لا خیر بعدک فی الحیاة فانما....

همسایه ها به مجلس ختمت نیامدند من بودم و همین دو سه تا بچه های تو مرا ببخش که نگذاشت غربتت یک ختم باشکوه بگیرم برای تو💔!

و کودکی دل شکسته و محزون خود را روی پیکر بی‌جان مادر انداخته و ناله میزند: أُمَّاهْ كَلِّمِينِي قَبْلَ أَنْ تُفَارِقَ رُوحِي بَدَنِي مـادر ! قبل اینکه روح از بدنم خارج شود با من حرف بزن

برادر کوچکتر دل نگران و مستاصل کف پای مادر میبوسید و ملتمسانه میگفت: أُمَّاهْ أَنَا ابْنُكِ الْحُسَيْنُ كَلِّمِينِي قَبْلَ أَنْ يَتَصَدَّعَ قَلْبِي فَأَمُوتَ مـادر؛ من حسینم! با من حرف بزن قبل اینکه قلبم شکافته شود و جان بدهم.

زندگیمو خاک میکنم شبونه چجوری برگرده علی علیه‌السلام به خونه؟! قبرمه بی تو خونه؛ زهرایِ من💔!

و دخترکی که باید تسلای قلب برادرانش باشد💔:))!

اگه حرم داشتین ؛ این شبآ حسابی شلوغ میشد پول تو جیبی‌هامون‌و جمع می‌کردیم تا برسیم حرمتون .. تصورشم قشنگه ؛ پر از حسِ خوبه :) مطمئنم از همه قشنگ‌تر میشد حرمتون ، حرمِ مادرمون بایدم قشنگ‌تر باشه .. اگه حرم داشتین امشب حسابی صحن‌ها شلوغ میشدن.. اگه حرم داشتین الان روبه روی گنبد حرمتون سینه میزدیم... ‌

بمیرم ای یاسِ کبود؛ چرا یه قبرِ خاکیم مدینه سهم تو نبود؟!(:💔