و برای منی که بیشتر زندگیش تنها بوده، همون تعدادِ انگشت شمارِ آدم های نزدیک زندگیم برام واقعا ارزش خاصی دارن.
و اگر احیانا روزی ازشون جدا بشم یه تیکه از وجودم هم باهاشون از من جدا میشه...
"من یاد گرفتم با خودم حرف بزنم، با سایهام راه بروم، با سکوت بخندم. میدانی، آدم وقتی زیاد تنها بماند، دیگر از نبودنها نمیترسد."