💢دانش تهیه سلاح هسته‌ای بازدارندگی دارد/ تفاوت سلاح نقطه‌زن با سلاح کشتار جمعی از منظر فقهی ✔️حجت‌الاسلام والمسلمین ایزدهی: 🔹آیا می‌توان در خصوص سلاح کشتار جمعی ولو به عنوان مقابله به مثل استفاده کرد؟ یعنی اگر دشمنی بیاید و سلاح کشتار جمعی را برای ما استفاده بکند، می‌شود با آن مقابله به مثل کرد؟ اگر رژیم صهیونسیتی یا هر دشمن دیگری بیاید و زن‌ها و بچه‌ها و کودکان و محیط‌زیست را به خطر بیاندازند، آبا ما حق داریم مقابله به مثل کنیم؟ 🔸در نظام اسلامی و دکترین انقلاب اسلامی به جای سلاح همه‌کش، سلاح نقطه زن و دشمن‌کش قرار دارد که به طبع هم هزینه‌هایش کمتر است و هم تبعات ظلم ستم و جور ندارد و هم می‌تواند بازدارندگی را متناسب با خود داشته باشد؛ ممکن است گفته بشود که استفاده نمی‌شود این سلاح و فقط ساخته می‌شود برای بازدارندگی! 🔹در نظم بین الملل و در فضای عمومی، دانش تهیه سلاح هسته‌ای ممنوع نیست؛ چون دانش، تبعات سلاح هسته‌ای را ندارد؛ علم آن برخورداری‌ها را دارد؛ ضمن اینکه بسیاری از موارد دیگر را می‌شود از آن استفاده کرد، جدای از بمب هسته‌ای موارد مطلوب هم هست، در عین حال این علم می‌تواند بازدارنده باشد و برای دشمن این توهم را ایجاد کند که ممکن است اینها با وجود این دانش، بخواهند یا بتوانند یا امکان دارد که این‌ها استفاده کنند؛ لذا خود این بازدارندگی را خواهد داشت؛ می‌شود در فضای عمومی هم این را یک قدری توسعه داد که این امکان وجود دارد. 👈 جایگاه بازدارندگی در منطق اسلامی: http://ijtihadnet.ir/?p=78516 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

📹 شناسنامه اسرائیل | بیانات مهم آيت‌الله جوادی آملی در رابطه با جنایات رژیم صهیونیستی - ۱۴۰۳/۰۷/۲۸ 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

💢ریشه در ایمان، سایه بر وطن ✍️ استاد احمد مبلغی آن‌گاه که رگِ غیرت، از دل شب‌های تلنبارشده تاریخ، با خون گرم ایمان جان می‌گیرد، و تارهای عصب وطن، نخ‌نخ در بافتِ روح دیانت گره می‌خورد، ملتی از سکوتی ژرف و نجیب برمی‌خیزد؛ نه چون فریادی که دیوارها را بلرزاند، بلکه چون برقی که ناگاه در آسمانِ خاموش می‌درخشد، و بارانی که بی‌مقدمه، بی‌هیاهو، بر شوره‌زار خستگی می‌بارد، و تشنگی قرن‌ها را سیراب می‌کند؛ می‌رزمد، اما دلش در پی التیام است و انتقام از ستمگران. می‌سازد، اما نه دیوارهایی بلند، که پنجره‌هایی روشن؛ نه برای جدا کردن، برای دیدن. آنجا که مهر خاک با روشنای ایمان برخاسته از وحی درهم ‌آمیزد، ریشه‌های ملیت نه‌تنها از زمین می‌رویند، که از آسمان نیز جرعه می‌نوشند؛ و ساقه‌های دیانت، از خاکِ آشنای وطن، شکوفه‌های معنا می‌رویانند. وطن، اگر در پرتو دین بدرخشد، پرچمش تنها در میدان شهر نیست که برافراشته می‌شود؛ نسیمش تا عرش می‌وزد، و رنگش تا دامان فرشتگان می‌رسد. دین، اگر در ژرفنای دل مردم وطن گزیند، راهی به کوچه‌ها می‌برد، چراغی به خانه‌ها، و سجاده‌ای به میانه زندگی پهن می‌کند؛ نه صرفا در محراب، بلکه در واژه‌های روزمره، در لبخند نان‌آور، در نگاه مادر، در کف‌های پینه‌بسته کارگرانی که روزیِ حلال را از دل سنگ بیرون می‌کشند، در سکوت نجیبِ زنی که سفره‌ای ساده را با شرافت می‌گسترد، و در چشمان کودکی که با نان گرم، طعم امنیت می‌چشد. ملیت، در این دیار، چونان ریشه‌ای‌ست عمیق‌تر از خاک؛ پُرملات، گرم‌شده در تنور تجربه، آزموده در آتش تاریخ؛ و آنجا که ملیت «بشرطِ شیء» است، یعنی در پیِ حقیقت است، نه در ستیز با آن، در خانه‌اش را بر اسلام از آغاز گشوده است، با آغوشی آشنا، با شوقی دیرینه؛ و دین نیز، در ذات خود، «بشرطِ ملت» می‌زید. دین، آن‌گاه که بر زمین این ملت قدم گذاشت، با چهره‌ای غریبه نیامد؛ با سیمای امید آمد، با لبخند اهل بیت آمد، و مردم، که ریشه در مهربانی داشتند، در آن چهره خود را باز شناختند. در این آمیزش، نه دین از وطن غریب می‌شود، نه وطن از دین بیگانه. یکی از خاک می‌روید، یکی از افلاک می‌بارد؛ و در هم که بشوند، درختی پدید می‌آید که ریشه در ایمان دارد و سایه‌اش تا کرامت آدمی کشیده است. دین، در زندگی این مردم، نجواهای صبورانه است؛ نجابت مردمانی است که حتی زیر آوار مصیبت دست از راستی نمی‌کشند؛ کرامتی‌ست در بازوی سربازانی که در برابر تجاوز می‌ایستند، نه صرفا به فرمان، که به ایمان. و ایستادگی مادرانی‌ست که فرزندانشان را به میدان می‌فرستند، نه از سر نفرت، بلکه از سر درایت و در قامت افراشته‌ی ملتی که نمی‌خواهد خاکشان را با ذلت معامله کند. کرامت این مردم، در این است که دین را در زندگی‌شان گم نکرده‌اند؛ دینی که در عبور از بلا، قامتش خم نمی‌شود، چون در دل‌شان خانه کرده است؛ در دل‌هایی که با اذان صبح بیدار می‌شوند، با نان غروب آرام می‌گیرند، و اگر شمشیری بر گلویشان نهاده شود، پیش از آنکه دل بلرزد، زبان روشن می‌شود؛ نمی‌هراسند، بلکه می‌پرسند: آیا نه این است که تیغ بر گلوی حقیقت فرود آمده؟ و مگر نه این است که ما به‌پای چیزی ایستاده‌ایم که ریشه در عدل دارد و شاخه در آسمان کرامت؟ و با نگاهی آرام، اما افروخته، زمزمه می‌کنند: ایران، دیاری‌ست که بارها از طوفان گذشته و هنوز سرو است؛ سرافراز آمده، سرافراز مانده، و سرافراز خواهد ماند؛ زیرا خونش، خون ایمان است، و قدّش، قامت حق. چنین ملتی، می‌ایستد که بماند، و بجوید؛ در پی حقیقتی‌ست که از درونش جوانه می‌زند، نه آنکه از بیرونش تحمیل شود. می‌ماند، اما نه چون سنگ، که چون سرو؛ ریشه‌دار و افراشته، صبور در باد، ولی نگشته در طوفان. الگو می‌گردد؛ نه با ادعا، که با عمل؛ نه با شعار، که با شعور. و تجدید حیات می‌کند، نه در تکرار گذشته، بلکه در تأویل روشن آن؛ نه در خاکستر خاطره، که در آتش آرمان. و آن‌گاه، آرمان‌های دیرین ـ که روزی در دل‌های گمنام روشن بودند ـ یکی‌یکی قامت می‌افرازند: کرامت، دیگر نامی بلند نیست؛ لباسی‌ست بر تن این مردمان، عطری‌ست بر جان زندگیشان. 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

📹 رونمایی از کتاب «مکتب‌های فقهی پیشوایان اهل‌سنت» ✔️طی مراسمی با حضور جمعی از مسئولان حوزه علمیه قم، دبیرخانه شورای برنامه‌ریزی مدارس علوم دینی اهل‌سنت و اساتید مؤسسه مذاهب اسلامی حضور داشتند، از کتاب «مکتب‌های فقهی پیشوایان اهل‌سنت» به قلم «جلال الدین ملکی»، منتشر شده در مؤسسه مذاهب اسلامی، رونمایی شد. 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

💢سیاست خارجی اسلامی؛ از عزت تا دفاع از مستضعفان: تبیین اصول امام خمینی (ره) در پرتو فقه حکومتی ✔️حجت‌الاسلام والمسلمین سیدجواد حسینی گرگانی، در سخنانی به تبیین موضوع «اصول فقهی حاکم بر سیاست خارجی حکومت اسلامی از دیدگاه امام خمینی (ره)» پرداخت و ابعاد مختلف این اصول را مورد بررسی قرار داد. ◻️این استاد حوزه علمیه قم، بیان داشت: از دیدگاه امام خمینی (ره)، فقه برنامه‌ای جامع برای اداره زندگی است و حکومت به عنوان یکی از احکام اولیه اسلام، بر تمام احکام فرعی مقدم است. این نگاه، بنیان سیاست خارجی جمهوری اسلامی را بر اصول ایجابی و سلبی خاصی استوار می‌سازد؛ از جمله اصل عزت و کرامت مبتنی بر استقلال، روابط حسنه و مسالمت‌آمیز، نفی سبیل، و ضرورت دفاع از مستضعفان و مظلومان. همچنین، لزوم سوءظن به دشمن و مقابله به مثل در برابر خصومت‌ها، از دیگر ارکان این منظومه فکری است که در موارد تعارض اصول، مصلحت نظام نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا می‌کند. این رویکرد، تجلی نگاه حکومتی امام راحل به فقه و چگونگی اداره روابط بین‌الملل است. 👈 گزارش تفصیلی: http://ijtihadnet.ir/?p=78527 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

💢کارآمدی در گرو تخصص‌گرایی، نه عرفی‌سازی ویژگی فقه حکومتی امام خمینی (ره) ✔️حجت‌الاسلام والمسلمین هادی جلالی، استاد دانشگاه باقرالعلوم (ع) اظهار کرد: فقه سیاسی امام راحل، فقهی تخصص‌گراست و مشارکت متخصصان در نظام اسلامی، بر اساس مبانی روش‌شناختی ایشان، نه به معنای عرفی‌سازی حکومت، که اقتضای کارآمدی فقهی در مرحله امتثال است. جایگاه اهل فن و کارشناسان در ساختار حکمرانی اسلامی، ضمن رد انگاره‌های ناکارآمدی فقه در اداره جامعه و عرفی‌سازی حکومت به نام فقه، نه به معنای عبور از فقه، بلکه تجلی مبانی فقهی در مرحله تطبیق و امتثال احکام است. 👈 بیشتر بخوانید: http://ijtihadnet.ir/?p=78521 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

💢عقل؛ شالوده فقه حکومتی امام خمینی (ره): حکومت‌داری و قواعد فقهی در پرتو خرد اجتهادی ✔️حجت‌الاسلام والمسلمین عبدالله نظرزاده، عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی گفت: در منظومه فقه سیاسی امام خمینی (ره)، عقل نه صرفاً ابزاری برای استنباط احکام، بلکه شالوده‌ای استوار برای بنای حکومت اسلامی و تبیین ولایت مطلقه فقیه به شمار می‌رود. از دیدگاه ایشان، حکومت، جزء جدایی‌ناپذیر دین است و فقه در بستر آن، به شبکه‌ای به هم پیوسته از احکام بدل می‌شود که می‌تواند حتی بر قواعدی چون «لاضرر» نیز حکمی حکومتی اعمال کند. 👈 رویکرد حکومتی به فقه از دیدگاه امام خمینی (ره): http://ijtihadnet.ir/?p=78518 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

💢چالش‌های توسعه فقه سیاسی در جمهوری اسلامی: موانع فکری از نگاه امام خمینی (ره) ✔️حجت‌الاسلام والمسلمین قاسم شبان‌نیا، عضو هیأت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) در سخنانی ابراز داشت: از نگاه امام خمینی (ره)، فقه حکومتی، رویکردی متفاوت و فراتر از صرف فقه سیاسی است و توسعه آن در جمهوری اسلامی با موانع فکری جدی روبروست. تفکر جدایی دین از سیاست، ناکارآمدی فقه در حل مسائل نوظهور سیاسی، و خطر سیاست‌زده کردن فقه، از جمله این چالش‌هاست. همچنین، نادیده گرفتن کارکرد عقل و فلسفه توسط جریان اخباری‌گری و سطحی‌نگری در عمق‌بخشی اجتهادی، آسیب‌هایی است که امام راحل نسبت به آنها حساسیت خاصی داشت و بر لزوم ارتقای فرهنگ ولایت و ولایت‌پذیری تأکید می‌کرد. 👈 بخوانید: آسیب‌شناسی توسعه فقه سیاسی و حکومتی: http://ijtihadnet.ir/?p=78524 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

🏴 جمعه ۶ تیر اول ماه محرم است 🌙گزارش استهلال ماه محرم الحرام ۱۴۴۷ ه‍ . ق 🔻الف- مشخصات نجومی هلال در شامگاه چهارشنبه ۴ تیرماه ۱۴۰۴ (۲۹ ذی الحجه ۱۴۴۶) زمان مقارنه ماه و خورشید: ساعت ۱۴:۰۲ دقیقه روز چهارشنبه ۴ تیر ۱۴۰۴ زمان غروب خورشید: ساعت ۱۹:۲۴ زمان غروب ماه: ساعت ۱۹:۵۱ ارتفاع ماه: ۳.۶ درجه مدت مکث ماه بعد از غروب خورشید: ۲۷ دقیقه سن ماه: ۵ ساعت و ۲۱ دقیقه فاصله زاویه ای ماه و خورشید: ۴.۷ درجه 🔻ب ـ پیش‌بینی تقاویم و نظر کارشناسان رؤیت هلال تقویم رسمی کشور مستخرج مرکز تقویم وابسته به مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، و کارشناسان رؤیت هـلال، پیش‌بـینی کرده‌اند هـلال ماه محرم در غـروب روز چهارشنبه در کشور قابل رؤیت نیست. بنابراین ماه ذی الحجه ۳۰ روزه بوده و آغاز ماه محرم الحرام ۱۴۴۷ روز جمعه ۶ تیرماه خواهد بود. 🔻ج ـ گزارش‌های رسیده در همین راستا ستادهای استهلال و گروه‌های رصدی در سراسرکشور به همراه تجهیزات رصدی درغروب روز چهارشنبه اقدام به استهلال نمودند که نتیجه آن به قرار ذیل است. 🔻مناطقی که برای استهلال اقدام کردند و هلال رؤیت نشد: استان خراسان رضوی: مشهد، گروه طلاب، تربت حیدریه، نیشابور، درگز، گلبهار، بردسکن، قوچان، بجستان، تایباد، برداسکن استان تهران: تهران، مسجد امام هادی (ع) استان خراسان جنوبی: بیرجند، خضری استان سیستان و بلوچستان: زابل استان ایلام: ایلام، ایوان غرب، آبدانان استان اصفهان: اصفهان، شهرضا استان خراسان شمالی: بجنورد استان فارس: شیراز، لامرد، بوانات استان خوزستان: خرمشهر استان مرکزی: اراک، تفرش استان یزد: یزد، اردکان، میبد استان هرمزگان: بندرلنگه استان قم: قم، پردیسان استان گلستان: گرگان استان بوشهر: گناوه استان زنجان: زنجان 🆔 https://eitaa.com/ijtihad