـیکلات دیگری شـود. ایـن اعتقـاد، متعلـّق به حالا نیسـت .ازسـابق - قبـل از انقلاب و بیشـتر پـس از انقـلاب - کـه این قضیـه مطرح میشـدکه آیـا اگر دولت اسـلامی باشـد ،باز هم حـوزه باید تشـکیلات جدایی داشـته باشـد یا خیـر؟ من جزو کسـانی بـودم که مسـتدلاً و بـا تکیه بـر ادلهّ ی قوی، معتقـد بـودم که حـوزه بایـد مسـتقل باشـد. الان هـم عقیـده ام همین اسـت. از کسـی هـم نمی خواهـم تقیه کنم؛ ملاحظـه ی کسـی را هم نمیکنـم. به دهن کسـانی کـه در مقابـل هر حـرف اصلاحی،وسوسـه ای را در وسـط می گذارنـد، بزنیـد. دشـمن به طـور قطعی و روشـن، همـه چیـز را می بـرد. نمی گویید شـاید هر فریـاد اصلاحـی و هر سـخن دردآلودی کـه از دل دردمنـدی بلند میشـود، فوراً چیـزی بـه آن بچسـبانند؟ این مسـأله، عـلاج دارد. امروز میشـود این علاج را انجـام داد. امـروز، حکومتی الهی و اسـلامی و متّکـی و معتقد به حـوزه و قدردان و پشـتیبان آن داریم. من آماده هسـتم تـا هر حرکـت خوبی را در ایـن زمینه پشـتیبانی کنـم. بنابراین امـروز، روز علاج اسـت. باید علاج کنیـم. اگـر نکردیم، خـدای متعـال مؤاخـذه خواهد کـرد ایـن عقیده ی من است
📚 بیانات در دیدار جمعی از نخبگان حوزوی ؛ سال۷۴
عضو شوید 👈حوزه آنلاین
#حوزه_و_روحانیت ۳۷۸
رهبر معظم انقلاب :
🔻فهرستی از راه کارهای حل نارسایی های حوزه
آنچه را که به نظر می رسد علاج این موارد است؛ فهرست وار مطرح میکنم:
۱.قبولِ دردی
اوّلاً، قبـولِ درد اسـت. کسـانی نیایند بگوینـد این حرف هـا چیسـت و مطرح کنند کـه «شـیخ انصـاری» و «میرزای نائینـی» و «آخونـد» و «امـام» و دیگـر بـزرگان، در همیـن حوزه هـا پـرورش پیـدا کرده انـد و شـما حـرف تـازه ای میزنیـد! اگـر آنهـا درد را قبـول نکردنـد، درمان درسـت نخواهد شـد. ایـن کار، به دسـت شـما - بخصـوص فضلای جوان - اسـت. بگوییـد، تکرار کنیـد، بنویسـید، اسـتدلال نمایید؛ با کسـانی که این مـوارد را قبـول ندارنـد، مباحثه کنید، مجادلـه ی بحق کنیـد و ثابت نمایید کـه این بیمـار، واقعاً بیمار اسـت و ایـن موجـود زنـده، درد دارد. اگر درد را نفهمیدنـد، ایـن بیمـار درمان نخواهد شـد .
📚 بیانات در دیدار جمعی از نخبگان حوزوی ؛ سال۷۴
عضو شوید 👈حوزه آنلاین
#حوزه_و_روحانیت ۳۷۹
رهبر معظم انقلاب :
🔻۲.همّت گماشتن برای علاج
ثانیاً، گماشـتن همّـت به عـلاج اسـت. نگویند: بلـه؛ درد هسـت؛ ولی حـالا چـه کار کنیم؟! حدود سـی سـال پیش ،یکی از بزرگان حـوزه - که رضـوان خدا بر او بـاد و من بـا دل و جان بـه او ارادت داشـتم درباره مسـأله ای میفرمود:
«بله؛ یـک گناه یا جـرم بزرگـی -تعبیر درسـت یادم نیسـت انجام شـده اسـت؛ لیکن حـالا دیگـر چـه کار میتوانیم بکنیـم؟» ایـن، یعنـی نـگاه کـردن، مشـکل را دیـدن؛ امـا همّـت بـه علـاج آن نگماشـتن. راهـش همین اسـت که کسـانی - بخصـوص جوانـان - کـه احسـاس درد میکننـد، آن درد را گسـترش دهنـد، منتشـر کننـد، بـه دیگـران منتقل نماینـد، بـا کار آمـدان و متنفّذیـن حـوزه آن را در میـان بگذارنـد و وادار کنند کار انجـام گیرد.
📚 بیانات در دیدار جمعی از نخبگان حوزوی ؛ سال۷۴
عضو شوید 👈حوزه آنلاین
#حوزه_و_روحانیت ۳۸۰
رهبر معظم انقلاب :
🔻۳.بیدار شدن روحِ کار در جوانان حوزه
ثالثـاً، بیـدارشـدن روحِ کار در جوانان حوزه اسـت. وقتـی میگوییم جـوان، منظور این نیسـت کـه هر جوانِ خـامِ ازراه رسـیده ای، علاج کننـده ی درد اسـت. منظور مـن فضلای جواننـد کـه الان بحمـداللَّه در حوزه، طبقـه ی بزرگی را تشـکیل میدهند و سنّشـان در حـدود چهل و حـول و حوش آن اسـت و کفایـه و مکاسـب و درس خـارج تدریس میکنند و سال هاسـت کـه پـای درس فقه و اصـول نشسـته اند و بعضـی مباحـث دیگر هـم دارنـد. روحِ کار، بایسـتی در اینها زنده شـود. کسـانی کـه مخاطبـان مـا هسـتند، بایـد روح کار را در آنها زنـده کنند. اگـر نکردند، خـود این ها بایسـتی حرکت و تـلاش کننـد و همّـت بگمارند .
📚 بیانات در دیدار جمعی از نخبگان حوزوی ؛ سال۷۴
عضو شوید 👈حوزه آنلاین
#حوزه_و_روحانیت ۳۸۱
رهبر معظم انقلاب :
🔻تأسیس مرکزی مشخّص، جهت انجامِ کارها
رابعـاً، مرکزی بـه طـور مشـخّص، متصـدّیِ سررشـته دارِ انجـامِ ایـن کارها شـود. چهار سـال قبـل، بحث ما بر سـر تأسـیس این مرکز بـود که بحمـداللَّه امـروز حاصل شـده اسـت. امـروز، حـوزه یک شـورای عالـی و یک مدیـر دارد که مـن در همین جـا فرصـت را مغتنم میشـمارم و از زحمـات جنـاب آقـای مؤمـن ( ادام اللَّه بقائه الشّـریف ) به خاطر زحمات چنـد ساله شـان در سـمت مدیریـت حوزه تشـکّر میکنـم و هـم به جنـاب آقـای اسـتادی (دامـت برکاته) که عزیـزِ ما هسـتند و این بـار مهـم را بـه دوش گرفتند و مـن واقعـاً از صمیم دل به ایشـان اخـلاص دارم، خوشامد عرض میکنـم. حوزه بایـد مرکز و سررشـته دارِ ایـن حرکت ها باشـد. مدیریـت، دو گونـه کار میتواند بکند: یـک گونه ،کارهـای قانونـی و آیین نامه ای اسـت کـه مثلـاً امتحانـات و گزینـش و شـهریه این طـور باشـد. یکی هـم کارهای بزرگ و عظیمی اسـت که شـاید تحت یـک آیین نامـه و نظام نامه ای هم نیایـد؛ بلکه حرکتـی جهادی و بسـیجی و به کارگیـریِ افراد گوناگـون و راه انداختـنِ امور اسـت. به هر حال، باید مرکزی مباشـرت مسـتقیم و مشـخّص کند و به نظر مـن، امـروز ایـن مرکـز، مدیریت حوزه اسـت.
📚 بیانات در دیدار جمعی از نخبگان حوزوی ؛ سال۷۴
عضو شوید 👈حوزه آنلاین
#حوزه_و_روحانیت ۳۸۲
رهبر معظم انقلاب :
🔻۵. ایجاد محیط های باز برای پرورش افکار
خامسـاً، ایجاد محیط هـای باز بـرای پرورش افـکار اسـت. باید ایـن کار در حـوزه انجام شـود و از چیزهایی اسـت که حوزه را زنـده خواهد کـرد و آن نتایـج، مترتب خواهد شـد. باید بـرای فقـه و کلام و علوم عقلی، مجمع هایی تشـکیل شـود و مثلاً برای فقـه، مجمعِ بررسـیِ ِمباحـث تازه ی فقهـی مرکّـب از هفت، هشـت، ده نفـر طلبه ی فاضـل ایجاد شـود و این ها مرکزی داشـته باشـند و جلسـاتی تشـکیل دهند و سـخنرانی های فقهی بگذارنـد تا هر کس هـر خطابه و مطلب و فکـر جدیدی در فلان مسـأله ی فقهـی دارد - از طهارت تا دیـات، کوچک و بـزرگ - به آنجا بیـاورد و آنها نگاه کننـد؛ اگـر دیدند ارکانش درسـت اسـت (نـه اینکـه خودِ حـرف درسـت باشـد) و متّکی بـه بحث و اسـتدلال طلبگی اسـت و عالمانه طـرح شـده اسـت، آن را در فهرسـت بنویسـند و در نوبـت بگذارند تـا این که آن فـرد، روزی بیایـد و در حضور جماعتـی که اعـلان می شـود خواهند آمـد، سـخنرانی کنـد و آن مسـأله را آزادانه تشـریح نماید و یک عـدّه هم آنجـا اشـکال کنند.
ممکن اسـت کسـانی که در آن جلسـه هسـتند، از خود آن شـخص فاضل تر باشـند. هیچ اشـکالی ندارد. یک مسـأله که بحـث میشـود، این فکـر پراکنده میگـردد. این طـورنباشـد که تا کسـی یک فکـر و یا فتـوای جدید فقهـی - ولو غلـط - داد، برخـورد اوّل ما نفـی باشـد و بگوییم ببینیـد فلان کس چـه فتوای چرنـدی در فلان مسـأله داده اسـت!
بالاخره یک نظـر فقهی بایـد طرح شـود و مورد بحـث قرار گیـرد و برای ابـداع افـکار جدید فقهـی، میدان باز شـود .
البته ایـن کار بایـد با ضابطـه و قانون باشـد؛ نـه اینکه هـر کسـی بیاید برای خـودش حرفـی بزند.
مجمعی شـبیه همین، بـرای کلام باشـد. افـکار و حرف های کلامی جلـو بیاینـد و طلبه ها یکدیگـر را برای طـرح آن ،خبر کننـد. بایـد حرف ها در فضـای حـوزه قابل بیان شـود و کسـانی کـه حرف تـازه ای دارنـد، بیاینـد بگوینـد. «رُبَّ حامل فقـهٍ الـی مَن هُـوَ افَقَـهُ مِنه». ای بسـا کسـانی که یـک مطلـب فقهـی را ابـراز می کنند، کسـی میشـنود و از او منتقل می گـردد و بعـد به یـک مطلب خـوب میرسـد. ممکن اسـت آن مطلبـی که القـا شـده، اصلش غلـط و حرف بی ربطی باشـد؛ اما کسـی کـه آنجا نشسـته، به یـک مطلب جدیـدی برسـد و میـدان و عرضـه ی افکار جدیـدی باز شـود. در زمینـه ی علـوم عقلی نیـز همین طور اسـت .
📚 بیانات در دیدار جمعی از نخبگان حوزوی ؛ سال۷۴
عضو شوید 👈حوزه آنلاین
#حوزه_و_روحانیت ۳۸۳
رهبر معظم انقلاب :
🔻تغییر جدّیِ در کتب درسی
سادسـاً، تغییر جـدّیِ کتب درسـی اسـت. مسـأله ی کتاب هـای درسـی را باید جـدّی گرفـت. بایـد کتاب های درسـی تغییر کند. بنـای بر تغییر هـم باید بـر صرفه جویـی در وقت طلبه باشـد. طلبه ی مـا «مُغنـی» را میخوانـد؛ در حالی که همیـن مطالبی کـه در «مُغنی» اسـت؛ مقـدار لازمِ آن در کتـاب کوچکتـر دیگری وجـود دارد که به زبـان خیلی خوبی نوشـته شـده و یک نفر نویسـنده ی معاصر، آن را نوشـته اسـت. چه لزومـی دارد که مـا حرف «ابن هشـام» را بخوانیـم؟ این کار، چـه خصوصیتـی دارد؟ «مُغنـی» درسِ خارجِ نحو اسـت. میبینید که اسـتدلال میکند آیـا «واو »برای فلان معنـا میآید یا خیـر. فـلان کس گفته اسـت میآیـد، دلیلـش این اسـت. فلان کـس هـم پاسـخ او را داده اسـت. این، درسِ خارج اسـت. مگر مـا میخواهیم خـارجِ نحو بخوانیـم؟ مـا میخواهیم بدانیـم «واو» در چـه معنایی اسـتعمال میشـود. این نکتـه را در کتاب نوشته اند.
📚 بیانات در دیدار جمعی از نخبگان حوزوی ؛ سال۷۴
عضو شوید 👈حوزه آنلاین
#حوزه_و_روحانیت ۳۸۴
رهبر معظم انقلاب :
🔻چرا ما بیخود در «مُغنی» یا «مطوّل» این همـه وقت تلف کنیـم؟ آنچـه را که بایـد در «مطـوّل» یـاد گرفت، در کتابی حـدود یک دهـم «مطـوّل» هسـت. آن را بخوانید. چـه لزومـی دارد که ما کتـاب «معالـم» را بر اسـاس اوّلین کتاب اصولـی بخوانیم کـه مثـلاً متعلقّ بـه چهار قـرن پیش اسـت؟ در حالـی که کتـاب «معالـم»، علاوه بـر اینکه مطلبش یک مطلـب اصولی اسـت و بالاخـره برای متعلّـم جدید اسـت، عبـارات آن هم عبارات مشـکلی اسـت. چرا ما طلبه را بـه عبـارت معطّل کنیـم؟ امـروز در دنیـا تمرین می کننـد که مشـکل ترین مطالـب را بـه آسـان ترین زبان ها بیـان و فرمولـه کننـد. رمـز می گذارنـد تا بـا گفتـن یـک کلمـه، مخاطـب ده کلمـه را بفهمد؛ امـا مـا بیاییـم عبارتِ مشـکلی را برای بیان مطلبـی انتخاب کنیـم. همین مطالبـی راکه مرحـوم صاحب«معالـم» به ِعبارت مشـکل بیان کرده اسـت، فـرد دیگری در کتـاب اصولـیِ دیگری کـه از «معالـم» کوچکتـر و جدیدتر هم هسـت، چهار صد سـال بعـد از «معالم» نوشـته و همـه ی مطالـب لازم «معالم» را بـه زبان سـاده بیان کرده اسـت. اینکـه بهتر از آن اسـت .
چه اسـتدلالی پشـت سـر این وجـود دارد که مـا کتاب هـا را عـوض نکنیم؟
📚 بیانات در دیدار جمعی از نخبگان حوزوی ؛ سال۷۴
عضو شوید 👈حوزه آنلاین
#حوزه_و_روحانیت ۳۸۵
رهبر معظم انقلاب :
🔻بایـد لَجنـه ای از فضـلای بـزرگ حـوزه ی علمیـه بنشـیند و یـک دوره فقـه - ازطهـارت تـا دیات - بـه زبان سـاده بنویسـند کـه کار «شـرح لُمعـه» را بکنـد و کیفیت اسـتدلال را نشـان دهـد. «شـرح لمعه»، کتاب نسـبتاً مشـکلی اسـت. ما چرا برای ایـن عبـارت، طلبـه را معطّل کنیـم؟ کتاب های درسـی دیگـر نیز همیـن گونه انـد. ایـن کتاب ها که از آسـمان نازل نشـده اسـت. یک روز هـم کتاب های درسـی دیگری بـود. مگـر «ریاض» کتـاب بدی اسـت؟ می گویند کتاب «مکاسـبِ» شـیخ، کتـاب خیلی خوبـی اسـت.البته که کتـاب خوبی اسـت؛ ولـی مگـر «ریاض» کتـاب بدی اسـت؟ یـک روز در حوزه هـای علمیـه، «ریـاض» می خواندنـد کـه البته زمـان ما نبـود؛ بلکـه زمانِ پـدران ما بـود. از جمله کتاب هـای معمولی کـه طلبه هـا در حـوزه می خواندنـد، دو جلد کتـاب «ریاض» بـود. آیا حـالا هم مـا «ریاض »بخوانیـم؟ آنهـا
«قوانیـن» و «فصـول» میخواندنـد؛ اما حـالا نمیخوانند و منسـوخ شـده اسـت. ایـن کار چـه مانعی دارد؟ بایـد لَجنـه و هیأتی بنشـینند و مباحثی کـه شـما در «مکاسـب» می خواهید یاد بگیریـد، در کتابـی که خیلی هم به مشـکلیِ «مکاسـب» نباشـد و آن مطالـب و اسـتدلال ها را هم داشـته باشـد؛ بنویسـند و آن کتـاب در حوزه ها خوانده شـود. مـا می خواهیـم کاری صـورت گیرد کـه طلبـه وقتی بـه پـای درس خـارج - کـه اوّلِ شـروعِ کارِ جدّی اسـت، والاّ بقیه مقدّمـات درس خارج اسـت - میرسـد، اگر اسـتاد در درس خـارج کلمه ای گفـت و اشـاره ای کرد، او گیج و گم نباشـد. مسـأله ی اصولـی را بدانـد. کتـاب اصول خوانـده باشـد. فقه بلد باشـد. ذهنش با اسـتدلال ها آشـنا باشـد و مبنای «شـیخ» و «آخونـد» را بدانـد. این، هـدفِ طلبه ای اسـت کـه سـطوحِ مقدّماتـی و عالیـه را می خواند .اگر بتواند همـه ی این ها را در ظـرف چهار سـال بخواند، مگر عیـب دارد؟ طلبـه را از دیپلـم بپذیریم، پنج سـال درس مقدّمات و ادبیـات و سـطوح را بخوانـد و بعـد وارد درسِ خارج شـود و کار اصلی را شـروع کند. مـا اگر زمـان را کوتاه کنیـم، بعـد در این مـدّت چیزهـای دیگـری هم یـاد خواهـد گرفت.
الان اگـر بگوییم«طلبـه زبـان خارجـی لازم دارد و امـروز در دنیایـی کـه ایـن همـه بـه هم وصل اسـت، اگر کسـی بخواهد بـه طور کامـل مفید باشـد، بایـد زبـان خارجـی بدانـد» میگویند: طلبـه وقت نـدارد. راسـت هـم می گویند .واقعاً با ایـن وضعیت، طلبه وقـت ندارد؛ ولـی اگر در وقـت صرفه جویی کنیـم، طلبه میتوانـد به تعلیم زبـان خارجی هم بپـردازد.
📚 بیانات در دیدار جمعی از نخبگان حوزوی ؛ سال۷۴
عضو شوید 👈حوزه آنلاین
#حوزه_و_روحانیت ۳۸۶
رهبر معظم انقلاب :
🔻بنابراین تغییر جدی در کتب درسـی بایـد صـورت گیرد؛ چـون تحـوّل از پایـه باید شـروع شـود. در خـودِ کتب درسـی بایـد کار شـود و در درس خـارج فقـه هم مباحـث کاربـُردی و مـورد اسـتفاده بایـد مطـرح گـردد. بعضی از مباحـث - مخصوصـاً در اصـول و در فقـه - وجـود دارد کـه واقعـاً مـورد احتیاج نیسـت؛ ولـی در اصـول و فقـه، این مباحـث را می خواننـد. یک فقیـه، در تمام طول بیسـت سـال هم کـه اسـتنباط کند، ممکن اسـت یک بـار حاجتش به بحثی، یـا به مبنـای معانی حروف، یـا در حقیقـت و مجاز و یـا مبانی دیگر بیفتـد. چه لزومـی دارد ما ایـن همه در مباحثِ غیـر لازمِ اصولِ، معطّل شـویم؟ در ایـن زمینه، مرحوم شـهید صـدر (رضوان اللَّه علیـه) کار خوبـی کرده اند .آن کاری کـه ایشـان در باب اصـول کردنـد و آن پیشـنهادی کـه در زمینـه ی درس و تعلیم اصـول دادند، پیشـنهاد خوبی اسـت.
📚 بیانات در دیدار جمعی از نخبگان حوزوی ؛ سال۷۴
عضو شوید 👈حوزه آنلاین
#حوزه_و_روحانیت ۳۸۷
رهبر معظم انقلاب :
🔻۷. ایجاد رشته های مستقل برای کلام
سـابعاً، ایجاد رشـته های مسـتقل - مثل فقه - بـرای کلام اسـت. فقه،یک رشـته ی اصلـی در حوزه ی علمیه اسـت .کلام هـم باید یک رشـتهّ اصلـی باشـد. نگویید کـه حالا چنـد سـاعت هـم کلام میگذاریـم؛ نه. طلبـه باید تـا جایی بخوانـد، بعـد طرف فقـه یـا کلام بـرود. به عنـوان یـک رشـته ی اصلـی در حـوزه، بایـد مجتهـد در کلام هم داشـته باشـیم.
📚 بیانات در دیدار جمعی از نخبگان حوزوی ؛ سال۷۴
عضو شوید 👈حوزه آنلاین