یا لیتها خرجت مع الزفراتِ...

لا خیر بعدک فی الحیاة فانما....

همسایه ها به مجلس ختمت نیامدند من بودم و همین دو سه تا بچه های تو مرا ببخش که نگذاشت غربتت یک ختم باشکوه بگیرم برای تو💔!

و کودکی دل شکسته و محزون خود را روی پیکر بی‌جان مادر انداخته و ناله میزند: أُمَّاهْ كَلِّمِينِي قَبْلَ أَنْ تُفَارِقَ رُوحِي بَدَنِي مـادر ! قبل اینکه روح از بدنم خارج شود با من حرف بزن

برادر کوچکتر دل نگران و مستاصل کف پای مادر میبوسید و ملتمسانه میگفت: أُمَّاهْ أَنَا ابْنُكِ الْحُسَيْنُ كَلِّمِينِي قَبْلَ أَنْ يَتَصَدَّعَ قَلْبِي فَأَمُوتَ مـادر؛ من حسینم! با من حرف بزن قبل اینکه قلبم شکافته شود و جان بدهم.

زندگیمو خاک میکنم شبونه چجوری برگرده علی علیه‌السلام به خونه؟! قبرمه بی تو خونه؛ زهرایِ من💔!

و دخترکی که باید تسلای قلب برادرانش باشد💔:))!

اگه حرم داشتین ؛ این شبآ حسابی شلوغ میشد پول تو جیبی‌هامون‌و جمع می‌کردیم تا برسیم حرمتون .. تصورشم قشنگه ؛ پر از حسِ خوبه :) مطمئنم از همه قشنگ‌تر میشد حرمتون ، حرمِ مادرمون بایدم قشنگ‌تر باشه .. اگه حرم داشتین امشب حسابی صحن‌ها شلوغ میشدن.. اگه حرم داشتین الان روبه روی گنبد حرمتون سینه میزدیم... ‌