در آتشم و راهی جز صبر نمی دانم... #نشاط_اصفهانی

من بغض فروخورده‌ی جنگم...❤️‍🩹

با اهلِ درد، شرح غم خود نمی‌کنم تقدیر قصهٔ دل من ناشنیدن است... ❤️‍🩹

این روزها تلاش میکنم با انجام کارهایی که دوسشون دارم خودم رو از اندوه و اضطراب دور کنم و هنر همیشه پناهگاه منه:) ایشون دومین لباسیه که این روزها تمومش کردم...

خیلی اهل تلفنی صحبت کردن نیستم اما امروز گوشی رو برداشتم و به کسایی برام عزیزن زنگ زدم قبل از اینکه دیر بشه و حسرتش به دلم بمونه...

🌸:)

راستش خودش هم تا چند ساعت قبل نمیدونست چی سیوش کردم زنگ زد گفت خوبه اسم من بین اونایی که برات عزیزن نبود وقتی فهمید چی سیوش کردم جناحش عوض شد😄 ایشون دوست عزیز دوران دبیرستانم هستن :)

دلم میخواد دفعه بعد که دیدمش سرمو بزارم روی شکمش، به مسافر کوچولو بگم: عزیز خاله! این دنیا جای قشنگی برای زندگی نیست زیستن مساوی رنج است! اما بخاطر خوشی های کوچک، بخاطر عشق، امید، لبخند، دنیا ارزش یکبار زندگی کردن را دارد... :)

چهارمی هم تموم شد... امیدوارم قبل از تموم شدن پارچه‌هام جنگ تموم بشه... :/

صدای جنگنده صدای انفجار لرزش خونه... سعی میکنم شجاع باشم اما با هر بار تکرار این چرخه چشام اشکی میشه🥺 امیدوارم زودتر تموم بشه...

پناه..! این روزها واژه‌ی غریبیه... وقتی مصداق کلمه پناه و پناهگاه میشه زیر زمین و زیر میز و راه پله و... دیگه شاعرانه نیست... 🙂❤️‍🩹

🌿:)